tag:blogger.com,1999:blog-83925771765852927382012-02-06T15:43:29.631+08:00စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.comBlogger1001100tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-63472998887880994422012-02-06T15:41:00.001+08:002012-02-06T15:43:29.642+08:00<div class="mbl notesBlogText clearfix"><div><p><em>ခ်စ္ျခင္းေတြသီကုံး</em></p><p><em>အလြမ္းေတြအခန္းဆက္ျပီး</em></p><p><em> ငါ့ရင္ထဲ တဖြဖြ က်ဴးရင့္သီဆုိခဲ့ဖူးတယ္...<br /></em></p><p><em><br /></em></p><p> </p><p><em>ေရေျမေတြ ျခားနားထားေပမယ့္</em></p><p><em>ဒီတစ္မုိးေအာက္ ဒီေဆာင္းတစ္ေလွ်ာက္</em></p><p><em> ငါတို ့ရင္ခုန္သံေတြ နီးစပ္ခဲ့ဖူးတယ္... </em></p><p> </p><p><em><br /></em></p><p><em>သူငယ္ခ်င္းလုိ ့ေျပာဖူးလိမ့္မယ္..</em></p><p><em>ဒါေပမယ့္ ငါ့သံေယာဇဥ္က သူငယ္ခ်င္းအခ်စ္ထက္</em></p><p><em> သိသိသာသာ ေက်ာ္လြန္ခဲ့မွန္းလည္း နင္ခံစားမိဖူးလိမ့္မယ္.. </em></p><p> </p><p><em><br /></em></p><p><em>ပန္းကေလးေတြဟာ အခ်ိန္ဆိုတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ေအာက္မွာ</em></p><p><em>ရာသီသင့္မွ ပြင့္ဖူးၾကည္ႏူးၾကရတယ္...</em></p><p><em>ငါ့ရဲ ့အခ်စ္ပန္းပြင့္တစ္ပြင့္ကလည္း ဥတုဒဏ္ေတြၾကားမွာ </em></p><p><em>ဖူးပြင့္လန္းဆန္းဖုိ ့ အခ်ိန္ရထားတစ္စင္းကို ေမွ်ာ္မွန္းတမ္းတေနရတယ္... </em></p><p> </p><p><em><br /></em></p><p><em>တစ္မုိးကုန္လို ့ ႏွင္းစက္ကေလးေတြလည္း ေဆာ့ကစားေနၾကျပီ...</em></p><p><em> ငါေစာင့္စားေနတဲ့ အခ်ိန္ရထားၾကီးက ခပ္ေႏွးေႏွးခုတ္ေမာင္းဆဲ... </em></p><p> </p><p><em><br /></em></p><p><em>တစ္ေဆာင္းကုန္လုိ ့ သစ္ရြက္ကေလးေတြ ေၾကြလြင့္စျပဳျပီ...</em></p><p><em> ငါေစာင့္စားေနတဲ့ အခ်ိန္ရထားၾကီးက ခပ္ေႏွးေႏွးခုတ္ေမာင္းဆဲ... </em></p><p> </p><p><em><br /></em></p><p><em>တစ္ညဥ့္ျပဳန္းလို ့ တစ္မုိးေသာက္ခဲ့ျပီ.. </em></p><p><em>ငါေစာင့္စားေနတဲ့ အခ်ိန္ရထားၾကီးက ခပ္ေႏွးေႏွးခုတ္ေမာင္းဆဲ...</em></p><p><em>ငါေစာင့္စားေနတဲ့ အခ်ိန္ရထားၾကီးက ခပ္ေႏွးေႏွးခုတ္ေမာင္းဆဲ...</em></p><p><em> ငါေစာင့္စားေနတဲ့ အခ်ိန္ရထားၾကီးက ခပ္ေႏွးေႏွးခုတ္ေမာင္းျမဲခုတ္ေမာင္းဆဲ... </em></p><p> </p><p><em><br /></em></p><p><em>ဘ၀ကခါးတယ္ေျပာမလား ငါပဲသတိၱမရွိခဲ့တာလား</em></p><p><em>ကံၾကမၼာက ရင့္သည္းလြန္တယ္...</em></p><p><em>အႏွစ္ႏွစ္အလလ ငါကိုယ္တုိင္ ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တဲ့ ပန္းေလးတစ္ပြင့္...</em></p><p><em>နင္တစ္ဦးတည္းသာ ပန္ဆင္ဖို ့ ရည္ရြယ္ထားတဲ့ ၁၅၀၀တန္ပန္းေလးတစ္ပြင့္...</em></p><p><em>ရက္စက္လြန္းတဲ့ ေဆာင္းတစ္ေကြ ့ အေျပာင္းအေရြ ့ေတြၾကားမွာ လြယ္လြယ္ကူကူ</em></p><p><em> စစ္ပြဲမွာက်ရွဳံးသကဲ့သို ့ နလန္မထူႏုိင္ေအာင္ ညိဳးႏြမ္းပ်က္စီးသြားခဲ့ျပီ... </em></p><p> </p><p><em><br /></em></p><p><em>ငါေစာင့္စားေနတဲ့ အခ်ိန္ရထားအုိၾကီးကေတာ့ ခပ္ေႏွးေႏွးခုတ္ေမာင္းဆဲပဲ...</em></p> <p><strong>စေနသား</strong></p><p><strong>၅.၂.၁၂</strong></p></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-6347299888788099442?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-26506177291455431482011-06-06T16:41:00.000+08:002011-06-06T16:47:46.626+08:00<div class="mbl notesBlogText clearfix"><div><p>“မမ ဝဝ ထထ က</p><p>အက ပထမ</p><p>ကပါ ကပါ မမရာ</p><p>ညည လသာသာ</p><p>ညအခါ ငါစာရ</p><p>မမ ဝဝ ထထ က။”</p><p> </p><p>(၁ဝ)ေခါက္ထက္မက ငါတုိ ့ေတြ သံျပိဳင္ရြတ္ဆုိခဲ့ၾကဖူးတယ္...</p><p>ေက်ာ္ၾကား ယိုစုံထုတ္ေတြ ကုိင္ျပီး ငါတုိ ့ေတြ စာအတူတူက်က္ခဲ့ၾကဖူးတယ္...</p><p>မုန္ ့ထုတ္ေတြထဲမွာ ပါလာတတ္တဲ့ သံလုိက္ကဒ္ကေလးေတြၾကည့္ျပီး ငါတုိ ့အတူတူ ရင္ခုန္ခဲ့ၾကဖူးတယ္...</p><p>အေရွ ့စူးစူးက အစိမ္းေရာင္ ေတာင္တန္းၾကီးကို မ်က္ႏွာမူျပီး ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်င္းကို ငါတုိ ့ေတြ ညီညီညာညာ သီဆုိခဲ့ၾကဖူးတယ္...</p><p>ေတာင္ၾကီးျမိဳ ့ရဲ ့ ေအးခ်မ္းတည္ျငိမ္တဲ့ ေဆာင္းမနက္ခင္းမ်ားကို ငါတုိ ့သူငယ္ခ်င္းေတြ လက္ခ်င္းယွက္လို ့ ေႏြးေထြးစြာ ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကဖူးတယ္...</p><p>.......................................................................................</p><p>......................................................................................</p><p>ေတာင္ၾကီးရယ္ မင္းကေတာ့ မေန ့တစ္ေန ့ကလိုပါဘဲ....</p><p> </p><p style="text-align: right; color: rgb(255, 0, 0);">သူငယ္ခ်င္းအားလုံးကို သတိရလ်က္</p><p style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></p></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-2650617729145543148?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-59666545122614424142011-02-20T21:16:00.017+08:002011-02-21T17:14:19.597+08:00<div style="text-align: center;">အပုိင္း(၁)<br /></div><br />အလြန္ခ်မ္းေအးလွေသာ ဆစ္တနီျမိဳ ့ၾကီး၏ မနက္ခင္းသည္ လန္းဆန္းတက္ၾကြေနသည္။ ေက်းငွက္ကေလးမ်ားသည္ လန္းဆန္းတက္ၾကြေသာနံနက္ခင္းနဲ ့ ထပ္တူ လြန္းပ်ံေဆာ့ကစားေနၾကသည္။ အိမ္ေနာက္ေဖးက ရထားလမ္းေပၚ ျဖတ္သန္းသြားလာေနေသာ ရထားၾကီးသည္လည္း လန္းဆန္းတက္ၾကြေနေသာ လူသားမ်ားကို ထမ္းပုိးလ်က္ပင္ အလ်င္အျမန္ေရြ ့လ်ားေမာင္းႏွင္ေနသည္။<br /><br />ဒီလိုလန္းဆန္းတက္ၾကြေနတဲ့ နံနက္ခင္းတြင္ မလွဳပ္မရွား အေဟာက္မျပတ္ အိပ္စက္အနားယူေနသည္ကား ထက္ေအာင္တစ္ေယာက္ပင္ျဖစ္သည္။ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ ေနႏုိင္မွာ ထက္ေအာင္အတြက္ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ေဖ်ာ္ေပးအျပီး နတ္သမီး ၇ပါးနဲ ့ေပ်ာ္ျမဴးေနေသာ ရဲ ့တင္ပါးဆုံကို ခ်က္ေကာင္းမိမိ စိတ္မရွည္စြာ ခုန္ကန္ပစ္လုိက္သည္။<br /><br />“ဆက္ ဆက္ ဆက္.. နတ္သမီး....<br />ဟာ ေနႏုိင္ရာ.. မင္းကလည္း ဒီမွာနတ္သမီးေတြနဲ ့ ေပ်ာ္လို ့ေတာင္ မျပီးေသးဘူး.. အာရုံလာေနာက္တယ္ကြာ”<br /><br />ထက္ေအာင္ႏွိဳးေနသည္ဆုိတာကို ေနႏုိင္သိသည္။ ထက္ေအာင္ကပ်င္းသည္။ ေကာ္ဖီကို နံနက္ေစာေစာ ဖခမည္းေတာ္ အတြက္အသင့္ေဖ်ာ္ေပးေနရသည္မွာလည္း ေနႏုိင့္တာ၀န္ဆုိသလိုျဖစ္ေနျပီ။ ဒီလိုေကာ္ဖီတစ္ခြက္ ေဖ်ာ္ျပီးမွ ထက္ေအာင္အိပ္ရာမွ အလန္ ့တၾကားထေျပးမည္ကို ေနႏုိင္ ၾကိဳသိေနပုံရသည္။ ဒါေၾကာင့္ေပ်ာ့ေနသည့္ဖင္ကို ဖေနာက္နဲ ့အျပီ ေစာလုိက္ျခင္းျဖစ္ေပလိမ့္မည္။<br /><br /><--------------------------------------------------------------------------------------><br /><br />ၾကားျဖတ္ေၾကာျငာ၀င္သည္။<br /><br />ေနႏုိင္... ၀ီရိယေကာင္းသည္။ ထက္ျမက္သည္။ စာၾကိဳးစားသည္။ အားကစားတြင္ ထူးခြ်န္သကဲ့သုိ ့ တခါတရံ အူေၾကာင္ေၾကာင္ ေလွ်ာက္လုပ္တတ္သည္။ ေမ့တတ္သည္။ ထမင္းစားျမန္သည္။ မည္သူကသင္ေပးလုိက္သည္ မသိ တခါတရံ ေပါေၾကာင္ေၾကာင္ဆန္ေသာ အေတြးမ်ား ေတြးတတ္သည္။ အေရးၾကီးသည့္ အခ်က္တစ္ခ်က္ရွိသည္။ အခ်စ္ကံေခခဲ့ဖူးသည့္ ျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ အခ်စ္ဆုိေတာ့ဟာၾကီးကို စိတ္ပ်က္ေနသူတစ္ဦးျဖစ္သည္။<br /><br />ထက္ေအာင္... ပ်င္းသည္။ အိပ္ရာထေနာက္က်တတ္သည္။ စာကိုရံဖန္ရံခါမွ လုပ္တတ္ေသာ္လည္း ထူးခြ်န္သည္။ ထက္ျမက္သည္။ ေပြသည္။ ရွဳပ္သည္။ ယခုကဲ့သုိ ့ရွဳပ္ျခင္းေပြျခင္းတြင္လည္း အျပစ္ေျပာစရာမရွိ။ ရုပ္ေျဖာင့္သည္။ စကားအေျပာအလြန္းေကာင္းသူ တစ္ဦးျဖစ္သည္။ ကီးဘုတ္အရုိက္ကြ်မ္းသည္။ တခါတရံ Gtalk ၅ခုေလာက္နဲ ့ အလုပ္ရွဳပ္ေနတတ္သည္။ Facebook ကိုတစ္ေနကုန္သြားေလာက္ေအာင္ ထမင္းမစားဘဲႏွင့္ ေမြေႏွာက္ႏုိင္စြမ္းရွိသည္။<br /><br />ေနႏုိင္နဲ ့ထက္ေအာင္တုိ ့သည္ အမိျမန္မာၾကီးကို ခြဲခြာျပီး ကမာၻ ့တစ္ေနရာ Australia ႏုိင္ငံ၏ ဆစ္တနီျမိဳ ့တြင္ လာေရာက္ပညာေနၾကသည္မွာ ၆ လတင္းတင္း ျပည့္ေတာ့မည္ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ မဟာရန္ကုန္ျမိဳ ့ၾကီး၏ သင္တန္းတခုတြင္ ရင္းႏွီးစျပဳျပီး ဆစ္တနီသို ့ ရည္ရြယ္ခ်က္အတူတူ အားမာန္တက္ၾကြစြာ ထြက္လာၾကသူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ယခု သူတို ့ ၂ေယာက္ အခန္းေလးတစ္ခန္းတြင္ အတူတူ ငွားရမ္းေနထုိင္ျပီး ဆစ္တနီ တကၠသုိလ္ၾကီးတြင္ တက္ေရာက္ ပညာသင္ယူေနၾကသည္။<br /><br /><--------------------------------------------------------------------------------------><br /><br />“ထေတာ့ကြ.. ဒီေန ့အတန္း ၉ နာရီရွိတယ္.. အိမ္ကေစာေစာထြက္မွ ရထားမီမွာ.. ဆရာမင္းၾကီးအတြက္ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ထားတယ္.. ျမန္ျမန္လုပ္ဟ”<br /><br />ေနႏုိင္၏ လွဳံ ့ေဆာ္သံေၾကာင့္ ေစာင္ၾကားမွ ထက္ေအာင္ ကဗ်ာကယာထျပီး “ Good Morning My friend.. မင္းကလည္း ျဖည္းျဖည္းလုပ္ပါကြ.. မနက္ခင္းရဲ ့ ကဗ်ာဆန္ဆန္အလွေလးေတာင္ မင္းေၾကာင့္ အၾကည္းတန္လြန္းသြားျပီ.. ၃ မိနစ္ဘဲေစာင့္ ”<br /><br />ေနႏုိင္နာရီကို လွမ္းၾကည့္သည္။ သူ ့နာရီဘဲမွားလား.. ထက္ေအာင္ နာရီဘဲမွားလား စေ၀စ၀ါျဖစ္ေနသည္။ ၁၀ မိနစ္ရွိျပီ ေရခ်ိဳးခန္းမွ မထြက္လာႏုိင္ေသး။<br />“ေဟ့ေကာင္ရ.. မင္းကအျမဲေနာက္က်တဲ့ေကာင္ဘဲကြာ.. You are gonna die first...... အိမ္သာထဲမ်ား ျပဳတ္က်သြားျပီလား မသိဘူး”<br />၁၅မိနစ္စြန္းစြန္းမွ ထက္ေအာင္ ေကာ္ဖီခြက္ကုိ ကုိင္ျပီး ပါးစပ္ထဲသို ့ တလေဟာတြန္ခ်ကာ ရထားဘူတာသို ့ထုံးစံအတုိင္း လြယ္အိတ္ကိုယ္စီနဲ ့ ခ်ီတက္လာၾကသည္။<br /><br />ေန၏အလင္းေရာင္သည္ ေကာင္းကင္ၾကီးကို အသက္သြင္းေနသည္။<br />ေျခာက္ကပ္လြန္းေသာ လမ္းမၾကီးထက္တြင္ လူႏွစ္ေယာက္ေျခလွမ္းညီညီျဖင့္ ပတ္၀န္းက်င္ကို အသက္သြင္းေနသည္။<br />ထုိသူတုိ ့မွာ ေနႏုိင္နဲ ့ ထက္ေအာင္တည္း။<br /><br />ဆက္ရန္.............<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-5966654512261442414?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-38341637776455290652010-11-03T18:54:00.005+08:002010-11-03T19:04:44.021+08:00မုိးသားကိုေထြးပုိက္<br />ရင္ခြင္ထဲေလာက္ျမိဳက္<br />ေကာင္းကင္ကိုကုိင္ျပီး<br />က်ိန္ဆုိက်ိန္ျပလုိက္မယ္<br />ေျမျပင္မွာဒူးေထာက္ျပီး<br />ခစားဆုိခစားပါ့မယ္<br />အလင္းနစ္သန္းေပါင္းမ်ားစြာ<br />စူးရွလြန္းတဲ့ အျဖဴေရာင္မီးအိမ္<br />ႏွဳတ္မဆက္ဘဲ ထြက္ခြာသြားတဲ့<br />အလြမ္းရထားတစ္စင္းလိုဘဲ<br />မင္းလည္း ငါ့ကိုစြန္ ့ခြာသြားေတာ့မွာလား<br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-3834163777645529065?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-64400253749770252602010-11-02T21:13:00.003+08:002010-11-03T06:06:05.390+08:00အလူးအလဲ အခုိက္အတန္ ့<br />အျပန္အလွန္ လြန္းပ်ံက်ရင္း<br />အေတာင္ေတြပဲ့ ဒါဏ္ရာထပ္<br />ေသြးေတြကို ေဇာေခြ်းနဲ ့ေရာယွက္<br />အတိတ္ရဲ ့ခရမ္းေရာင္လြင္ျပင္<br />ဘယ္ကုိထြက္ေျပးသြားလုိ ့<br />ငါက ဘယ္၀ကၤပါကို ေရာက္ေနတာလဲ<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-6440025374977025260?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-44147554640201097722010-10-03T19:43:00.007+08:002010-10-04T07:18:12.824+08:00နတ္သမီးေလး...<br />ျဖစ္ျခင္းပ်က္ျခင္းႏွစ္ခု တစ္ျပဳိင္တည္းျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ဘ၀ၾကီးကို ရွင္သန္လာေအာင္ ပ်ိဳးေထာင္ေပးလုိက္တာ နတ္သမီးေလးလား?<br /><br />အဓိပါၸယ္မဲ့ေနတဲ့ က်ေနာ့္ရဲ ့အသက္ရွဳသံေတြကို အဓိပါၸယ္ရွိစြာအသက္၀င္ေအာင္ ဖန္ဆင္းခဲ့တာ နတ္သမီးေလးလား?<br /><br />အလ်င္မဲ့ေနတဲ့ ျဒပ္တစ္ခုကို တခ်ိန္တည္းမွာ လ်င္ျမန္လွဳပ္ရွားေစေအာင္ ဖန္တီးခဲ့တာ နတ္သမီးေလးလား?<br /><br />အိပ္ေရးပ်က္ခဲ့တဲ့ ညနက္ေတြကို ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ အိပ္မက္ကေလးေတြနဲ ့ အစားထုိးေပးလုိက္တာေကာ နတ္သမီးေလးပဲလား?<br /><br />စကၠန္ ့တုိင္း မိနစ္တုိင္းမွာ က်ေနာ့္စိတ္ကူးေတြကို သိမ္းပိုက္ထားတာေကာ နတ္သမီးေလးပဲလား?<br /><br />နတ္သမီးေလး...<br />အျပဳံးေလးတစ္ခ်က္မွာ က်ေနာ့္ဘ၀တစ္ခုလုံး နစ္ေမွ်ာသြားေအာင္ ညိဳ ့ယူလုိက္တာ နတ္သမီးေလးလား?<br /><br />စူးရွတဲ့မ်က္၀န္းတစ္စုံနဲ ့ က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ၾကီးကို ဂလုံဆန္ေစေအာင္ ျပဳစားလုိက္တာ နတ္သမီးေလးလား?<br /><br />ႏူးညံ့တဲ့အမိန္ ့ေတာ္ေတြေအာက္မွာ က်ေနာ့္ကို လုံးလုံးဒူးေထာက္ နာခံေစေအာင္ ပရိယာယ္ေတြ အသုံးျပဳလုိက္တာေကာ နတ္သမီးေလးပဲလား?<br /><br />နတ္သမီးေလး...<br />က်ေနာ္တစ္ခုဘဲ သိခ်င္တယ္...<br />တုိ ့ႏွစ္ေယာက္ကို ေတြ ့ဆုံရင္ခုန္ေပ်ာ္ျမဴးၾကည္ႏူးရေအာင္ အေျခအေနအခ်ိန္အခါေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးဖန္တီးခဲ့တာေကာ နတ္သမီးေလးပဲလား???<br /><br /><div style="text-align: right;"> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-4414755464020109772?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-89379215447145821222010-09-29T09:52:00.003+08:002010-09-29T10:25:31.278+08:00ခ်စ္ေသာသူေရ...<br />ဒီအခ်ိန္ ဒီညေလးဟာ တုိ ့ႏွစ္ေယာက္အတြက္ အလင္းေရာင္တစ္ခုပါ...<br />ဒီမုိးသား ဒီေကာင္းကင္ေလးဟာ တုိ ့ႏွစ္ေယာက္အတြက္ပါ...<br />ဒီသီခ်င္း ဒီႏွင္းစက္ေလးေတြဟာ တုိ ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ ့ဘ၀ပါ...<br />ဒီအထိအေတြ ့ ဒီခံစားခ်က္ေလးေတြဟာလည္း တုိ ့ႏွစ္ေယာက္အတြက္ပါ...<br /><br />ခ်စ္ေသာသူေရ...<br />ၾကယ္ေၾကြခ်ိန္ဆုေတာင္းတုိင္းတာ ျပည့္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ တုုိ ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ ့ ဂီတသံစဥ္ေလး ျပီးျပည့္စုံခဲ့တာ ၾကာပါျပီ...<br /><br />"ခ်စ္ေသာသူနဲ ့ ဘယ္သူမ်ားေ၀းခ်င္မလဲ...<br />စိတ္ရဲ ့ေတာင္းဆုိခ်က္ ျပည့္စုံမယ္ဆုိခဲ့ရင္...<br />ခ်စ္ေသာသူနဲ ့ ဒီဘ၀မေ၀းပါရေစနဲ ့...<br />ၾကယ္ေၾကြညမ်ားထဲ...<br />နီးဖုိ ့ေမွ်ာ္လင့္တယ္..."<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-8937921544714582122?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-59965133617061755992010-09-24T17:19:00.008+08:002010-10-04T17:52:27.124+08:00"အခ်စ္စာေမးပြဲ" ဆုိတဲ့ဆုိင္းဘုတ္ၾကီးေရွ ့မွာေပါ့....<br />စာေမးပြဲေျဖမယ့္သူေတြ တစ္ပုံၾကီးဘဲ....<br /><br />တစ္ခ်ိဳ ့က စာေမးပြဲအတြက္ စိတ္လွဳပ္ရွားေနၾကတယ္....<br />တစ္ခ်ိဳ ့က စာေမးပြဲအတြက္ တက္ၾကြေနၾကတယ္....<br />တစ္ခ်ိဳ ့က စာေမးပြဲမွာ အမွားတစ္ခုမ်ားျဖစ္သြားမလားဆုိျပီး စိတ္ပူေနၾကတယ္....<br />တစ္ခ်ိဳ ့က စာေမးပြဲမွာ အမွန္ေတြအမ်ားၾကီးရမွာဘဲဆုိျပီး ေပ်ာ္ျမဴးေနၾကတယ္....<br />တစ္ခ်ိဳ ့က စာေမးပြဲကို တစ္ပြဲထုိးနဲ ့ အပုိင္ၾကည့္ထားသမွ် ရြတ္ဖတ္ေနၾကျပန္တယ္....<br />တစ္ခ်ိဳ ့က စာေမးပြဲကို ႏွစ္နဲ ့လနဲ ့ခ်ီျပီး ခ်စ္ခဲ့သမွ်ကိုု ဒီပြဲမွာျပဖုိ ့ အသင့္ျပင္ေနၾကတယ္....<br />တစ္ခ်ိဳ ့က်ေတာ့လည္း စာေမးပြဲမွာ ဘယ္လိုကူးမလဲ ဘယ္လိုခုိးရမလဲ တုိင္ပင္ေနၾကတယ္....<br />တစ္ခ်ိဳ ့က်ေတာ့ စာေမးပြဲမွာ ဘာေျဖရမွန္းမသိလို ့ စိတ္ဓါတ္က်ေနၾကတယ္....<br /><br />ထူးျခားတာက ဒီစာေမးပြဲမွာ ေျဖဆုိသူဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ေနာက္ဆုံးမွာ ေအာင္ျမင္သူတစ္ေယာက္ကိုဘဲ ေရြးခ်ယ္သြားမယ္တဲ့....<br />ေျဖဆုိသူေသာင္းေျခာက္ေထာင္ထဲမွာ တစ္ေယာက္ဘဲေအာင္ရမယ္ဆုိေတာ့ ဒီစာေမးပြဲက အရမ္းဘဲ ခက္ခဲေနလို ့လား.... ဒါမွမဟုတ္ အရမ္းဘဲ လြယ္လြန္းေနလို ့လား.... ဒီစာေမးပြဲကုိ ၀င္ေျဖဖုိ ့ အားတင္းထားတဲ့ က်ေနာ့္ကို သတိေပးေနတာလား.... ထိတ္လန္ ့ ေစတာလား.....<br /><br />အေတြး(၁)<br />က်ေနာ္တာ ေအာင္ျမင္သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ရင္ အျခားေျဖဆုိၾကမယ့္သူအတြက္ က်ေနာ္ဟာ တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္သလိုျဖစ္ေနမလား....<br />အေတြး(၂)<br />က်ေနာ္တာ က်ရွဳံးခဲ့တဲ့သူေတြထဲမွာ တစ္ဦးျဖစ္ေနခဲ့ရင္ ဒီရလဒ္ကို က်ေနာ္လက္ခံႏုိင္မလား....<br />အေတြး(၃)<br />က်ေနာ္က်ရွဳံးသြားခဲ့သည္ထားဦး.... ေအာင္ျမင္သူမွာ ခုိးယူကူးယူျပီး အတုအေယာင္သမားမ်ားျဖစ္ေနမလား....<br />အေတြး(၄)<br />အမွားမ်ားမ်ားလုပ္ေနက်ျဖစ္တဲ့ က်ေနာ္.... ဒီစာေမးပြဲမွာေကာ အမ်ားေတြ ထက္လုပ္ႏုိင္ဦးမလား....<br />အေတြး(၅)<br />အျမဲလိုလို ပြက္ကာသီကာ လြယ္ေနက်"ကံ" ဆုိတဲ့အရာေကာ ကံေခသူက်ေနာ့္ထံ တဒဂၤမွ်မ်က္စိလည္လမ္းမွားျပီး ေရာက္ေပးႏုိင္ဦးမလား....<br />အေတြး(၆)<br />ဒီအေျခအေန ဒီအခ်ိန္အခါကိုေစာင့္ခဲ့ရတဲ့ က်ေနာ့္အဖုိ ့ ေနာက္ဆုံး ဆုံးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုဟာ တစ္ဖက္သတ္ဆန္လြန္းသလို ျဖစ္သြားႏုိင္မလား....<br />အေတြး(၇)<br />က်ေနာ္...............<br />အေတြး(၈)<br />..........................<br />အေတြး(၉)<br />..........................<br />အေတြး(၁၀)<br />......................................<br />အေတြး(.....)<br />က်ေနာ္ဒီစာေမးပြဲကိုေကာ ေျဖဆုိသင့္သလား?????<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-5996513361706175599?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-14649105731119435252010-07-12T09:39:00.005+08:002010-07-13T06:59:29.425+08:00က်ေနာ္ရဲ ့ ဆစ္နီေဆာင္းတြင္း ၁၁ရက္ေျမာက္ေန ့မွာေပါ့.... က်ေနာ္ခုေန ေနတဲ့အိမ္မွာ စေနေန ့ည barbecue party ေလးတစ္ခုရွိတယ္တဲ့.... က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္လည္း ဒီလို party မ်ိဳးတစ္ခါမွမေရာက္ဖူးခဲ့ဘူး.... အိမ္ကအစ္ကုိအစ္မတုိ ့နဲ ့ သူတို ့ရဲ ့ သူငယ္ခ်င္းေတြစုျပီး လုပ္ၾကတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ saturday night party ေပါ့.... စုစည္းမွဳ စည္းလုံးမွဳ ခင္မင္မွဳေလးကို အသိအမွတ္ျပဳၾကတဲ့ party ေလးေပါ့....<br /><br />အခ်ိန္ကိုၾကည့္လုိက္ေတာ့ ၅ နာရီခြဲလုနီးေနျပီ.... ေဆာင္းတြင္းဆုိေတာ့ ေမွာင္လုနီးပါး ျဖစ္ေနျပီ.... အတိအက် ခင္းက်င္းျပင္ဆင္ထားတဲ့ Party ေလးကို ပထမဆုံးေရာက္လာတာက မေအးေအးေအာင္ေပါ့.... က်ေနာ့္ကို အစ္ကုိအစ္မတုိ ့က ပထမဆုံးမိတ္ဆက္ေပးတယ္ေလ....<br /><br />ျပီးေတာ့ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္နဲ ့ ကိုေက်ာ္စုိးဟန္ပါ.... သူတို ့ေတြ က်ေနာ့္ကိုေတြ ့ေတာ့ လက္ဆြဲႏွဳတ္ဆက္ၾကတယ္.... ေႏြးေႏြးေထြးေထြးဘဲ ၾကိဳဆုိၾကပါတယ္.... ေနာက္ Sydney ရဲ ့သိေကာင္းစရာေလးေတြ ဖလွယ္ၾကတယ္.... ေ၀မွ်ေပးၾကတယ္.... က်ေနာ့္ရဲ ့ ေတာင္ၾကီးျမိဳ ့အေၾကာင္းေလးေတာင္ အေတာ္ေလးေျပာျဖစ္လုိက္ေသးတယ္....<br /><br />ေနာက္တစ္ေယာက္က "ဒီေန ့သိပ္မေအးပါလား" ဆုိျပီး ျခံထဲကိုေရာက္လာပါတယ္.... သူကေတာ့ ကိုျဖိဳးတဲ့.... ဒီမွာအရမ္းေအးလို ့ အကၤ် ီအထပ္ထပ္နဲ ့.... သူကဒီေန ့ သိပ္မေအးဘူးဆုိေတာ့ ေအာ္ဇီမွာဘယ္ေလာက္ထိေတာင္ ေအးလုိက္မလဲဆုိတာ က်ေနာ့္စဥ္းစားမိ္လုိက္ေသးတယ္....<br /><br />က်ေနာ့္ကိုေတြ ့ေတာ့ "ေအာ္ ဒါႏုိင္ႏုိင္လား" လုိ ့ေမးတာ မသီတာပါ.... ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ၾကိဳဆုိလ်က္ပါဘဲ.... ေနာက္ မသီရိက သူအိမ္ကေန ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားတဲ့ စားစရာေလးေတြကို စားပြဲေပၚလာခ်ေပးသြားတယ္.... ကိုရဲ၀င္းနဲ ့ မပပတုိ ့ကလည္း Pizza Hut အၾကီးၾကီးေတြနဲ ့ .... အန္တီၾကီးတစ္ေယာက္နဲ ့ အစ္ကိုၾကီးႏွစ္ေယာက္လဲ ပါေသးတယ္.... ကဲ လူၾကီးေတြေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဆုံသြားၾကျပီ.... ေနာက္ဆုံးေရာက္လာတာကေတာ့ မမီးပါ....<br /><br />လူၾကီးေတြဆုံေတာ့ ကေလးေတြေလးဆုံျပီ.... ကေလးေတြကလည္း သူတို ့အဖြဲ ့နဲ ့သူတို ့ ရြယ္တူေလးေတြၾကီးဆုိေတာ့ ကစားလိုပုိေကာင္းတာေပါ့.... သူတို ့ေလးေတြ ေပ်ာ္ေနတာၾကည့္ျပီး ေတာင္ၾကီးမွာ က်န္ခဲ့တဲ့ က်ေနာ့္ညီေလးညီမေလးေတြကိုေတာင္ တစ္ခ်က္လြမ္းမိလုိက္ေသးတယ္....<br /><br />အဲ ဒီေန ့လုပ္တဲ့့ barbecue party မွာ အဓိက ျမန္မာလို အေၾကာ္ဆရာေခၚမလား အကင္ဆရာေခၚမလား main cooks ေတြကေတာ့ ကိုGeorge ကိုေက်ာ္ေက်ာ္ ကိုျဖိဳးတုိ ့ျဖစ္ပါတယ္.... စားစရာေတြကေတာ့ အလ်ံပယ္ပါဘဲ.... ေသာက္စရာကလည္း အလ်ံပယ္ပါဘဲ....<br /><br />အကင္ေတြက chicken wings ပါတယ္.... ငါးကင္ ဆိတ္သားကင္ satay ၾကက္အူေခ်ာင္းကင္ ပုဇြန္ကင္.... စားစရာေတြက ကိုGeorge ရဲ ့ထမင္းေၾကာ္ မသီရိရဲ ့ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္.... ေသာက္စရာေတြက မဇင္ရဲ ့ faluda ေနာက္ Australia Wine ေတြေပါ့....<br /><br />အေပၚမွာေျပာထားတဲ့ စားစရာေတြအကုန္ စားပစ္လုိက္တယ္.... ဆစ္နီမွာနာမည္ၾကီးတယ္ဆုိတဲ့ Australia wine ကို ၂ ခြက္အတိေတာင္ ေသာက္လုိက္ေသးတယ္.... နည္းနည္းေတာ့ မူးသလိုလုိ....<br /><br />အကင္ေတြစားလုိက္ ေအာ္လုိက္ ေပ်ာ္လုိက္ ရယ္စရာေတြေျပာလုိက္နဲ ့.... ေတာ္ရုံတန္ရုံ အသံနဲ ့ဆုိရင္ေတာ့ တုိးလို ့မရဘူး... ဟဟ.... သူတို ့သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆုံေတြ ့ေနၾကတာ ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတာကိုၾကည့္ျပီး က်ေနာ္နဲ ့ ဟုိးအေ၀းၾကီးမွာေရာက္ေနၾကတဲ့ တကြဲတျပားစီက သူငယ္ခ်င္းေတြကို သတိရမိတယ္.... ငါတုိ ့ေကာ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ဒီလိုအေျခအေနမ်ိဳးနဲ ့ ေတြ ့ဆုံေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ၾကဦးမွာလားေနာ္.... အေတြးတစ္ခ်က္ ၀င္လာသလိုလို....<br /><br />အခ်ိန္က ၁၀နာရီေလာက္ ေရာက္သြားျပီ.... အေအးဓါတ္က ျမင့္လာေပမယ့္ စားလုိက္ေသာက္လိုက္ဆုိေတာ့ မေအးေတာ့ဘူး.... သီခ်င္းဆုိၾကမယ္ေဟ့ ဆုိျပီးအိမ္ထဲမွာ စုရုံးၾကျပန္ေရာ.... အေတာ္ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာဘဲ.... hip hop, rap, rock, pop, westlife, ေက်ာ္ဟိန္း.... ရန္ကုန္မွာ အၾကီးဆုံးလုပ္တဲ့ show ပြဲေတြေတာင္ ဒီေလာက္စုံခ်င္မွစုံမယ္.... ခုဟာက တကယ့္သားစုိးဘဲ.... သားစုိးဆုိတာ သိလား.... ေရာသမေမႊေလးP...<br /><br />အဖြဲ ့ေတာင့္လည္းေတာင့္တယ္.... ေနာက္အားလုံးကလည္း မုိက္ခဲေတြခ်ည္းဘဲ.... မုိက္ကိုခဲထားၾကတာေလ.... ခ်ကိုမခ်ေတာ့ဘူးP က်ေနာ္လည္းမုိက္ခဲဘဲ.... ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးသီခ်င္းေတြဆုိၾကတယ္ ကၾကတယ္ ခုန္ၾကတယ္.... စေနညဆုိေတာ့ ၁၂နာရီအထိ party ပဲြေတြေပးလုပ္တယ္ဆုိဘဲ.... အခ်ိန္ကိုၾကည့္ေတာ့ ၁၂နာရီခြဲသြားျပီ.... အားလုံးလည္းျပိဳင္းကုန္ၾကျပီ.... ၁နာရီအတိမွာ အားလုံးအိမ္ျပန္ဖို ့ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ႏွဳတ္ဆက္ၾကသည္....<br /><br />က်ေနာ္အရမ္း၀မ္းသာပါတယ္.... ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္ပါတယ္.... ဆစ္နီမွာ ၁၁ရက္အတြင္း မိတ္ေဆြသစ္ေတြ သူငယ္ခ်င္းကေလးေတြ အမ်ားၾကီးရလုိက္ေတာ့ က်ေနာ့္အတြက္ ဆစ္နီဟာ အထီးက်န္မဆန္ေတာ့ပါဘူး....<br /><br />ကဲ က်ေနာ္အဲ့ဒီေန ့က ဆုိခဲ့တဲ့စုိင္းစိုင္းသီခ်င္းလိုဘဲ..... "သူငယ္ခ်င္းမင္းတုိ ့ လက္ေတြလည္း ေကာင္းကင္ေပၚ ေကာင္းကင္ေပၚ" ဆုိတဲ့အတုိင္း က်ေနာ္တုိ ့တေတြ လက္ေတြေလထဲေျမာက္ျပီး ေအာင္ျမင္မွဳေတြကို တ၀ၾကီး ခံစားၾကပါစုိ ့ဗ်ာ..... ခင္မင္မွဳ ေႏြးေထြးမွဳေတြနဲ ့ လက္ေတြမျဖဳတ္စတမ္း ခ်ီတက္ၾကစို ့.....<br /><br /><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" flashvars="host=picasaweb.google.com&amp;captions=1&amp;hl=en_US&amp;feat=flashalbum&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fnaingnaingseven%2Falbumid%2F5492820707244515345%3Falt%3Drss%26kind%3Dphoto%26hl%3Den_US" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" height="267" width="400"></embed><br /><br />အေရးထဲ camera ကကြိဳင္တက္ေနေတာ့ ဓါတ္ပုံေတြ ရုိက္ခ်င္သေလာက္ မရုိက္လုိက္ရဘူးဗ်ာ..... ရုိက္သမွ်ပုံေတြကလည္း စိတ္တုိင္းမက်ဘူးဗ်ာ.... အဆင္မေျပတာေတြရွိရင္ ခြင့္ျပဳေပးၾကပါေနာ္.... ေက်းဇူးတင္ပါတယ္.....<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အားလုံးရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ ့ၾကပါေစ....</span><br /></div><br /><div style="text-align: right; color: rgb(255, 0, 0);">ေလးစားလ်က္<br />စေနသား<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-1464910573111943525?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-23396653935626585472010-07-08T19:22:00.014+08:002010-07-09T08:19:26.745+08:00အခ်ိန္ေလးနည္းနည္းရလုိ ့ ဒီေန ့မရ ရေအာင္ ဘေလာ့ခ္ေပၚတက္လာတယ္ဗ်ာ.... အားလုံးမဂၤလာပါ.... <br /> <br />ဒီေန ့က်ေနာ့္အရမ္းၾကိဳက္တယ္ဆုိတဲ့ Shakira ရဲ ့သီခ်င္းစာသားကို သိခ်င္လြန္းလို ့ စာသားအဓိပါၸယ္ကို အသည္းအသန္ရွာလုိက္တယ္.... အစတုန္းက Waka Waka ဆုိတဲ့စာသားကို က်ေနာ္က Africa လုိ World cup World cup လုိ ့ေျပာတယ္ ထင္ေနတာ.... ခုမွ စာလုံးေတြရဲ ့ meanings ေတြကို ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္သြားတယ္ဗ်.... <br /> <br />meaning ေလးေတြက ဒီလိုပါ.... <br /> <br /><table style="width: 538px; height: 90px;" id="table_view_8378473" class=" style0" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody id="tbody_view_8378473"><tr class="oddRow"><td class="leftCell unboldCell tableCell firstCell "><div>Waka waka</div> </td> <td style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;" class="leftCell unboldCell tableCell lastCell"><div> Do the job</div> </td><td style="vertical-align: top;"> <br /></td><td style="vertical-align: top;"> <br /></td></tr><tr class="evenRow"> <td class="leftCell unboldCell tableCell firstCell "><div>Tsaminamina zangalewa </div> </td> <td style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;" class="leftCell unboldCell tableCell lastCell"><div> where do you come from?</div> </td><td style="vertical-align: top;"> <br /></td><td style="vertical-align: top;"> <br /></td></tr><tr class="oddRow"> <td class="leftCell unboldCell tableCell firstCell "><div>Waka <br /></div> </td> <td style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;" class="leftCell unboldCell tableCell lastCell"><div> it is mine</div> </td><td style="vertical-align: top;"> <br /></td><td style="vertical-align: top;"> <br /></td></tr><tr class="evenRow"> <td class="leftCell unboldCell tableCell firstCell "><div>Zambo</div> </td> <td style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;" class="leftCell unboldCell tableCell lastCell"><div> wait</div> </td><td style="vertical-align: top;"> <br /></td><td style="vertical-align: top;"> <br /></td></tr><tr class="oddRow"> <td class="leftCell unboldCell tableCell firstCell "><div>Tsaminamina</div> </td> <td style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;" class="leftCell unboldCell tableCell lastCell"><div> Come</div></td><td style="vertical-align: top;"> <br /></td><td style="vertical-align: top;"> <br /></td></tr></tbody></table> <br /> <br />သီခ်င္းအဓိပါၸယ္က ဒီလိုဗ်.... <br /> <br /><p style="font-family: arial; color: rgb(0, 0, 153);"><strong> </strong></p> <p style="font-family: arial; color: rgb(0, 0, 153);"><strong> </strong></p> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>You’re a good soldier</strong></span></h3><h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Choosing your battles</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Pick yourself up</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>And dust yourself off</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>And back in the saddle</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>You’re on the frontline</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Everyone’s watching</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>You know it’s serious</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>We’re getting closer</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>This isnt over</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>The pressure is on</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>You feel it</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>But you’ve got it all</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Believe it</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>When you fall get up</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Oh oh…</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>And if you fall get up</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Oh oh…</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Tsamina mina</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Zangalewa</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Cuz this is Africa</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Tsamina mina eh eh</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Waka Waka eh eh</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Tsamina mina zangalewa</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Anawa aa</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>This time for Africa</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong style="font-family: arial; font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);"></strong><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> <br />ေနာက္တစ္ပုိဒ္က ဒီလိုတဲ့.... <br /><p style="font-family: arial; color: rgb(0, 0, 153);"><strong> </strong></p> <p style="font-family: arial; color: rgb(0, 0, 153);"><strong> </strong></p> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Listen to your god</strong></span></strong></span></h3><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;font-size:130%;" ><strong>This is our motto</strong></span> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Your time to shine</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Dont wait in line</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Y vamos por Todo</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>People are raising</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Their Expectations</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Go on and feed them</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>This is your moment</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>No hesitations</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Today’s your day</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>I feel it</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>You paved the way</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Believe it</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>If you get down</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Get up Oh oh…</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>When you get down</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Get up eh eh…</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Tsamina mina zangalewa</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Anawa aa</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>This time for Africa</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Tsamina mina eh eh</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Waka Waka eh eh</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Tsamina mina zangalewa</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Anawa aa</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Tsamina mina eh eh</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Waka Waka eh eh</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>Tsamina mina zangalewa</strong></span></h3> <h3 style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:100%;"><strong>This time for Africa!!!</strong></span></h3> <br />သီခ်င္းေလးနဲ ့ တြဲနားေထာင္ၾကီးေပါ့.... <br /> <br /> <br /><object height="385" width="450"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/LJVLvWXUg50&amp;hl=en_US&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/LJVLvWXUg50&amp;hl=en_US&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="385" width="450"></embed></object> <br /> <br /> <br />ဒီေန ့ေတာ့ ဒီေလာက္ဘဲ က်ေနာ္သိတာေလးေတြ ေ၀မွ်လုိက္ပါတယ္.... <br /> <br />အိပ္ေတာ့မယ္ဗ်.... <br />အားလုံးေကာင္းေသာညပါ... <br /> <br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား <br /> <br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-2339665393562658547?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-61780098902070951562010-07-07T18:16:00.005+08:002010-07-07T18:50:16.828+08:00ဒီေန ့မနက္ ၄ နာရီလာတဲ့ ေဟာ္လန္နဲ ့ဥရုေဂြးပြဲကို တုိက္ရုိက္မၾကည့္ႏုိင္လို ့ ေန ့လည္ေရာက္မွ Highlights ေျပးၾကည့္မိတယ္.... Highlights ေတြၾကည့္ရတာေတာ့ က်ေနာ့္အျမင္ ေဟာ္လန္က goal luck ရွိတဲ့ပုံဘဲဗ်.... ပထမတစ္လုံးဂုိးမ်ိဳးက ဒီ 2010 Waka မွာ Top Goal ျဖစ္သြားႏုိင္တယ္.... အေတာ္ေကာင္းတဲ့ goal ဘဲဗ်.... ဒီလိုဂုိးမ်ိဳးနဲ ့ ေဟာ္လန္ ဖုိင္နယ္တက္သြားတာ ထုိက္တန္ပါတယ္....<br /><br />ဥရုေဂြးက အသင္းေခါင္းေဆာင္ Forlan သြင္းတဲ့ဂုိးကလည္း အေတာ္ေကာင္းတဲ့ဂုိးဘဲဗ်.... Second ေလာက္ခ်ိတ္မယ္ထင္တာဘဲ.... က်ေနာ့္အျမင္ပါ.... ဥရုေဂြးကရွဳံးတာရွဳံးသြားတာ.... ပြတ္ကာတီကာရွဳံးသြားတာပါ.... ေဟာ္လန္ရဲ ့ပထမဂုိးတာ လြဲခဲ့မယ္ဆုိရင္ သူတို ့ရဲ ့ final result က သေရျဖစ္သြားႏုိင္ပါတယ္....<br /><br />ေနာက္သူ ့တုိ ့ရဲ ့ကစားကြက္ေတြ စိတ္ဓါတ္အင္အားေတြက အံ့မခန္းပါ.... က်ေနာ္အရမ္းႏွစ္သက္မိတာက သူတို ့ရဲ ့ စိတ္ဓါတ္ပါ.... ေဘာလုံးဟာ တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ ့ အရည္အခ်င္းထက္ အသင္းလုိက္ ကစားကြက္ အသင္းစိတ္ဓါတ္က အဓိကဆုိတာ ေဘာလုံးပရိသတ္ေတြအားလုံး နားလည္ျပီးသားပါ.... တစ္ဦးထဲကို အားျပဳကစားတဲ့ အာဂ်င္တီးနားဆုိရင္ ဂ်ာမနီကိုအရွဳံးၾကီး ရွဳံးခဲ့ပါတယ္.... ဒါ့အျပင္ မာရာဒိုနာရဲ ့နည္းဗ်ဴဟာေတြ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြကလည္း မွားယြင္းခဲ့ပါတယ္.... တစ္ဖက္မွာ က်ေနာ္အရမ္းႏွစ္သက္သြားတာက ဂ်ာမနီရဲ ့ တိက်လြန္းတဲ့ counter attack ေတြပါ.... အဂၤလန္နဲ ့ ပြဲတုန္းက ဒါကိုေကာင္းေကာင္း သတိထားမိသြားတယ္.... အဲ့ဒီတုန္းက အျပတ္အသတ္အားေပးတာက အဂၤလန္ကိုပါ.... ေနာက္ေတာ့ဂ်ာမနီရဲ ့ နည္းဗ်ဴဟာနဲ ့ တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ ့ အရည္အခ်င္းေတြကို အဂၤလန္သားေတြ ဘယ္လိုမွ လုိက္မမီွႏုိင္တာကို ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ၾကီးေတြ ့လုိက္ၾကမွာပါ.....<br /><br />ကဲ... ေနာက္ထပ္ၾကီးက်ယ္ခန္းနားတဲ့ ပြဲစဥ္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ Spain vs Germany မွာ ဘယ္လိုအေျပာင္းအလဲေတြ ဘယ္လိုနည္းဗ်ဴဟာေတြ သုံးသြားမလဲဆုိတာ ရင္ခုန္ဖုိ ့ေတာ့ ေကာင္းေနပါျပီေနာ္.... စိတ္၀င္စားဖုိ ့ေကာင္းတာ တစ္ခုကေတာ့ ဒီပြဲက Germany ရဲ ့ ဂုိးluck ရွိတယ္လုိ ့ ေျပာရမယ့္ Muller တစ္ေယာက္ ႏွစ္၀ါတစ္နီနဲ ့ ပြဲပယ္ခံထားရေတာ့ ဘယ္သူကမ်ား Germany ရဲ ့ အဖြင္ဂိုးပုိင္ရွင္ျဖစ္သြားမလဲဆုိတာ ေစာင့္ၾကည့္ၾကစုိ ့ လားဗ်ာ....<br /><br />ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္....<br /><br />ေအာ္.... ေအာက္ကလင့္ေလးကေတာ့ က်ေနာ့္လုိဘဲ ကမာၻတစ္၀ွမ္းမွာရွိတဲ့ ေဘာလုံးပြဲကိုတုိက္ရုိက္ အားမေပးလုိက္ရတဲ့ အစ္ကို အစ္မေတြ ၾကည့္လို ့ အဆင္ေျပေအာင္ က်ေနာ္ၾကည့္ေနၾကလင့္ေလးတစ္ခုကို ေ၀မွ်လုိက္ပါတယ္ဗ်ာ....<br /><br />http://www.footytube.com/<br /><br />အဆင္ေျပပါေစေနာ္....<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-6178009890207095156?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-70251380918743126682010-07-06T08:05:00.004+08:002010-07-09T06:47:19.439+08:00ဒီေန ့ဘဲ iphone 4 ေၾကာ္ျငာေလးေတြေတြ ့ေတာ့ iphone ကိုအရမ္းၾကိဳက္တဲ့က်ေနာ္ အေတာ္စိတ္၀င္စားသြားတယ္.... ေနာက္ iphone ကိုလုိခ်င္လြန္းလုိ ့လားမသိဘူး ခုခ်ိန္ထိကုိ မ၀ယ္ႏုိင္ေသးဘူး(... ဒါနဲ ့ မ၀ယ္ခင္မွာဘဲ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က လွမ္းျပီးသတိေပးတယ္.... iphone 4 မွာ သူ ့ရဲ ့ design နဲ ့ connection signal ကသြားျပီး ျပသာနာတက္ေနပါေရာလား.... ဒါကို မ၀ယ္ခင္ သတိထားမိလုိက္လုိ ့ ေတာ္ပါေသးရဲ ့....<br /><br />ဒီအတြက္ iphone ကိုစိတ္၀င္စားေနၾကတဲ့သူေတြကို ထပ္ျပီးသတိေပးလုိက္ပါတယ္ေနာ္...<br /><br />ေအာက္ကလင့္ေလးမွာ ၀င္ၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္....<br /><br />http://gizmodo.com/5571171/iphone-4-loses-reception-when-you-hold-it-by-the-antenna-band<br /><br />ဒီvideo ေလးကေနလည္း ေလ့လာလို ့ရပါတယ္....<br /><br /><br /><object height="385" width="450"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/-ixIHyEPO5g&amp;color1=0xb1b1b1&amp;color2=0xd0d0d0&amp;hl=en_US&amp;feature=player_embedded&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/-ixIHyEPO5g&amp;color1=0xb1b1b1&amp;color2=0xd0d0d0&amp;hl=en_US&amp;feature=player_embedded&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" height="385" width="450"></embed></object><br /><br /><br />ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္....<br /><br /><div style="text-align: right; color: rgb(255, 0, 0);"><br />စေနသား<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-7025138091874312668?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-7993058507304038472010-07-04T15:01:00.005+08:002010-07-09T06:46:38.452+08:00<object width="450" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/YofemVRSwxM&amp;hl=en_US&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/YofemVRSwxM&amp;hl=en_US&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="450" height="385"></embed></object><br /><br /><br />ေတာင္ၾကီးမွာတုန္းက က်ေနာ့္အစ္မဖုန္းထဲကေန ၾကည့္လုိက္ရတဲ့ 2010 World Cup Song ေပါ့... အရမ္းၾကိဳက္တယ္... အရမ္းႏွစ္သက္တယ္... Shakira ရဲ ့အသံနဲ ့ သီခ်င္းရဲ ့အသြားနဲ ့ အရမ္းကိုလုိက္ဖက္ပါတယ္... ဒီ video ကို ေသခ်ာနားေထာင္ျပီး ၾကည့္ျပီးတာနဲ ့ေတာ္ေတာ္ကိုႏွစ္သက္သြားတယ္ဗ်ာ...<br /><br />အစတုန္းကေတာ့ ဒီ Waka ကို အျပီးအထိ ဆင္ႏြဲမယ္ေပါ့... ခုေတာ့ ေ၀းျပီ း(.... ေတာင္ၾကီးမွာေနတုန္း တစ္၀က္ေလာက္ဘဲ ေကာင္းေကာင္းၾကည့္ျဖစ္လုိက္တယ္.... တစ္ႏွစ္မွ world cup ကို ေကာင္းေကာင္းမၾကည့္ဖူးေသးပါဘူး.... ၂၀၀၆ က်ေနာ္၁၀တန္းဆုိေတာ့ ေဘာလုံးပြဲဆုိ ဟုိးအေ၀းၾကီးမွာ.... ၂၀၀၂ တုန္းကေတာ့ ငယ္ေသးတယ္.... ေဘာလုံးကို အဲ့ေလာက္ crazy မျဖစ္ေသးဘူးေပါ့.... ေဘာလုံးပြဲစဥ္ေတြကိုလည္း ေကာင္းေကာင္းနားမလည္ခဲ့ဘူး...<br /><br />ကဲ... ဒီတစ္ႏွစ္ေတာ့ က်ေနာ္အရမ္းၾကိဳက္တဲ့ shakira waka waka သီခ်င္းေလးကို အစ္ကိုအစ္မေတြေ၀မွ်လုိက္ပါတယ္... ႏွစ္သက္ၾကမွာပါ....<br /><br />ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ...<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေလးစားလ်က္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-799305850730403847?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-10785751040928742782010-07-03T18:17:00.002+08:002010-07-03T18:23:19.639+08:00အဟား.... ဒီေန ့ေတာ့ ေအာ္စီရဲ ့ အထင္ကရေနရာ တစ္ခုျဖစ္တဲ့ Opera House ရယ္ Bondi Beach ေလးရယ္ သြားလည္ျဖစ္ပါတယ္.... ရင္ထဲမွာ အရမ္းေပ်ာ္တယ္လုိ ့ ခံစားရပါတယ္.... တစ္ခ်ိန္တုန္းက အိပ္မက္လုိမက္ခဲ့မိတာေလးေတြ အခုေတာ့ အျပင္မွာ တစ္ကယ္လက္ေတြ ့ ကို္ယ္တုိင္ခံစားရေတာ့ အေတာ္၀မ္းသာမိပါတယ္.... အရမ္းလည္း လွတာဘဲဗ်ာ.... ဓါတ္ပုံေတြ အမ်ားၾကီး ရုိက္ျဖစ္တယ္ဗ်ာ.... ဓါတ္ပုံေတြ တင္ခ်င္တာ camera နဲ ့ pc နဲ ့ join တဲ့ ၾကိဳးက မပါလာဘူး.... ၾကိဳးေလးရွာ၀ယ္ျပီး ဓါတ္ပုံေလးေတြ တင္ေပးလုိက္မယ္ေနာ္....<br /><br />ရာသီဥတုက အရမ္းေအးေတာ့ စာရုိက္ရင္ေတာင္ လက္ေတြေအးခဲလာျပီ.... အခ်ိန္ကေတာ့ ေစာေနေသးတယ္.... ေစာင္ျခံဳေကြးတာ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္....<br /><br />အားလုံး Good Night ဗ်ိဳ ့....<br />ေကာင္းေသာညပါ...<br /><br />ေပ်ာ္ရႊင္စရာေန ့သစ္တစ္ေန ့ ျဖစ္ပါေစ....<br />တာ့တာ<br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေလးစားလ်က္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-1078575104092874278?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-20076137380554287252010-07-02T16:03:00.002+08:002010-07-02T16:32:06.696+08:00www.blogger.com... ေပၚလာတာက access denied တဲ့.... စိတ္ပ်က္လို ့ မ၀င္ျဖစ္တာ အေတာ္ၾကာခဲ့လုိ ့ ....<br /><br />ခုမွဘဲ က်ေနာ္ဘေလာ့ေလးကို သာသာယာယာေလးနဲ ့ ျပန္ျမင္ရေတာ့ ၀မ္းသာမိတယ္... စလုံးမွာ ဘေလာ့ခ္ေရးခဲ့တာေလးေတြ သတိရမိတယ္....<br /><br />ဘေလာ့ခ္ေမာင္ႏွမေတြနဲ ့ မေတြ ့တာလည္း တစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကာခဲ့ျပီ... ဒီတစ္ႏွစ္အတြင္းမွာလည္း က်ေနာ္ အစ္ကုိအစ္မတုိ ့ အေျပာင္းအလဲေတြ အမ်ားၾကီးျဖစ္သြားႏုိင္တယ္.... ေကာင္းတာေတြေကာ မေကာင္းတာေတြေကာ ရွိေကာင္းရွိႏုိင္လိမ့္မယ္... ဒါေပမယ့္ ေကာင္းေသာေျပာင္းလဲျခင္းေတြက ပိုမယ္ဆုိတာ က်ေနာ္ယုံၾကည္ပါတယ္....<br /><br />အရင္ဆုံးသြားလည္မိတဲ့ဘေလာ့ခ္က ကိုေတာင္ေပၚသားေပါ့... သူက က်ေနာ့္ကိုစိမ္းသြားျပီနဲ ့ တူပါတယ္.... ဘာအသံမွကိုမၾကားတာ... ဘေလာ့ခ္ကေတာ့ ျပင္ထားတာ အေတာ္လန္းတယ္... အဟား... ေနာက္ဦးစုိင္းစုိင္းခမ္းလွိဳင္... ေအာ္မွားလို ့ ... ဦးစုိင္းစုိင္းလားရွိဳး (ဦးရွင္ၾကီး)... ကဗ်ာကိုကုိယ္တုိင္ေရးျပီး တင္ထားတာ... ျပီးရင္ ေအးေဆးခံစားမယ္ေနာ္... လက္ေရးကေတာ့ အေတာ္လန္းတယ္... စိတ္၀င္စားဖုိ ့ အျမဲေကာင္းေနတဲ့ လူပ်ိဳၾကီးအစ္ကုိၾကီးေတြေပါ့... ဟဲဟဲ....<br /><br />ကိုၾကယ္စင္မင္းဆုိဒ္ကိုလည္းသြားလည္ေသးတယ္.... အျမဲတမ္းဗဟုသုတေတြနဲ ့ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ ဆုိဒ္တစ္ခုေပါ့....<br /><br />ေနာက္က်ေနာ္မေရာက္တာ မလည္တာၾကာျပီျဖစ္တဲ့ ဘေလာ့ခ္ေတြသြားလည္တယ္.... အားလုံးက အလုပ္မ်ားေနၾကလို ့ တူပါတယ္... post ေတြက မတင္တာ 2 months တုိ ့ 3 months တုိ ့ က မ်ားေနတယ္....<br /><br />ကဲကဲ... က်ေနာ္ျပန္လာျပီေနာ္.... ဘေလာ့ခ္ကမာၻထဲကို....<br /><br />ေမာင္စေနေပ်ာ္ရႊင္စရာခံစားခ်က္ေတြနဲ ့ ျပန္လာပါျပီ....<br /><br />အားလုံးဘဲ လက္ေတြတြဲျပီး ေလထဲေျမာက္လုိက္ၾကစို ့.... ေအာင္ျမင္မွဳအတြက္ ဆက္လက္ တုိက္ပြဲ၀င္ၾကစို ့ ေနာ္...<br /><br />အစ္ကိုတုိ ့ အစ္မတုိ ့ အားလုံး မဂၤလာပါ...<br /><br />ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ...<br /><br />ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ...<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေလးစားလ်က္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-2007613738055428725?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-80877336376099542892009-06-20T20:58:00.005+08:002009-06-20T22:27:04.510+08:00လူ႕ဘ၀ကတုိတုိေလး<br />ဘာမွမဟုတ္တဲ့ ခဏတျဖဳတ္ေလးအတြင္းမွာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းေအာင္ ဘာလုိ႔<br />မေနျခင္ၾကတာလဲ<br />ေပ်ာ္စရာေကာင္းေအာင္ ဘာလုိ႔မေနတတ္ၾကတာလဲ<br />ငါ့ကုိယ္ငါ့လည္း သေဘာမေပါက္ဘူး.....။ လူေတြကုိလည္း သေဘာမေပါက္ဘူး.....။<br />သူေပ်ာ္လား.... မင္းေပ်ာ္လား...... ငါေပ်ာ္တယ္ထင္လား.....<br />တစ္ေလွတည္းစီ တစ္ခရီးထဲ အတူတူသြားတယ္ေတာ့ ေျပာၾကတာဘဲ<br />မပ်င္းေအာင္ ဘ၀ခ်င္းေလာင္းေၾကးထပ္ ကစားေနၾကတာကလြဲရင္ ထုိင္ခုံခ်င္းကပ္<br />မိတ္ေဆြမဖြဲ႕ ျဖစ္ခဲ့ဘူး....။<br />အခန္းခ်င္းကပ္ အိမ္နီးခ်င္း မျဖစ္ခဲ့ဘူး....။<br />တစ္မိသားစုတည္း ေသြးသားအရင္းေတြေတာင္မွ အေမြကိစၥနဲ႔ သံေယာဇဥ္ေတြ<br />ျပတ္လုိျပတ္<br />၀င္ေငြအနည္းအမ်ားအလုိက္ အႀကီးအငယ္ သတ္မွတ္လုိသတ္မွတ္<br />အက်ဳိးအေၾကာင္းဆီေလ်ာ္လြန္းတဲ့ အတၱေတြနဲ႔<br />ငါ.... မမွားဘူးဆုိတဲ့မာနေတြနဲ႔<br />ကုိယ္ဘာသာကန္႔သတ္ထားတဲ့ ကုိယ့္ဘ၀ ကုိယ္အျမင္ေတြနဲ႔<br />သူလည္း သူထင္ရာသူဆုိင္းရင္း...........<div id=":469" class="ii gt"><wbr>.. သူ႕သမုိင္း<br />သူေရးေနတာလုိ႔ေျပာတာဘဲ<br />ကုိယ္လည္း ကုိယ္ေလွကုိယ္ထုိးရင္ ဇါတ္ဆရာအလုိက်ကေနရတဲ့ဘ၀လုိ႔ ေျပာမိတာဘဲ<br />လုပ္သလုိျဖစ္ၿပီး ေျပာသမွ်တင့္တယ္ေတာ့လည္း<br />ဘ၀ဆုိတာ စီမံကိန္းေရးဆြဲၿပီး မျဖစ္မေနဇြဲနဲ႔ တည္ေဆာက္ရတဲ့<br />အေဆာက္အဦးႀကီးေပါ့<br />လုပ္သလုိမျဖစ္လုိ႔ ျဖစ္သလုိ လုပ္ခဲ့ပါတယ္...။<br />ေရဘူးေပါက္ေပမဲ့ ေရပါေအာင္ခပ္ခဲ့ပါတယ္ဆုိေတာ့လည္<wbr>း ေလးစားသင့္တာဘဲ....။<br />ျဖစ္ျခင္ေပမဲ့လည္း ျဖစ္သင့္မွ ျဖစ္တာ...<br />ျဖစ္သင့္ေပမဲ့လည္း ျဖစ္ျခင္မွျဖစ္တာ၊<br />လူဆုိတာ သစ္ပင္လုိဘဲ ပုံသြင္းလုိ႔မရတဲ့အရာ<br />ဘယ္သူကုိမွ နား၀င္ေအာင္ မေျပာျပတတ္ခဲ့ပါဘူး......။<br />ဘယ္သူကုိ႔မွလည္း သေဘာေပါက္ေအာင္ ရွင္းမျပတတ္ေတာ့ပါဘူး....။<br />အားလုံးလက္ခံလာေအာင္ အျငင္းမပြားျခင္ေတာ့ပါဘူး.....။<br />သူ႕ တရားနဲ႔ သူမွန္ေနတဲ့အရာေတြက အမ်ားႀကီးဘဲမဟုတ္လား။<br />တခါတေလ အမ်ားလုိ အနည္းစားေျခ<br />အခါေပါင္းမ်ားစြာ ကုိယ္ေၾကာင့္ ဘယ္သူမွ စိတ္မညစ္ေစျခင္ပါ.....။<br />ေပ်ာ္ေအာင္ေနၾကည့္လုိက္တုိင္း ......<br />ငါေၾကာင့္ မ်က္ရည္က်သူေတြ ရွိလာတတ္လုိ႔<br />သူတုိ႔စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္<br />ငါပဲ တိတ္တိတ္ကေလး မ်က္ရည္က်ပစ္လုိက္ရတယ္....။<br />ေန႔နဲ႔ည အေမွာင္နဲ႔အလင္းလုိပဲ<br />တစ္ေယာက္ေအာင္ပြဲခံဖုိ႔ တစ္ေယာက္ကေတာ့ အရွဳံးေပးရမွာဘဲေလ....။<br /><br />ဒီ forward ေမးလ္ေလးကို ေတာင္ၾကီးမိသားစုမွာ ဖတ္လုိက္ရတာပါ... က်ေနာ္ စိတ္ဓါတ္က်ေနတဲ့အခ်ိန္ မေပ်ာ္ရႊင္တာမ်ိဳးေတြဆုိရင္ ၂ ေခါက္ေလာက္ ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္... စာပုိဒ္ေလးက သိပ္မရွည္ေပမယ့္ စာရဲ ့ တန္ဖုိးကေတာ့ အတုိင္းမသိပါဗ်ာ... စာေရးတဲ့သူကိုေတာ့ မသိလုိက္ရလုိ ့ က်ေနာ္မထည့္ထားလုိက္ဘူးဗ်... အားလုံးဘဲ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစဗ်ာ...<br /><br />ေအာင္ျမင္မွဳေတြ ေထြးပုိက္လို ့ ကမာၻအလယ္တစ္ေနရာမွာ ဆုံၾကစုိ ့လား....<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-8087733637609954289?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-77263344076941396722009-06-20T08:59:00.006+08:002009-06-20T10:13:24.467+08:00၁၈ . ၆ . ၂၀၀၉ မွာ က်ေနာ္စာေမးပြဲ ေျဖျပီးသြားတာေပါ့.... စာေမးပြဲေတြကို ရွိတဲ့အားအကုန္သုံးျပီး ၀င္ေျဖခဲ့ပါတယ္... ဘာသာတုိင္းကိုလည္း ေက်ေက်နပ္နပ္ေျဖႏုိင္ခဲ့ပါတယ္... ဒီစာေမးပြဲ ကာလအတြင္းမွာ က်ေနာ့္ဘေလာ့ဒ္ေတြ မေရးျဖစ္ခဲ့ဘူးေပါ့... အဲ့လုိအသစ္ေတြ မရွိလည္း က်ေနာ့္အိမ္ေလးဆီ လာလည္ရင္း ဆုေတာင္းေပးသြားၾကတယ္... စာအေဟာင္းေလးေတြ ရွာဖတ္ေပးသြားၾကတယ္... ဒီအတြက္ သူငယ္ခ်င္းအစ္ကိုအစ္မေတြ အားလုံးကို လွဳိက္လွဳိက္လွဲလွဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ း)... က်ေနာ္ယုံပါတယ္ ဒီစာေမးပြဲေတြမွာ ကံေကာင္းသြားခဲ့တာ ဘေလာ့ဒ္ေပၚက အစ္ကိုအစ္မေတြရဲ ့ ပါရမီကလည္း ကင္းမွာ မဟုတ္ပါဘူး....<br /><br />၂ လ အတိဘဲ က်ေနာ္ ခြင့္တင္ခဲ့တယ္ေနာ္...<br /><br />ဒီ ၂လ အတြင္းမွာ က်ေနာ္ဘေလာ့ေတြ မလည္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး... ဒါေၾကာင့္ ဘေလာ့ဒ္ဂါသူငယ္ခ်င္းေတြ သတင္း website ေတြနဲ ့ ေခတၱအဆက္အသြယ္ျပတ္ခဲ့တာေပါ့... ဒီအတြက္ေၾကာင့္ ဘေလာ့ဒ္ေမာင္ႏွမေတြ ဘာေတြျဖစ္ေနလဲ က်ေနာ္မသိခဲ့မိဘူး... ဘေလာ့ဒ္ေတြလည္း မေရာက္ျဖစ္ခဲ့တာလည္း ပါမွာေပါ့... ဒီအတြက္ က်ေနာ့္ကိုနားလည္ေပးၾကပါတယ္ေနာ္... း)<br /><br />မေန ့ညေနကဘဲ ကိုေတာင္ေပၚ မမုိးခါး မေႏြးေနျခည္တို ့နဲ ့ ပန္နင္ဇူးလားမွာ ထမင္းစားရင္း စကားေျပာျဖစ္တယ္... ၾကားရတဲ့ သတင္းေတြကလည္းဗ်ာ... ကြဲတာ ျပဲတာ ရြဲတာ ေတြခ်ည္းဘဲ... ၂ လအတြင္း ေတာ္ေတာ္ေလး ေျပာင္းလဲသြားၾကတယ္ေပါ့...<br /><br />ဆုိက္ပရပ္စ္က ကိုဖုိးစိန္ကလည္း စိတ္မေကာင္းအေတာ္ျဖစ္ေနတယ္တဲ့....<br />ကုိရဲကလည္း စာေမးပြဲေတြနဲ ့ ဒီလပုိင္းမွာ အားကိုမအားႏုိင္ဘူးတဲ့....<br />အဆိပ္ခြက္ကလည္း အသည္းကြဲဒဏ္ရာက ဘယ္ေတာ့မွ က်က္မလဲ မသိဘူး....<br />ဒီၾကားထဲ မေမတၱာေရာင္ျပန္ကလည္း ေရးလုိက္တဲ့ပုိစ့္က “ႏွလုံးသားနာေရး” တဲ့....<br />....................<br /><br />စာေမးပြဲျပီးဘာတဲ့ ဆုိမွ ၀ ေအာင္မေပ်ာ္ရဘူး... စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတာေတာ့ အမွန္ဘဲ... အဲ့ဒါ အစ္ကိုတုိ ့ အစ္မတို ့ အျပစ္ေနာ္...<br /><br />ဒါနဲ ့ က်ေနာ္အရမ္းႏွစ္သက္လို ့ သိမ္းထားတဲ့ forward ေမးလ္ေလးတစ္ေစာင္ရွိတယ္.... အဲ့ဒီေမးလ္ေလးကို အစ္ကိုတုိ ့ အစ္မတုိ ့လိုဘဲ ခံစားခ်က္ေတြ နည္းနည္းျပင္းထန္လာရင္ ၂ ေခါက္ ၃ ေခါက္ေလာက္ ဖတ္ျဖစ္တယ္... ဒီေမးလ္ေလးကို က်ေနာ္ ေနာက္ထပ္ပုိစ့္အသစ္ေလးတစ္ခုအေနနဲ ့ တင္ေပးပါ့မယ္....<br /><br />ဒီလိုပါဘဲ.... ကုိယ့္မွာရွိတဲ့ လက္ငါးေခ်ာင္းေတာင္ မညီတာ... လူတုိင္းမွာ ရွိတဲ့ ဘ၀ေတြကလည္း အလွတစ္မ်ိဳးစီေပါ့...<br /><br />“ဘ၀” ဟာ က်ေနာ္တုိ ့ရွမ္းရုိးမေတာင္တန္းၾကီးလိုပါဘဲ.... ေတာင္မ်ားစြာကို သြယ္တန္းထားလို ့ ေတာင္တန္းလို ့ ေခၚတာေပါ့... ေတာင္တန္းဆုိေတာ့ ေတာင္တက္ေတာင္ဆင္းမ်ားတယ္... အခ်ိဳ ့ေနရာေတြ ၾကမ္းတမ္းမယ္... အခ်ိဳ ့ေနရာေတြ ေခ်ာမြန္ ့မယ္... အခ်ိဳ ့ေနရာေတြမွာ ဆူးေတြ ေျငာင့္ေတြနဲ ့ ျပည့္ႏွက္ေနမယ္... အခ်ိဳ ့ေနရာမွာ ကတီၱပါစေလးေတြလုိ ျမက္ခင္းစိမ္းအျပည့္ခင္းတာသလို ခံစားမိၾကမယ္... ဒါေပမယ့္ အားလုံးကို ခ်ဳံၾကည့္လုိက္ရင္ ၾကမ္းတမ္းျပီး အလြန္ၾကီးမားခက္ထန္တဲ့ လွ်ိဳေျမာင္ေတြက ပုိမ်ားေနတယ္....<br /><br />ဆုိလုိခ်င္တာက ဘ၀ ဆုိတာ အျမဲတမ္း ေခ်ာမြန္ ့ေနမွာ မဟုတ္ဘူး... ကတီၱပါပိတ္သား အျပည့္ခင္းထားတာ မဟုတ္ဘူး... ေတာင္ဆင္းမွာ အလြယ္တကူ ဆင္းသြားႏုိင္ေပးမယ့္ ေတာင္တက္ၾကေတာ့ အားအကုန္စုိက္ျပီးတက္ရတာပါဘဲ.... ေျပျပစ္ျပီး ေခ်ာမြန္ ့တဲ့ ကုန္းျပင္ေတြက အျမင့္ဆုံးတစ္ေနရာမွာ ရွိေနေတာ့....<br /><br />ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ... မေန ့က ေန၀င္ခ်ိန္ဆုိတာ ဒီေန ့ ေန၀င္ခ်ိန္နဲ ့ေတာ့ ကို ့အတြက္ အဓိပါၸယ္ ဘယ္တူပါ့မလဲ... ဒါေပမယ့္ မေန ့က ေနထြက္ခ်ိန္ရဲ ့အားမာန္သစ္ေတြ စိတ္ကူးသစ္ေတြကေတာ့ ကုိယ့္ရဲ ့ ဒီေန ့ တုိင္းမွာ ရွင္သန္ဖုိ ့လုိအပ္ပါတယ္... ဒီေန ့ဟာ ငါတုိရဲ ့ ရွင္သန္မွဳဘဲ... ဒီေန ့ဟာ ငါတို ့ရဲ ့ တုိက္ပြဲ အသစ္တစ္ခုဘဲ... ဒီေန ့မွာ မေန ့က ရွဳံးနိမ့္ခဲ့တာေတြကို စဥ္းစားေနလို ့ သက္ျပင္းခ်ရုံကလြဲရင္ ဘာလုပ္ႏိုင္မွာလဲ... ဒါေပမယ့္ ဒီေန ့ဟာ မနက္ျဖန္ေပါင္းမ်ားစြာအတြက္ အဓိပါၸယ္ အရွိဆုံးေန ့တစ္ေန ့ ျဖစ္လာမယ္ဆုိတာ ဘယ္သူေျပာႏုိင္မလဲ... ေရွ ့ဆက္ေလွ်ာက္ရမွာ ငါတုိ ့တာ၀န္ဘဲ... လွဲက်ေနသူေတြ ျပန္လည္ထူေထာင္လာေအာင္ ငါတုိ ့ဘဲ လုပ္ရမွာဘဲ....<br /><br />ကဲ... ကဲ... ငါတုိ ့လက္ေတြ ခုိင္ခုိင္ျမဲျမဲတြဲထားၾကစုိ ့....<br />ေရွ ့က ပန္းတုိင္ေလးက ၀ုိးတ၀ါးနဲ ့ အသက္ရွိေနဆဲမို ့ ငါတို ့စိတ္ႏုႏုေလးေတြကို ၾကံ့ခုိင္ၾကစို ့....<br />ငါတုိ ့အတြက္ အသက္ေတြ အဓိပါၸယ္ေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ မနက္ျဖန္အတြက္ အားသြန္ခြန္စုိက္ ရုန္းကန္ၾကစုိ ့....<br />ငါတုိ ့ရဲ ့ မနီးမေ၀းမွာရွိတဲ့ ေအာင္ျမင္မွဳအသစ္ကေလးေတြကုိ အတူတူခံစား အသက္သြင္းၾကစို ့ကြာ....<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-7726334407694139672?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-80879832139484042302009-05-21T15:17:00.012+08:002009-06-19T23:54:21.719+08:00<p style="line-height: 23pt; color: rgb(51, 102, 255);"><span style="font-size:100%;"><br />၂၈ ရက္သာ က်န္ပါေတာ့သည္.....<br /><br />က်ေနာ္ အတုိင္းမသိ၀မ္းသာပါတယ္ဗ်ာ... အခုဘဲ က်ေနာ္ စာေမးပြဲ ေျဖျပီးျပီးခ်င္း ထမင္းစားရင္းနဲ ့ ဘေလာ့ေပၚတက္လာေတာ့ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြ ၀ုိင္းျပီးဆုေတာင္းေပးထားတာကို က်ေနာ္ေတြ ့လုိက္ရတယ္... က်ေနာ့္တစ္သက္မွာ ဒီလိုမ်ိဳး၀ုိင္းျပီး ဆုေတာင္းေပးတာမ်ိဳး တစ္ခါမွ မၾကံဳခဲ့ဖူးဘူးေလ....<br /><br />က်ေနာ့္အိမ္သစ္တက္ကလည္း မလုပ္ႏုိင္းေသးဘူး... အခုအိမ္ကေတာ့ <a href="http://poisoncup88.blogspot.com/">အဆိပ္ခြက္</a> လက္ရာေပါ့.... သူကိုလည္း မေန ့ညက ဒုကၡေပးလုိက္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းဘဲ ေကာက္ျပင္လုိက္ေရာ... ဘယ္လိုလဲ... လွတယ္မလား... အဆိပ္ခြက္လုပ္ေပးတဲ့ က်ေနာ့္အိမ္ေပါ့.....<br /><br />အင္း... အခုထိေတာ့ အားလုံးကို ေျဖႏုိင္ေနဆဲပါ... ေနာက္ဘာသာမ်ားကိုလည္း ေအာင္ျမင္မယ္လို ့ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ဗ်ာ... စာမလုပ္ခင္ တက္ျပီးလာေရးသြားတယ္ေနာ္... ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြက မနားတမ္း တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ update လုပ္ေနတာေတြ ့ ေတာ့ က်ေနာ္လည္းေရးခ်င္လာတယ္ဗ်ာ... မနည္းေအာင့္ထားရတယ္.... စာေမးပြဲျပီးလုိ ့ ကေတာ့ အတုိးခ်ျပီးေတာ့ကို ေရးမွာ....<br /><br />အားလုံးဘဲ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ ့ပါေစဗ်ာ.... အတုိင္းမသိ ၀မ္းသာမိပါေၾကာင္း.....<br />(အေမ့ကိုေတာ့ ညက်မွ ဘဲ ဖုန္းဆက္လုိက္ေတာ့မယ္ း)<br /><br /><br /></span></p><div style="text-align: right; color: rgb(51, 102, 255);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" >စေနသား</span><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-8087983213948404230?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-17597433444398603892009-05-20T21:55:00.001+08:002009-05-20T21:56:42.062+08:00၂၉ ရက္သာ က်န္ပါေတာ့သည္....<br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-1759743344439860389?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-27864461972911529162009-05-01T09:45:00.003+08:002009-05-01T10:03:31.259+08:00တစ္ခ်ိန္ထဲမွာဘဲ သူတို ့ေတြ ေပ်ာ္ေနၾကတယ္.....<br />တစ္ခ်ိန္ထဲမွာဘဲ သူတုိ ့ေတြ ရန္ျဖစ္ေနၾကတယ္.....<br />တစ္ခ်ိန္ထဲမွာဘဲ သူတို ့ေတြ ငုိေနၾကတယ္.....<br />တစ္ခ်ိန္ထဲမွာဘဲ သူတုိ ့ေတြ ရယ္ေနၾကတယ္.....<br />တစ္ခ်ိန္ထဲမွာဘဲ သူတုိ ့ေတြ ပူေဆြးေနၾကတယ္.....<br />တစ္ခ်ိန္ထဲမွာဘဲ သူတုိ ့ေတြ အတုိင္းမသိ၀မ္းသာေနၾကတယ္.....<br /><br />တစ္စကၠန္ ့အတြင္းမွာဘဲ သူတုိ ့ေတြ ေမြးဖြားလာၾကတယ္.....<br />တစ္စကၠန္ ့အတြင္းမွာဘဲ သူတို ့အေလာင္းေတြ တန္းစီေနခဲ့တယ္.....<br />တစ္စကၠန္ ့အတြင္းမွာဘဲ ရက္စက္မွဳေတြ ျပည့္ႏွက္ခဲ့တယ္.....<br />တစ္စကၠန္ ့အတြင္းမွာဘဲ အသစ္ေတြ ရွင္သန္ခဲ့တယ္.....<br />တစ္စကၠန္ ့အတြင္းမွာဘဲ ပ်က္စီးဆုံးရွဳံးမွဳေတြ မ်ားျပားခဲ့တယ္.....<br /><br />တစ္ခဏမွာဘဲ စီးပြားေရးယႏာၱးယားၾကီး ရပ္လုနီးပါး ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္.....<br />တစ္ခဏမွာဘဲ မေကာင္းဆုိး၀ါးေတြ ပ်ံ ့ႏွံ ့ခဲ့တယ္.....<br />တစ္ခဏမွာဘဲ ကံအရမ္းျမင့္ခဲ့တယ္.....<br />တစ္ခဏမွာဘဲ ကံနိမ့္စုတ္ပ်က္သတ္ခဲ့တယ္.....<br />အဲ့ဒီတစ္ခဏအတြင္းမွာဘဲ ေကာင္းကင္ၾကီး ပ်က္စီးခဲ့တယ္.....<br /><br />ေဟာ.... အခုလည္းၾကည့္.... တစ္ခဏ တစ္စကၠန္ ့ တစ္ခ်ိန္ထဲမွာဘဲ swine flu ေၾကာင့္ သူတုိ ့ေတြ ပ်က္စီးေနၾကတယ္..... ေသကုန္ၾကတယ္.....<br /><br />ငါတစ္ခု စုိးရိမ္မိတယ္.....<br />ဒီလက္တစ္ေျဖာက္အတြင္းမွာ သူတုိ ့ ကမာၻၾကီးရဲ ့ အနာဂတ္ေတြ မေတြးရဲႏုိင္စရာ ျဖစ္ေတာ့မွာလား..........<br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"></span><object style="color: rgb(255, 0, 0);" height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/rERv26XtO1w&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/rERv26XtO1w&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="344" width="425"></embed></object><br /></div><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"></div><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-2786446197291152916?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-51645051255706826012009-05-01T09:40:00.002+08:002010-09-26T10:34:34.399+08:00“အခ်စ္... ေအာင္ျမင္ျခင္းရဲ ့ တန္ခုိးရွင္ပါ” ကိုဟန္ထြန္းသီခ်င္းေလးထဲက စာသားေလးေပါ့။<br /><br />“အခ်စ္ဆုိတာ ဆားလိုဘဲ သူမရွိတဲ့အခါ ေပါ့ေနတာ<br />အခ်စ္ဆုိတာ ဆားလိုဘဲ မ်ားမ်ားစားရင္ ငန္တယ္ဗ်ာ” ကိုဘာဘူရဲ ့ အခ်စ္အေပၚ ယူဆခ်က္ေပါ့။<br /><br />“တခါတရံမွာ အခ်စ္ကပ်ားရည္<br />တခါတရံမွာ အခ်စ္ကခါး<br />အခ်စ္ကို ဖြင့္ဆုိတဲ့ definition ေတြအကုန္လုံးမွား<br />တခါတရံမွာ အခ်စ္ကဒုကၡ<br />တခါတရံမွာ ပစၥည္းဥစၥာ<br />တခါတရံမွာ အခ်စ္ဆုိတာဟာ တြက္လို ့မရတဲ့ ပုစာၦ” ကိုစုိင္းစုိင္းခမ္းလွဳိင္ရဲ ့ အခ်စ္ရသေလးပါ။<br /><br />ဒီလို “အခ်စ္” ဆုိတဲ့ စကားလုံးႏွစ္လုံးရဲ ့ အဓိပါၸယ္ကို အမ်ိဳးမ်ိဳး ဖြဲ ့ဆုိခံစားၾကတယ္။ သီကုံးၾကတယ္။<br />မွန္ပါတယ္။ အခ်စ္ဆုိတာ တန္ခုိးၾကီးတဲ့ အရာထဲမွာ သူလည္းတခုအျဖစ္ ပါ၀င္ေနမွာပါ။ သူဟာအရာရာဟာကို ေျပာင္းလဲပစ္ႏုိင္တယ္။ ျပဳျပင္ပစ္ႏုိင္တယ္။ အခ်စ္ေၾကာင့္ ဆုိးသြမ္းရာကေန အေကာင္းပကဓိျဖစ္သြားတဲ့ လူေတြရွိသလို အခ်စ္ေၾကာင့္ အေကာင္းစင္စစ္ကေန ညစ္ေထးၾကမ္းၾကဳတ္သြားတဲ့ အျဖစ္ေတြလည္း ၾကားျမင္ခဲ့ဖူးတယ္။ ေသခ်ာတာက အခ်စ္ဆုိတာ ေလာကၾကီးတစ္ခုလုံး ဘ၀တစ္ခုလုံးကို မ်က္စိတစ္မွိတ္အတြင္း ေျပာင္းလဲသြားေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္တဲ့ မ်က္လွည့္ပညာရွင္တစ္ေယာက္ေပါ့။<br /><br />အခ်စ္မွာ မျဖစ္ႏုိင္တာမရွိ။ မလုပ္ရဲတာမရွိ။ အခ်စ္ဟာ ခြန္အားအသစ္ေတြ ရွင္သန္ေစတယ္ ဆုိတာေတာ့ ယုံၾကည္သင့္တယ္လုိ ့ က်ေနာ္ထင္တယ္။<br /><br />ေနာက္ “အခ်စ္” ဟာကစားစရာတစ္ခုမျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ မြန္ျမတ္ျခင္းတစ္ပါးထဲမွာ အခ်စ္ဟာလည္း ပါ၀င္ေနျပန္တယ္။ အခ်စ္စစ္ကုိ ကိုးကြယ္ျခင္းသည္ မြန္ျမတ္ျခင္းတစ္ခုျဖစ္သည္ဟု ၾကားသိခဲ့ဖူးတယ္။<br /><br />ဒီေခတ္ေရစီးေၾကာင္းအရေတာ့ အခ်စ္ရဲ ့ အဓိပါၸယ္ဟာ ေမွးမွိန္သြားသလိုဘဲ။ အခ်စ္ကို ေပါ့ပ်က္ပ်က္ ထမင္းစားေရေသာက္ ဆုိသလို ရခ်င္တဲ့အခ်ိန္ရတယ္။ ခံစားႏုိင္တဲ့ အခ်ိန္ ခံစားႏုိင္တယ္။ မလုိတဲ့အခ်ိန္ ပစ္ပယ္ႏုိင္တယ္လို ့ ယူဆၾကတယ္။ ဒီလုိယူဆရင္လည္း မွန္မယ္လို ့ ထင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ခြ်င္းခ်က္တစ္ခုရွိတယ္။ အခ်စ္ကို ခင္ဗ်ားတန္ဖုိးမထားရင္ အခ်စ္စစ္ဆုိတာကလည္း ခင္ဗ်ားဆီကို ေယာင္လုိ ့ ေတာင္ လမ္းမွားျပီးေရာက္မလာဘူး။ အခ်စ္စစ္ရဲ ့ တန္ဖုိးဟာ ပင္လယ္ၾကီးထက္ က်ယ္ေပ်ာနက္ရွဳိင္းလြန္းေနတာကိုး။<br /><br />အတုအေယာင္ေတြ မ်ားလြန္းလွတဲ့ ဒီေခတ္ၾကီးထဲမွာ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ကိုေတာ့ ေရြးခ်ယ္တတ္ဖို ့ လုိလိမ့္မယ္ က်ေနာ္ထင္တယ္။ အခ်စ္သင္ခန္းစာအတုကို ယုံမွားကုိးကြယ္မိရင္ ဘ၀မွာ ျပင္လို ့မရတဲ့ အမွားတစ္ခုျဖစ္သြားႏုိင္တယ္ေလ။ အခ်စ္ေယာင္ရဲ ့ ေသြးေဆာင္မွဳေတြကလည္း ေၾကာက္ဖုိ ့ ေကာင္းလြန္းေနေတာ့။<br /><br />တခ်ိဳ ့ အခ်စ္ကုိ ကံလုိ ့ထင္ျမင္ၾကတာေတြလည္းရွိတယ္။ ကံေကာင္းရင္ အခ်စ္မွန္ရမယ္။ ကံဆုိးရင္ အခ်စ္ဒဏ္ခံရမယ္ေပါ့။ အင္း... ဒီလုိဆုိရင္ တခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ့မွန္လိမ့္မယ္။ အျမဲတမ္းေတာ့ မမွန္ႏုိင္ဘူးလုိ ့ က်ေနာ္ယူဆတယ္။<br /><br />က်ေနာ့္ဘ၀မွာလည္း “အခ်စ္” ဆုိတဲ့အရာတစ္ခု ေႏွာင္ဖြဲ ့ေကာင္းေႏွာင္ဖြဲ ့ဖူးလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်စ္ရဲ ့ အရသာအမွန္ကိုေတာ့ မထိေတြ ့ဖူးေသးဘူးေပါ့။ တစ္နည္းအားျဖင့္ မခ်စ္တတ္ေသးတာလည္းျဖစ္ရင္ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။<br />က်ေနာ္ကေတာ့ အခ်စ္ကိုဒီလုိျမင္တယ္။<br />အခ်စ္ဆုိတာ နားလည္မွဳ ၊ ရူးသြပ္မွဳ။<br />ပါ၀ါအမ်ားဆုံးေပးႏုိင္တဲ့ ဘက္ထရီတစ္လုံးလိုဘဲေပါ့။ အခ်စ္ရည္ေတြ ခန္းေျခာက္သြားရင္ reaction ေလးဆက္ျဖစ္ေအာင္ အခ်စ္ရည္အသစ္ေတြနဲ ့ ျပန္ျဖည့္အားသြင္းေပးရတယ္။<br /><br />ကိုရဲေရ... မခ်စ္တတ္ေသးတဲ့ စေနသားတစ္ေယာက္ေတာ့ ကိုရဲ Tag ထားတဲ့ “အခ်စ္ဆုိတာ” ေလးကို ခံစားတင္ျပလုိက္တယ္။ မခ်စ္တတ္ေသးေတာ့ အမွားေလးေတြလည္း ပါေကာင္းပါႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စေနသား ခ်စ္တတ္လာေအာင္ မန္ ့ေလးနဲ ့ဘဲတင္ေပးသြားဖုိ ့ေတာင္းဆုိလုိက္ပါတယ္။<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မခ်စ္တတ္ေသးေသာ စေနသား</span></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-5164505125570682601?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-77484980709264401132009-04-29T15:47:00.004+08:002009-04-29T15:54:18.657+08:00က်ေနာ့္ ဘေလာ့ဒ္ကို လာျပီးအားေပးၾကတဲ့ လာလည္ေပးၾကတဲ့ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ားကို ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ...... အခုပုိစ့္ေလးက ခြင့္တင္တဲ့ ပုိစ့္ေလးပါ.... က်ေနာ္ ၂ လေလာက္ ဘေလာ့ဒ္ေရးျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူးဗ်ာ...... ဒီအတြက္ စာဖတ္သူတုိ ့ကို အႏူးအညြတ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်...... စာေမးပြဲက အရမ္းနီးေနလုိ ့ပါ...... ေနာက္ ဒီစာေမးပြဲကလည္း ဘ၀အတြက္ အရမ္းကုိ အေရးၾကီးေနလုိ ့ပါဗ်...... ဒါေပမယ့္ ခံစားခ်က္ေတြ အရမ္းျပင္းထန္ျပီး ရင္ထဲမွာ က်ပ္ေနရင္ေတာ့ က်ေနာ့္ဘေလာ့ဒ္ဆီလာျပီးဘဲ ဖြင့္ထုတ္ရမွာဘဲ...... ေနာက္ က်ေနာ့္ရဲ့ tamplate ကိုလည္း ျပင္ဆင္ဖုိ ့ စိတ္ကူးထားတယ္ဗ်..... ဒီအတြက္လည္း က်ေနာ္ အခ်ိန္ေပးရဦးမယ္ဗ်ာ....... စာဖတ္သူ ေမာင္ႏွမမ်ား အားလုံးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ....... နားလည္ေပးမယ္လုိ ့လည္း ယုံၾကည္ပါတယ္...... အားလုံး ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစဗ်ာ......<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-7748498070926440113?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-70068829254360943412009-04-26T23:06:00.007+08:002009-04-27T09:50:39.555+08:00ရင္ခုန္သံကို `ရင္ခုန္သံ´ မွန္း သိလုိက္ရတယ္.....<br />ေႏြးေထြးမွဳကို `ေႏြးေထြးမွဳ´ လို ့အတုိင္းတုိင္း ခံစားလုိက္ရတယ္.....<br />ၾကင္နာမွဳကို `ၾကင္နာမွဳ´ လို ့အမွန္တကယ္ ျမင္ေတြ ့လုိက္ရတယ္.....<br /><br />ကမာၻ ့အျပင္းထန္ဆုံး ဆူနာမီ ငလ်င္ထက္ အဆမတန္အားေကာင္းတဲ့ ငလ်င္တစ္ခု ငါ့ရင္ဘတ္ကိုဗဟုိျပဳသြားတယ္.....<br />ဒီငလ်င္က ဒုကၡငလ်င္မဟုတ္ဘူး.....<br />ယုံၾကည္မွဳ အသက္မ်ားစြာကို ရွင္သန္ေစတဲ့ `အခ်စ္´ ငလ်င္.....<br /><br />လတ္တေလာအခုိက္အတန္ ့ ေလးမွာဘဲ..... အရွိန္အဟုန္ျပင္းထန္တဲ့ နာဂစ္မုန္တုိင္းထက္ ခက္ထန္တဲ့ မုန္တုိင္းတစ္ခု ငါ့ႏွလုံးသားထဲ တုိက္ရုိက္တုိး၀င္ ရုိက္ခတ္သြားတယ္.....<br />ဒီမုန္တုိင္းက ရက္စက္မုန္းတုိင္ မဟုတ္ဘူး.....<br />တုိင္းထြာမွဳ စေကးမဲ့ နတၳိ `ေႏြးေထြး´ ေစတဲ့ မုန္တုိင္း.....<br /><br />ငါ့ေသြးလည္ပတ္မွဳေတြ ေျပာင္းျပန္လွန္သြားတာလား.....<br />ငါ့အသည္းေတြ ေၾကြက်သြားတာလား......<br />ငါ့ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလုံး ေအးစက္အရည္ေပ်ာ္က်သြားျပီလား......<br /><br />ငါ့ဦးေႏွာက္ထဲ အသိတစ္ခ်က္၀င္လာတယ္......<br />ငါ့ေသြးလည္ပတ္မွဳေတြ ေျပာင္းျပန္လွန္သြားတာ မဟုတ္ဘူး......<br />ငါ့အသည္းေတြ ေၾကြက်သြားတာ မဟုတ္ဘူး......<br />ငါ့ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလုံး ေအးစက္အရည္ေပ်ာ္က်သြားတာ မဟုတ္ဘူး.....<br /><br />သန္ ့ရွင္းလတ္ဆတ္တဲ့ ပန္းသီးတစ္လုံးလုိ ခ်ိဳျမိန္ျပီး အျပစ္ကင္းစင္ေနေသာ ၾကင္နာမွဳအျပည့္ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">သူ ့</span> ရဲ ့ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">`အနမ္းတစ္ရွဳိက္´</span> ငါ့ပါးျပင္ထက္ စီးဆင္းအသက္၀င္တာပါ......<div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-7006882925436094341?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-81650340696421196962009-04-26T09:21:00.011+08:002009-04-26T23:06:04.778+08:00ခုလတ္တေလာ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အေျခအေနေလးတစ္ခုေပါ့....<br />ယုတၱိမရွိတဲ့ အေကာင္အထည္တစ္ခုကို ယုတၱိရွိရွိ လူေတြအလည္မွာ စၾက၀ဠာအလည္မွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ငါ လုပ္ကုိင္ေဖာ္ေဆာင္ေနတယ္.... ငါ မွားေနလား ငါ့ကိုငါ ျပန္ျပီးစမ္းစစ္ေမးျမန္းၾကည့္တယ္.... ငါ့စိတ္ကိုေကာ ငါ ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္ရဲ ့လား.... ငါ အထာၾကီးနဲ ့လုပ္ေနတဲ့ ကမာၻၾကီးက တခ်ိန္မွာ ယုံၾကည္မွဳ theory ေတြမွားျပီး ပ်က္စီးေမွာင္မည္း အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာျဖစ္သြားႏုိင္သလား.... ဒါဆုိ ေအာင္ျမင္ျခင္းလား က်ဆုံးျခင္းလား.... အေသးစိတ္ခြဲျခမ္း စမ္းစစ္လုိက္ေတာ့ ငါ့ရဲ ့ theory ေတြက လမ္းေၾကာင္းေတြမွား အဓိပါၸယ္မဲ့ျပီး အက်ိဳးမွမရွိေနဘဲ.......... အက်ိဳးမွမရွိေနဘဲ........ ေလလြင့္ေနဆဲ........ ေလလြင့္ေနဆဲ..........<br /><br />ဘာတက္ႏုိင္မွာလဲ.... ဒီအတုိင္းဘဲ ငါေပ်ာ္ေနတယ္.... ဒီအတိုင္းဘဲ ငါေကာင္းေနတာဘဲ.... ဒီအတုိင္းဘဲ.....<br />ႏွဳတ္ပိတ္..... တိတ္ဆိတ္မွဳတုိ ့ ေပါင္းဖက္ကာ<br />ႏွဳတ္ပိတ္..... ဆြံ အမွဳတုိ ့ ၾကားထဲမွာ<br />ႏွဳတ္ပိတ္..... ခါးသီးမဳွတုိ ့ စားသုံးကာ<br />ႏွဳတ္ပိတ္..... ႏွဳတ္ပိတ္...... ႏွဳတ္ပိတ္......<br /><br />အခုငါအားကုိးေနရတာ ဘယ္သူလဲ.... ဘယ္၀ါလဲ... ထင္ထင္ရွားရွား ငါ မသိ....<br />ခ်စ္သူ `မင္း´ မရွိရင္ ငါေတာ့ အေတာင္ပံမဲ့တဲ့ ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္လို ပ်ံသန္းခြင့္မရွိ ပ်ံသန္းလို ့မရ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္.... ငါ့လူယုံေတြက ငါ့ေနာက္ေက်ာကို ဆူးရွအဆိပ္လူးျမားေတြနဲ ့ ေထာက္ျပျခိမ္းေျခာက္ေနသလုိဘဲ ငါေၾကာက္ရြံေနတတ္တယ္.... ခ်စ္သူ မင္း ဒါေတြကို သိႏုိင္မလားကြာ.... ဒါေတြကို သိႏုိင္မလားကြာ.....<br />ဒီအတုိင္းဆုိ ငါတစ္ေယာက္ထဲ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး.... မျဖစ္ေတာ့ဘူး... ဒါေပမယ့္ ငါေပ်ာ္ေနတယ္... ဒီအတုိင္းဘဲ ငါေကာင္းေနတယ္... ဒီအတုိင္းဘဲ.......<br />ႏွဳတ္ပိတ္..... တိတ္ဆိတ္မွဳတုိ ့ ေပါင္းဖက္ကာ<br />ႏွဳတ္ပိတ္..... ဆြံ အမွဳတုိ ့ ၾကားထဲမွာ<br />ႏွဳတ္ပိတ္..... ခါးသီးမဳွတုိ ့ စားသုံးကာ<br /><span style="font-weight: bold;">ႏွဳတ္ပိတ္..... ႏွဳတ္ပိတ္...... ႏွဳတ္ပိတ္......</span><br /><br /><div style="width: 300px;"><object height="110" width="300"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/m/5ljvnAW1CG/aus=false/"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://media.imeem.com/m/5ljvnAW1CG/aus=false/" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="110" width="300"></embed></object><div style="padding: 1px; background-color: rgb(230, 230, 230);"><div style="padding: 4px 4px 0pt 0pt; float: left;"><a href="http://www.imeem.com/"><img src="http://www.imeem.com/embedsearch/E6E6E6/" border="0" /></a></div><form method="post" action="http://www.imeem.com/embedsearch/" style="margin: 0pt; padding: 0pt;"><input name="EmbedSearchBox" type="text"><input value="Search" style="font-size: 12px;" type="submit"><div style="padding-top: 3px;"><a href="http://www.imeem.com/ads/banneradclick.ashx?ep=0&amp;ek=5ljvnAW1CG" rel="nofollow"><img src="http://www.imeem.com/ads/bannerad/152/10/" border="0" /></a><a href="http://www.imeem.com/ads/banneradclick.ashx?ep=1&amp;ek=5ljvnAW1CG" rel="nofollow"><img src="http://www.imeem.com/ads/bannerad/153/10/" border="0" /></a><a href="http://www.imeem.com/ads/banneradclick.ashx?ep=2&amp;ek=5ljvnAW1CG" rel="nofollow"><img src="http://www.imeem.com/ads/bannerad/154/10/" border="0" /></a><a href="http://www.imeem.com/ads/banneradclick.ashx?ep=3&amp;ek=5ljvnAW1CG" rel="nofollow"><img src="http://www.imeem.com/ads/bannerad/155/10/5ljvnAW1CG/" border="0" /></a></div></form></div></div><br />ဒီသီခ်င္းကုိ က်ေနာ္ ေခြထြက္ထြက္ခ်င္းမွာဘဲ စျပီးစြဲလမ္းခဲ့တာပါ..... သီခ်င္းရဲ ့ အရွိန္ အတိမ္အနက္ေတြက သံစဥ္ရဲ ့ စူးရွမွဳေၾကာင့္ ျပင္းထန္ေပါက္ကြဲေနတယ္.... စာဖတ္သူတုိ ့လည္း ဒီသီခ်င္းေလးကို ႏွစ္သက္မယ္လုိ ့ ထင္ပါတယ္ဗ်ာ...... ဒီသီခ်င္းကို က်ေနာ္ရဲ ့ သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္ဖြင့္ထုတ္ခဲ့တယ္ ေျပာရင္လည္း မွန္ပါတယ္....<br /><br />အားလုံး နွဳတ္မပိတ္ဘဲ ကုိယ့္ခ်စ္သူ ့ဆီကို ခံစားခ်က္ေတြ ဖြင့္ထုတ္ၾကစုိ ့......<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-8165034069642119696?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-88482837617512951962009-04-25T10:18:00.006+08:002010-09-26T10:35:19.616+08:00ကိုေတာင္ေပၚသားေရ... အစ္ကို တက္ဂ္ထားတာ ၾကာေနျပီ... ဒီေန ့မွ ေရးျဖစ္ေတာ့တယ္ဗ်ာ... (အေၾကြးေတြ ထူေနလုိ ့)<br /><br />အႏွစ္သက္ဆုံး ပိုစ့္ေလးကို ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ျခင္းဆုိတဲ့ တက္ဂ္ပိုစ့္ေလးပါ... က်ေနာ္ေရးတဲ့ ပုိစ့္ေတြအားလုံးကို က်ေနာ္ႏွစ္သက္ပါတယ္ ျမတ္ႏုိးပါတယ္... အဲ့ဒီအထဲကေနျပီးေတာ့ က်ေနာ္ တစ္ခုကို ျပန္ျပီး ေရြးထုတ္လုိက္တယ္ဗ်ာ... ေက်းဇူးရွင္ေမေမကို သတိရတဲ့အေနနဲ ့ `ခ်စ္ေသာေမေမ´ ဆုိတဲ့ပိုစ့္ေလးကိုဘဲ ျပန္လည္ထုတ္ျပလုိက္ေတာ့မယ္ေနာ္... အားလုံးလည္း ႏွစ္သက္ၾကမယ္လုိ ့ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္.... ျပန္လည္ခံစားၾကည့္ေပးပါဦးဗ်ာ.....<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /><span style="font-weight: bold;">သုိ ့ ခ်စ္ေသာေမေမ</span></span><br /><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div style="font-weight: bold;" id="refHTML"></div><br />အေမ အေမ.... ဖုန္းထဲမွာဘဲ ေခၚေနရတာ အားမရလုိက္တာဗ်ာ....<br /><br />အေမနဲ ့နီးေနခုိက္ေတာ့ ဆုိးလုိ ့ေကာင္းတုန္း ေပေကာင္းတုန္း.... အေမနဲ ့ ေ၀းသြားရေတာ့ အေမ့တန္ဖုိး က်ေနာ္ေကာင္းေကာင္းၾကီးသေဘာေပါက္သြားျပီ အေမ....<br /><br />အေမ့ကို အရမ္းသတိရတယ္ အေမ.... အေမ ခ်က္ေကြ်းတဲ့ ဟင္းမစားရတာၾကာျပီ....မိသားစု လက္ဆုံစား၀ိုင္းေလး အခုဆုိ က်ေနာ့္ကိုမ်က္စိရွာေနမွာေနာ္.....<br /><br />အေမ ခြန္ ့ေကြ်းတဲ့ထမင္း ဘယ္ကမာၻေရာက္သြားျပီလဲ...<br /><br />မနက္တုိင္းႏွိ ုးထေနတဲ့ အေမ့အသံ.. အခုေတာ့ဟိုးး အေ၀းၾကီးမွာ က်န္ခဲ့ျပီ....<br /><br />က်ေနာ္ေနမေကာင္းတုန္းက ဖုန္းထဲမွာ အေမငိုတယ္ေနာ္...အေမမ်က္ရည္က်ရင္ က်ေနာ္လည္းက်တယ္ အေမ... အေမ မငိုနဲ ့ေတာ့ေနာ္... က်ေနာ္အခုေနေကာင္းေနျပီ အေမရ....<br /><br />အေမ ဘ၀တုိက္ပြဲေတြက ေျပာသေလာက္မလြယ္ဘူးဗ်ာ.... ပင္လယ္ေရလွိဳင္းၾကီးလုိဘဲ ...တစ္ခါတစ္ခါ ခက္ထန္လုိက္ တစ္ခါတစ္ခါ ႏူးညံ့လုိက္ တစ္ခါတစ္ခါ ၾကမ္းတမ္းလုိက္... ဒါေပမယ့္ အေမ့သားဘဲ အေမ့ေသြးအင္အားေတြအျပည့္ပါ....<br /><br />တစ္ခါကအေမေျပာဖူးတယ္ေနာ္ `ေတာင္တက္သမားေတြက ဒီေတာင္ၾကီးကို မိမိတုိ ့ရဲ ့ ေျခေထာက္ေအာက္ကို ေရာက္ဖုိ ့စြန္ ့စားၾကိဳးစားၾကတယ္တဲ့´ ..... အဲ့ဒီတုန္းကသားလည္း သိပ္မနားလည္လုိက္ဘူး အေမ.... က်ေနာ္ဘ၀တစ္သက္မွာ အျမဲထင္က်န္ေနမယ့္ စကား.... စိတ္ခ်အေမ သားရည္မွန္းခ်က္မေပ်ာက္ေစရဘူး....<br /><br />အေမနဲ ့မျငင္းမစ ရတာေတာင္ ေတာ္ေတာ္ၾကာျပီ... အေမ့ အျပံဳး ..... လြမ္းလုိက္တာဗ်ာ.... း'(<br /><br />အေမ ေနေကာင္းက်န္းမာရဲ ့လား.... ဟုိေန ့ကစကားေျပာေတာ့ ႏွာသံေပါက္ေနတယ္ေနာ္... အခုခ်ိန္ဆုိ ေတာင္ၾကီးမွာ ေအးစျပဳေနျပီ.... ေဆးေသာက္ဦးေနာ္ အေမ... အေမ က်န္းမာ မွ သားလည္းစိတ္ခ်မ္းသာမွာ...<br /><br />အေမ အသက္ ၄၀ ျပည့္တဲ့ အထိ သားနဲ ့အေမ အတူတူရွိတုန္းေနာ္... ဒီေန ့ အေမ့ေမြးေန ့အေမ့ေဘးမွာ သားမရွိဘူး.... သားအေမ့ကိုဒီကေနဘဲ ဦးခ်ကန္ေတာ့တယ္အေမ...<br /><br />တစ္ဘ၀မွာ တစ္ေယာက္ဘဲ ရွိတယ့္ အေမ.... အေမ့ေက်းဇူးေတြသားဒီတစ္သက္ဘယ္လုိဆပ္ရမလဲ.....<br />အေမေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ .... သားအျမဲဆုေတာင္းေနတယ္ အေမ....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SN3KYkN7iFI/AAAAAAAAAJI/Is2ZsHL4K7k/s1600-h/DSC00017.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SN3KYkN7iFI/AAAAAAAAAJI/Is2ZsHL4K7k/s320/DSC00017.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5250575263971641426" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"></span><br /><div style="text-align: left;"><br />ဒီပိုစ့္ေလးကို က်ေနာ္ စက္တင္ဘာလ ၂၆ ရက္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္တုန္းက ေရးခဲ့တာပါ.... က်ေနာ္ အရမ္းခ်စ္တဲ့ အေမ့ကို သတိရလြန္းလို ့ မ်က္ရည္မ်ားစြာနဲ ့ ေရးခ်ခဲ့မိပါတယ္....<br /><br />ဒီလုိဘဲ.... မိဘေတြရဲ ့ ဂရုစုိက္မွဳ ဆုံးမမွဳ ေတြကို သူတုိ ့နဲ ့ အနီးမွာ ရွိေနခုိက္ေတာ့ ဒီဘက္နား၀င္ ဟုိဘက္နားကထြက္သြားတာဘဲ.... ဒါေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ အရာထင္လာလည္းဆုိေတာ့ မိဘနဲ ့ေ၀းရာ တစ္ေနရာကို ေရာက္မွဘဲ ဘယ္ေလာက္ထိတန္ဖုိးၾကီးမားတယ္.. ဘယ္ေလာက္ထိ ေႏြးေထြးသလဲဆုိတာ စာဖတ္သူတုိ ့လည္း ခံစားမိမွာ ေသခ်ာပါတယ္ဗ်ာ....<br /><br />အေမမ်ားအားလုံး က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစဗ်ာ.....<br /><br />ကဲ... ကိုေတာင္ေပၚသားေရ... အေၾကြး တစ္ပုဒ္ဘဲ က်န္ေတာ့တယ္ေနာ္..... း)<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div></div></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-8848283761751295196?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-27203914258632804392009-04-24T09:42:00.008+08:002009-04-24T17:12:52.912+08:00အေတြ ့ခ်င္ဆုံး ၁၀ေယာက္တဲ့.... အရမ္းကို စဥ္းစားေနရတယ္ဗ်ာ.... (မၾကီးေမတၱာေရာင္ျပန္ေတာ့ လုပ္ခ်လုိက္ျပီ း) ... ဘေလာ့ဒ္ဂါ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြကိုေတာ့ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ အားလုံးကို တစ္ခ်ိန္တည္း တစ္ေနရာတည္းမွာ ေႏြးေထြးစြာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ဆုံဆည္းေစခ်င္တာေပါ့ဗ်ာ...<br /><br />ကဲ.... အေတြ ့ခ်င္ဆုံး ဘေလာ့ဂါ ၁၀ေယာက္ကိုေတာ့ ေရးခ်လုိက္ေတာ့မယ္ေနာ္....<br /><br />(၁) <a href="http://nineninesanay.blogspot.com/"><span style="color:red;">မၾကီးႏုိင္းႏုိင္းစေန</span></a> က်ေနာ္ဘေလာ့ဒ္ေရးျဖစ္ခဲ့တာလည္း ဒီမၾကီးႏုိင္းႏုိင္းစေနေၾကာင့္ပါ... ဘာသာျပန္ဆရာမၾကီး မႏုိင္းႏုိင္းရဲ ့ ပိုစ့္ေတြဟာ က်ေနာ့္ရဲ ့ စာေရးခ်င္စိတ္ကို ႏွဳိးဆြေပးေစခဲ့ပါတယ္... အဲ့ဒါေၾကာင့္လည္း က်ေနာ္ရဲ ့ ဘေလာ့ဒ္နာမည္ေလးကို စေနသား လုိ ့ကင္းပြန္းတပ္ အမည္ခံလုိက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္....<br /><br />(၂) <a href="http://www.kingofstar7.com/"><span style="color:red;">ကိုၾကီးၾကယ္စင္မင္း</span></a> ေမာ၀္ရွမ္းေျမ website ေလးကို အျမစ္ခ်ပ်ိဳးေထာင္ေပးခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္မွာေရာက္ရွိေနေသာ အစ္ကိုၾကီးပါ... သူရဲ ့ တက္ၾကြျပီး အားလုံးကိုဦးေဆာင္ေပးႏုိင္တဲ့ တာ၀န္ေက်မွဳေလးကို က်ေနာ္အားက်မိပါတယ္ဗ်ာ... ေနာက္ က်ေနာ္ေက်းဇူးတင္ရမွာ တစ္ခုရွိေသးတယ္... က်ေနာ့္ရဲ ့ ပထမဦးဆုံး၀တၳဳေလး `တစ္ခါက Romeo နဲ ့ Juliet´ ကို သူ ့ဘေလာ့ဒ္မွာ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ေၾကာင္း <a href="http://www.kingofstar7.com/?p=723"><span style="color:blue;">ဒီလုိ</span></a>ေၾကျငာေပးခဲ့တယ္... ဒီအတြက္ က်ေနာ္အရမ္း၀မ္းသာမိပါတယ္ဗ်ာ... တစ္သက္မွာ ဒီလုိတစ္ခါမွ မခံစားမိခဲ့ဖူးဘူး....<br /><br />(၃) <a href="http://koswan.blogspot.com/"><span style="color:red;">ကုိစြမ္း</span></a> ေနေကာေကာင္းရဲ ့လား မသိဘူး... မေတြ ့တာလည္းၾကာျပီ... ပိုစ့္အသစ္ေတြလည္း မတင္ေတာ့ဘူး.... က်ေနာ့္ဘေလာ့ဒ္ေလး ပုံေပၚလာေအာင္ ကုိစြမ္းရဲ ့ အားေပးမွဳေတြက ပုံေဖာ္ေစခဲ့ပါတယ္.... ေတြ ့ခ်င္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ လုိင္းေပၚမွာေတာင္ မဆုံျဖစ္တာ အေတာ္ၾကာေနပါျပီ... ေနေကာင္းပါေစ လို ့ဘဲ ဒီကေန ဆုေတာင္းေပးလုိက္တယ္ဗ်ာ... ဒါေတာင္ သူသိခ်င္မွ သိမွာ...<br /><br />(၄) <a href="http://www.laylwintnaythu.co.cc/"><span style="color:red;">ကုိရဲ</span></a> ငရဲ လုိ ့က်ေနာ္တုိ ့ ေခၚေခၚေနတဲ့ အစ္ကုိေပါ့... အခု ဒူဘုိင္းမွာနဲ ့တူတယ္... ပိုစ့္ေတြ အသစ္ထက္မတင္တာ ၂ ပတ္ရွိသြားျပီ... က်ေနာ့္ ပုိစ့္အသစ္တင္တုိင္း သူ ့ ကုိဖတ္ခုိင္းရတာအေမာ... သူက ေ၀ဖန္ေပးတယ္... အမွားေတြကို အမွန္ျပင္ေပးတယ္... စာလုံးေပါင္းသတ္ပုံဆရာေပါ့... အဲ့လို လိုင္းေပၚမွာ အျမဲဒုကၡေပးေနလုိ ့ အျပင္မွာလည္း ဒုကၡေပးခ်င္လုိ ့ ေတြ ့ခ်င္တယ္....<br /><br />(၅) <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ကိုေနလင္း</span> အစ္ကိုၾကီးလည္း လုိင္းေပၚမွာ မေတြ ့ေတာ့ဘူး... သူကေတာ့ ရန္ကုန္မွာလုိ ့ေျပာတယ္... ေတာင္ၾကီးသားမဟုတ္ေပမယ့္ ေတာင္ၾကီးကုိခ်စ္ပါတယ္ဆုိတဲ့ စေနသားလည္းျဖစ္တဲ့ ကိုေနလင္း... သူကေတာ့ က်ေနာ့္ရဲ ့ ျမန္မာစာဘေလာ့ဒ္ဆရာေပါ့... စာလုံးေပါင္းေတြ စာေရးနည္းေတြကို လုိင္းေပၚကေန အျမဲရွင္းျပေပးေနတတ္တဲ့ အစ္ကိုၾကီးပါ... ဓါတ္ပုံထဲမွာေတာ့ အေတာ္ေျဖာင့္တာ... အျပင္မွာ ျမင္ခ်င္ေသးတယ္ဗ်ာ...<br /><br />(၆) <a href="http://myittaryongpyan.blogspot.com/"><span style="color:red;">ေမတၱာေရာင္ျပန္</span></a> ဒီပုိစ့္ေရးဖုိ ့ တက္ဂ္လုိက္တဲ့ အစ္မၾကီးပါ... ခင္မင္ရင္းႏွီးတာ သိပ္မၾကာေသးပါဘူး... အစ္မရဲ ့ အခ်စ္ကဗ်ာေလးေတြ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးေတြမွာ က်ေနာ့္အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြ ခံစားခ်က္ေလးေတြနဲ ့ ထပ္တူက်တာေတြ အမ်ားၾကီးေတြ ့ျမင္ဖူးပါတယ္... ဒါေၾကာင့္ အျပင္မွာေကာ ဘယ္လုိပုံစံမ်ိဳးေတြ ထပ္တူက်ေသးလည္း ေတြ ့ျမင္ခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ.....<br /><br />(၇) <a href="http://blazy-ngapyin.blogspot.com/"><span style="color:red;">အုိက္ခ်ီခန္ ့</span></a> ဟဟား... online ေဘာ္ဒါအၾကီးစားေပါ့... သူကေတာ့ မေလးရွားမွာ စိတ္ကေတာ့ ျပင္းထန္ဆဲေပ့ါ... ျမန္မာ hip hop စစ္စစ္ဆုိတဲ့ website တစ္ခုရဲ ့ အက္မင္တစ္ေယာက္ဆုိလည္း ဘယ္မွားမလဲ... ရည္းစားကလည္းမ်ားပါ့.... နည္းနည္းခြဲေပးဆုိလည္း မရဘူး... ေကာင္မေလးလုိခ်င္သူမ်ား token စနစ္ျဖင့္<br />သူ ့ဆီမွာ တန္းစီႏုိင္ပါျပီ... လက္ေႏွးရင္ ခြက္ေဆးရမယ္ေနာ္...<br /><br />(၈) <a href="http://blog.nyilynnseck.com/"><span style="color:red;">ကိုညီလင္းဆက္</span></a> ဆန္းဆန္းျပားျပား စာသားမ်ား ဗဟုသုတစာေပမ်ား ပေဟလိဆန္ေသာ အေတြးမ်ား ထူးထူးျခားျခားပုံျပင္မ်ား သိေကာင္းစရာမ်ား အားလုံးအားလုံးကို မွ်ေ၀ဖလွယ္ေပးတဲ့ အစ္ကိုၾကီးေပါ့.... ဘေလာ့ဒ္ဂါတစ္ေယာက္အေနနဲ ့ေကာ အစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္အေနနဲ ့ ေကာ ေလးစားမိပါတယ္... သူ ့ကိုလည္း အျပင္မွာ ျမင္ဖူးခ်င္ပါတယ္...<br /><br />(၉) <a href="http://edu.khunpaoh.com/"><span style="color:red;">ခြန္ေလဇာ</span></a> လုိင္းေပၚမွာအေတာ္ေလး ရင္းႏွီးတဲ့ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ပါ... သူ ့ကို သြားတုိက္ေဆးဆုိျပီး စၾကေသးတယ္... အရင္ႏွစ္ တန္ေဆာင္တုိင္တုန္းက ေတာင္ၾကီးခ်ယ္ရီလမ္းမွာ အတူတူၾကည့္ရင္ ေတြ ့ဆုံျဖစ္ခဲ့တာပါ... သူကေတာ့ စင္ကာပူမွာ အရင္လုိ ေပ်ာ္ရႊင္ဆဲဘဲ... သူ ့ရဲ ့မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ကိုေတာ့ က်ေနာ္အရမ္းေလးစားတယ္.... တုိင္းရင္းသားပအုိ၀္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး ပအုိ၀္းသီခ်င္း ပအုိ၀္းအေၾကာင္း ပအုိ၀္းမေလးေတြကို ျမင္ခ်င္ရင္ သူ ့web ေလးကို အျမန္ဆုံးလွမ္းလုိက္ပါ... အျပင္မွာ ေတြ ့မယ္ ေတြ ့မယ္နဲ ့... အခုထိ အရိပ္ေတာင္ မျမင္ဖူးေသးဘူးဗ်ာ....<br /><br />(၁၀) <a href="http://yamarkarlulin.blogspot.com/"><span style="color:red;">အုိက္ခီေလာက္</span></a> မေလးရွားမွာ ညတုိင္းပြဲၾကမ္းတဲ့ အသည္းကြဲဆရာၾကီးေပါ့... ဆီပုံးထဲမွာ အျမဲလာေအာ္တတ္တဲ့ ယမကာလုလင္တစ္ေယာက္ပါ... ရယ္စရာေတြအျမဲ ေျပာျပျပီး အျမဲေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ့ မေလးရွားေရာက္ေတာင္ေပၚသား တစ္ေယာက္ေပါ့ဗ်ာ... က်ေနာ့္ကို ျဂိဳလ္ေမႊသားဆုိျပီးေတာ့ေတာင္ နာမည္ေပးထားေသးတယ္.... အမွတ္တရေပါ့ဗ်ာ... း)<br /><br />ဘေလာ့ဒ္ဂါသူငယ္ခ်င္းအားလုံး ခင္ဗ်ာ....<br />က်ေနာ္ေမာင္စေနကေတာ့ တစ္ေန ့အမိေျမအမိႏုိင္ငံမွာ အားလုံး ဆုံျဖစ္ၾကလိမ့္မယ္လို ့ ေမွ်ာ္လင့္ထားပါတယ္ဗ်ာ....<br /><br />အဲ... ေမ့ေတာ့မလုိ ့..... ေတြ ့ျပီးသား ဇာတ္လုိက္အစ္ကိုၾကီးေတြကိုေတာ့ မေတြ ့ ဖူးေသးတဲ့ အစ္ကုိတုိ ့ အစ္မတုိ ့ ေတြ ့ဖူးေအာင္လုိ ့....<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SfEqXTyP5vI/AAAAAAAAAvY/nQcfE3GrjXQ/s1600-h/DSC00827.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SfEqXTyP5vI/AAAAAAAAAvY/nQcfE3GrjXQ/s200/DSC00827.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5328086414092396274" border="0" /></a><br /><br />၀ဲမွယာ။ ။ ကိုေနးတစ္လမ္း ကိုရွင္ၾကီး(ရွင္ရဲထြတ္) ကိုေတာင္ေပၚသား<br /><br />ဓါတ္ပုံကေတာ့ ေမာင္စေန ရုိက္ပါသည္။<br /><br /><br /><br /><br />ေသခ်ာမွတ္ထားေနာ္.... လမ္းမွာေတြ ့ရင္ မုန္ ့၀ယ္ေကြ်းရမယ္.... (ဘယ္သူအေျဖာင့္ဆုံးဆုိတာလည္း မန္ ့သြားလို ့ရတယ္ေနာ္... အဟားး)<br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-2720391425863280439?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-40756162976632528542009-04-23T12:17:00.007+08:002009-04-23T16:16:40.465+08:00ဧျပီလ ၁၆ ရက္ေန ့ ျမန္မာသၾကၤန္ အတက္ေန ့... ဘုိလုိေတာ့ New Year's Eve ေပါ့....<br />မနက္အေစာၾကီးထျပီး အိမ္နဲ ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတက္လုိက္ေသးတယ္... ၅ ေက်ာင္းေရာက္သြားတယ္ဗ်... ေအးေစတီ၊ ကိုရင္ေလး၊ ျမိဳ ့ဦးေက်ာင္း၊ ကံဦးေက်ာင္း၊ ရွမ္းေက်ာင္း... အၾကိဳေန ့ က မတက္လုိက္ရတဲ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြ ေရာက္သြားတယ္... ဒီလုိ အိမ္နဲ ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမတက္ျဖစ္တာလည္း ၾကာသြားျပီေလ... အရင္ကဆုိ လျပည့္တုိင္း အိမ္နဲ ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတက္ျဖစ္တယ္...<br /><br />ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းျပန္ေတာ့ စတုဒီတာဘက္ေရာက္သြားေရာ... ဒီေန ့ေတာ့ က်ေနာ္တုိ ့ လိေမၼာ္ Queen ေဖ်ာ္ရည္တုိက္ပါတယ္... အတက္ေန ့ဆုိေတာ့ ၄ အုိးေလာက္က ေအးေအးေဆးေဆးကုန္သြားတယ္... ဒါေတာင္ စာဖတ္သူတို ့ မပါေသးလုိ ့... စာဖတ္သူတုိ ့ပါ ပါရင္ ၆ အုိးစလုံးကုန္တယ္... လည္ခ်င္ေသးတဲ့စိတ္ကရွိေတာ့ ၄ အုိးနဲ ့ ရပ္လုိက္ရတာေပါ့... ေနာက္ စားပြဲခုံေတြသိမ္း ပစၥည္းေတြသိမ္းျပီး ေရပက္ခံ စ ထြက္ေတာ့တာဘဲ... မေန ့ တုန္းကလိုဘဲ မိန္းလမ္းကို တက္လုိက္ဆင္းလုိက္ ဆင္းလုိက္တက္လုိက္.... လူကလည္းခ်မ္းလို ့တုန္ေနျပီ... ခဏနားမယ္ဆုိလည္း မရဘူး... ခဏေနပူဆာလုံမယ္ဆုိလည္း မရဘူး... မႏုိင္ဘူးဗ်ာ... ေနာက္ဆုံး ျမတ္ႏုိးေဆြစားေသာက္ဆုိင္မွာဘဲ ေန ့လည္စာေလြးရင္ အတက္ေန ့<br />ေန ့လည္တေအာင့္နားလုိက္တာေပါ့....<br /><br /><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" flashvars="host=picasaweb.google.com&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fnaingnaingseven%2Falbumid%2F5327738949980358385%3Fkind%3Dphoto%26alt%3Drss" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" width="400" height="267"></embed><br /><br />ေန ့ခင္းစတိတ္ရွဳိးေတာ့ မသြားလုိက္ရဘူး... ေန ့သြားကလုိက္ရင္ ည မကႏုိင္ဘဲေနမယ္ေလ... အဲ့ဒါေၾကာင့္ ညအတြက္ အားေမြးထားၾကတယ္...<br /><br />ေန ့လည္ခင္း၀ါးတီးဖြင့္ျပီး က်ေနာ္တုိ ့ ထက္လည္ျဖစ္ၾကေသးတယ္... မင္းလမ္းကိုဘဲ... ဘီးရာေတြေတာ့ ထပ္ေနမွာ ေသခ်ာတာေပါ့... တက္လုိက္ဆင္းလုိက္ဘဲ... အေနာက္ျမိဳ ့ပတ္လမ္းေတာ့ လုံး၀မေရာက္လုိက္ဘူးဗ်ာ... အေတာ္ေလးကိုစည္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေတာင္ၾကီးသၾကၤန္ပါဗ်ာ... ခရီးသြား ဘုရားဖူးဧည့္သည္ေတြေကာ ေတာင္ေပၚက တုိင္းရင္းသားေတြေကာ ေတာင္ေအာက္က တုိင္းရင္းသားေတြေကာ အမ်ားၾကီးဘဲ ေရာက္လာၾကတယ္...<br /><br />ည ၇ ၃၀ ေလာက္က်ေတာ့ ေတာင္ေအာက္က Burger House မွာ ျပန္ဆုံမိၾကတယ္... Burger House ကလည္းဗ်ာ စီးပြားေရးေသာင္းက်န္းသလား မေမးနဲ ့ ... သၾကၤန္ ၃ ရက္စလုံးဖြင့္တယ္... ထုိင္စရာေနရာကလည္း ရွိကိုမရွိတာ... အျပည့္ဘဲ... တန္းစီျပီးေစာင့္ရတယ္... (ေသျပီ... ဓါတ္ပုံရုိက္ခဲ့ဖုိ ့ ေမ့သြားတယ္)<br /><br /><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" flashvars="host=picasaweb.google.com&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fnaingnaingseven%2Falbumid%2F5327741349266335185%3Fkind%3Dphoto%26alt%3Drss" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" width="400" height="267"></embed><br /><br />အုိင္စီ အတက္ေန ့ညေတာ့ ေရေရလည္လည္မုိက္တယ္ဗ်ာ... ကိုေလးျဖဴရဲ ့ `ႏွဳတ္ပိတ္´... ကိုမ်ိဳးၾကီးရဲ ့ `ေဆး´... ကုိအငဲရဲ ့ `ဇစ္ျမစ္´... ပြဲက က်ကိုမက်သြားဘူး... ကလည္းကႏုိင္ပါေဘ့... ေတာင္ၾကီးသားေတြ မေမာဘူးလား မသိဘူး... က်ေနာ္ေတာ့ ေမာျပီး ျပဳိင္းေနျပီ.. အသံလည္း မထြက္ေတာ့ဘူး...<br /><br />ည ၁၂ နာရိအတိမွာ ဘုရားေပၚကေန မီးရွဴး ပစ္ေဖါက္ျပီး ႏွစ္သစ္ကုိၾကိဳဆုိခဲ့ၾကပါတယ္... အေတာ္လွတာေနာ္... မီးရွဴးမီးပန္းေတြက... တရုတ္ကမွာတယ္ေျပာတာဘဲ... အေတာ္ေလးကို မုိက္တာ... တခါမွ ဒီလုိသၾကၤန္မွာ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ မီးရွဴးမပစ္ဖူးဘူး... က်ေနာ္လည္း အခုမွျမင္ဖူးတယ္... တအံ့တၾသဘဲဗ်ာ... ဒီတစ္ႏွစ္ေတာင္ၾကီးသၾကၤန္မွာ က်ေနာ္အေတာ္ေလး ေပ်ာ္လုိက္မိတယ္ဗ်ာ......<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေတာင္ၾကီးသၾကၤန္ထူးျခားခ်က္မ်ား</span><br /></div><br />ညေတြမွာ စလုိက္မီး ေလဆာ pointer အစိမ္းေရာင္နဲ ့ အေရွ ့ ဘက္ ေတာင္တန္းၾကီးေပၚကို အလွစာတမ္းမ်ား ေၾကာျငာမ်ား ေရးထုိးၾကပါတယ္.... ဥပမာ၊ ေတာင္ၾကီးျပည္သူ ျပည္သားမ်ား ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ... super ေကြကာ... ေလဇာ စသျဖင့္ စာတမ္းမ်ားေရးထုိးတာကို တအံ့တၾသေတြ ့ျမင္လုိက္ရပါတယ္.... ယင္းစာတမ္းမ်ားကို ဘုရားေအာက္တစ္ေနရာကေန ကားတစ္စီးျဖင့္ အားေကာင္းေသာ စလုိက္မီးနဲ ့ ပုံေဖာ္ထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္......<br /><br />ႏွစ္သစ္ကို မီးရွဴးမီးပန္းမ်ားနဲ ့ လွပေ၀ဆာစြာ ၾကိဳဆုိခဲ့ေသာ ပုံရိပ္ကေလးကို ၾကည္ႏူးစြာေတြ ့ျမင္လုိက္ရပါတယ္....<br /><br />ရန္ကုန္မွ `အေမမ်ားအဖြဲ ့´ ကလည္း ဒီႏွစ္ေတာင္ၾကီးမွာ လာေရာက္ေဖ်ာ္ေျဖေပးပါတယ္.... ျငိမ္းခ်မ္းေရးမဏၭဳပ္မွာ အုိးေလးလုပ္ပါေဟ့<br />သီခ်င္းနဲ ့ ကျပေဖ်ာ္ေျဖတာကိုလည္း ၾကည့္ရွဳအားေပးခဲ့ရပါတယ္....<br /><br />KBZ sponsor ျဖင့္ လာေရာက္ေဖ်ာ္ေျဖေပးေသာ အုိင္စီ IRON CROSS တီး၀ုိင္းတြင္လည္း ႏွစ္အတန္ၾကာမွ် ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ရေသာ ကိုေလးျဖဴက သူ ့ရဲ ့ ပရိသတ္ကို အားပါးတရ ေဖ်ာ္ေျဖေပးႏုိင္ခဲ့ပါတယ္... ေနာက္ကုိဗညားေျပာသလုိပါဘဲ... ဒီတစ္ႏွစ္ အုိင္စီမွာ ေတာင္ၾကီးသား ၆ ဦး ပါ၀င္သီဆုိခဲ့ပါတယ္.... ယင္း ၆ ဦးမွာ ေလးျဖဴ အငဲ မ်ိဳးၾကီး ဟန္ထြန္း သအုိ ေဂ်ာ္စီတုိ ့ ျဖစ္ပါတယ္... ရုပ္ရွင္ သရုပ္ေဆာင္ စုိးျပည့္သဇင္လည္း ဒီတစ္ႏွစ္ ေတာင္ၾကီးမွာ သၾကၤန္က်ခဲ့ပါတယ္...<br />ဒီလုိေတာင္ၾကီးသၾကၤန္ကို စည္ကားေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ အုိင္စီ ကို ဖိတ္ေခၚေပးခဲ့တဲ့ KBZ ကို အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္းနဲ ့ ေနာင္ႏွစ္မ်ားတြင္လည္း ဒီလုိ အုိင္စီကိုဘဲ ဖိတ္ေခၚေပးပါရန္ ေတာင္းဆုိလုိက္ပါတယ္ဗ်ာ..... း)<br /><br />ေနာင္ႏွစ္မ်ားတြင္လည္း ေတာင္ၾကီးသၾကၤန္ဟာ ဒီထက္ စည္ကားသုိက္ျမိဳက္လာမည္မွာ မလႊဲသာပါ....<br />ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ့္ရဲ ့ စာဖတ္သူ မိတ္ေဆြညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ားကို ေနာင္ႏွစ္ သၾကၤန္မွာ ေတာင္ၾကီးမွာ အတူဆုံႏုိင္ဖုိ ့ ေမာင္စေန ဖိတ္ေခၚလုိက္ပါတယ္ဗ်ာ.......<br /><br />အားလုံးႏွစ္သစ္မွာ စိတ္သစ္ လူသစ္ (အခ်စ္သစ္) မ်ားနဲ ့ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစေနာ္......<br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-4075616297663252854?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-91210686800312364542009-04-23T09:59:00.008+08:002009-04-23T10:45:17.764+08:00ဧျပီလ ၁၅ရက္ သင္းၾကန္ အၾကတ္ေန ့ေပါ့....<br />ဒီေန ့ေတာ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း မတက္ဘူး... စတုဒီသာလည္း မေကြ်းဘူး... အားလုံးကိုေခတၱနားျပီး ေတာင္ၾကီးျမိဳ ့ကို ပတ္ဖုိ ့ လူစုေနၾကျပီ... မိတ္ကပ္လိမ္းတဲ့ေကာင္ကလိမ္း... က်စ္စျမီးက်စ္တဲ့ေကာင္ကက်စ္... အုိးမဲလိမ္းတဲ့ ေကာင္ကရွိေသး... ေနာက္ ဆုိင္ကယ္ကို ေရႊျပည္နန္း သနပ္ခါးက လိမ္းက်ံေပးရေသး... သၾကၤန္ျပီးရင္ ဆုိင္ကယ္မွာ ေရမကြက္ေအာင္လို ့တဲ့... ဒီႏွစ္မွဘဲ ၾကာဖူးတယ္...<br /><br />သၾကၤန္မွာ ဒီလုိသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ တစ္ခါမွကို မလည္ဖူးေသးဘူးဗ်... ၁၀တန္း အထိ အိမ္နဲ ့ ဘဲေနရတယ္... အျပင္လုံး၀ မထြက္လုိက္ရဘူး... ၁၀တန္းျပီးေတာ့လည္း သၾကၤန္ဆုိတာကို မၾကံဳလုိက္ရဘူး... ဒီတစ္ႏွစ္ေတာ့ ဆုိင္ကယ္တစ္စီးရလုိက္တာေပါ့... နံနက္ ၁၀နာရီေလာက္ စထြက္ျဖစ္ၾကတယ္ ဆုိပါေတာ့...<br /><br />ဒီလုိဘဲ မင္းလမ္း(မိန္းလမ္း)ကို အေပၚေအာက္ ဆင္းလုိက္တက္လုိက္ တက္လုိက္ဆင္းလုိက္...<br />အေတာ္စည္တဲ့ ေတာင္ၾကီးသၾကၤန္ဘဲ... ဓါတ္ပုံက ရုိက္ခ်င္တာ ႏွစ္ပုိင္းသုံးပုိင္းေသေနျပီ... ေရဆုိမွာ ဆုိးလုိ ့ မရုိက္လုိက္ရတာ မ်ားပါတယ္... အၾကတ္ေန ့ မနက္ပုိင္းက နည္းနည္းမုိးအုတ္တယ္... မုိးအုတ္ျပီးခ်မ္းစိမ့္ေနလည္း ေတာင္ၾကီးသားေတြလည္တာဘဲ... တခ်ိဳ ့ဆုိ ဆုိင္ကယ္ေပၚမွ တုန္ခ်ိေနတာဘဲ... ေအးလြန္းလို ့... ဒါလည္း ကဲတာဘဲ... ဟုိေလ ကဲသာကဲ မင္းဂရုမစိုက္နဲ ့ ျဖစ္ေနျပီ...<br /><br />အေနာက္ျမိဳ ့ပတ္လမ္းေတာ့ က်ေနာ္မေရာက္လုိက္ဘူး... အရမ္းၾကမ္းေတာ့ မသြားရဲဘူးေလ... မင္းလမ္းကိုဘဲ တက္လုိက္ဆင္းလုိက္ေပါ့... အဲဒါနဲ ့ မီးမီးေမႊးမဏၭဳပ္ကေတာ့ အျပန္စားေနာ္... မီးမီးေမႊးကိုေတာ့ က်ေနာ္ မျမင္ဖူးဘူး... မဏၭဳပ္ေပၚမွ ျမဴးေနၾကတာ အမ်ားၾကီးဆုိေတာ့ ဘယ္တစ္ေယာက္မွန္းမသိလုိက္ဘူး... ရွယ္ကဲေနတာေနာ္.... အခုေတာင္ မ်က္စိထဲက မထြက္ေသးဘူး...<br /><br />ေန ့လည္ ၁၂ နာရီဆုိ အုိင္စီ စ မယ္ေျပာတယ္... ၁၁ ၃၀ ေလာက္ကတည္းက ၀ါးတီးဖြင့္ျပီး ဘုရားေပၚတက္မယ္ေပါ့... ၁၁ ၃၀ မွ မတက္ႏိုင္ရင္လည္း မသြားေတာ့နဲ ့ လမ္းကိုမရွိေတာ့တာ... လူေတြနဲ ့ ပိတ္က်ပ္ေနတယ္ေလ... အေတာ္ေလးကို စည္တာ... KBZ မဏၭဳပ္ကေတာ့ ႏွစ္တုိင္းလုိလုိပါဘဲ... ဒီလုိျပည့္ေနတာဘဲ....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/Se_Pm2VZbqI/AAAAAAAAApg/YpTaGqTmWus/s1600-h/12%C3%9718.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/Se_Pm2VZbqI/AAAAAAAAApg/YpTaGqTmWus/s320/12%C3%9718.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327705150529826466" border="0" /></a><br />ေနာင္ခ်ိမ္ေနာင္ခ်ိမ္ကေတာ့ နည္းသြားသလုိပါဘဲ... မဏၭဳပ္ေအာက္မွာ ကိုယ့္အဖြဲ ့<br />သူ ့အဖြဲ ့ ထိန္းၾကတယ္... သူမ်ားေတြ ဖဲ့ေနရင္ေတာင္ ၀င္ျပီးျဖန္ေျဖေပးၾကတယ္... ကုိယ္ေတြ ့ပါ... ဒီလုိရွဳိးပြဲေတြ ဒီလုိလူအုပ္ၾကီးနဲ ့ ကေတာ့ အနည္းနဲ ့ အမ်ား ေနာင္ခ်ိမ္ေနာင္ခ်ိမ္ကေတာ့ ရွိမွာဘဲ... ဒါေပမယ့္ မူးေနၾကရင္ေတာင္ မမူးတဲ့ေဘာ္ဒါေတြက ထိန္းေပးတယ္... ေဘးနားက လူေတြကလည္း ထိန္းေပးတယ္... အျပည့္၀ဆုံး ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ေအာင္ေပါ့... တစ္ဦးနဲ ့ တစ္ဦး ကူညီတဲ့သေဘာပါ...<br /><br />က်ေနာ္သတိထားမိလုိက္တာ တစ္ခုရွိတယ္.... လူၾကီးတစ္ေယာက္ထဲေပါ့...<br />သူ ့ကေလးေလးကို လက္ထဲေပြ ့ ဖက္လုိ ့.... ကေလးကိုလည္းေအာက္ခ်လုိ ့ မရဘူးေလ... လူေတြကအမ်ားၾကီး... ဘယ္ေပ်ာက္လုိ ့ဘယ္ေပါက္မွန္း မသိျဖစ္သြားမယ္.... သူ ့ခမ်ာ အေတာ္ေလးကို ေညာင္းမယ့္ပုံဘဲ... ကေလးကို ပြဲအစပြဲအဆုံး ခ်ီထားရတယ္ေလ... အင္းေနာက္ေတာ့ သူ ့ေဘးမွာ ကေနၾကတဲ့ လူတစ္စုရွိတယ္... အဲ့ထဲက လူတစ္ေယာက္က အစ္ကို ကေလးကို က်ေနာ္ခ်ီေပးမယ္တဲ့.... အစ္ကို အရမ္းေညာင္းေနတာ သိတယ္တဲ့....<br />ကုိင္း... က်ေနာ္ေတာ္ေတာ္အံ့ၾသသြားတယ္.... ဒီလုိ တစ္ဦးနဲ ့တစ္ဦးကူညီတတ္တဲ့ ျမန္မာ့တုိ ့ရဲ ့ မြန္ျမတ္တဲ့ စိတ္ကေလးကို က်ေနာ္ျမတ္ႏုိးတယ္ ေလးစားတယ္... အၾကတ္ေန ့ရဲ ့ ပုံရိပ္ကေလးကေတာ့ ၾကည္ႏူးဖုိ ့ေတာင္ ေကာင္းေနပါေပါ့လား...<br /><br />အုိင္စီညဓါတ္ပုံေတြကေတာ့ က်ေနာ္ မရုိက္လုိက္ရဘူးဗ်ာ... ဖုန္း camera နဲ ့ဆုိေတာ့ အေတာ္ေလး အားနည္းသြားတယ္...<br /><br /><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" flashvars="host=picasaweb.google.com&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fnaingnaingseven%2Falbumid%2F5327708638351933073%3Fkind%3Dphoto%26alt%3Drss" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" width="400" height="267"></embed><br />စုမိစုရာ ဓါတ္ပုံေလးေတြပါ...<br /><br />ေနာင္ႏွစ္သၾကၤန္ေတာ့ စာဖတ္သူတုိ ့ကို ေတာင္ၾကီးကိုလာခဲ့ဖုိ ့ ဖိတ္ေခၚလုိက္တယ္ေနာ္....<br />အတက္ေန ့ ဆက္ဦးမယ္ဗ်ာ.....<br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-9121068680031236454?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-78837160085801527832009-04-22T13:09:00.002+08:002009-04-22T13:24:39.448+08:00ဧျပီ၁၄ရက္ေန ့ သၾကၤန္အက်ေန ့<br />မနက္ ၇ နာရီ ျမကန္သာ ေထာင့္နားမွာ စတုဒီသာေကြ်းၾကတယ္... လူအင္အားကေတာ့ ဟုိေန ့ ၁၀ေယာက္ရယ္ ေနာက္ သူငယ္ခ်င္း ၃ ၄ေယာက္ရယ္ အားလုံး ၁၄ေယာက္ေလာက္ဘဲ ရွိတာေပါ့... ေက်ာက္ေက်ာေဖ်ာ္ရည္တုိက္ပါတယ္ (လာလည္းမအားေပးၾကဘူး... အခုစာဖတ္သူေတြ)... စာဖတ္သူတုိ ့ မလာလို ့ ေနမယ္... ၂ အုိးဘဲ ကုန္တယ္... က်န္တာေတြကိုေတာ့ ေဒၚၾကီးေဒၚငယ္ မိဘမဲ့ေက်ာင္းေလးကို လွဴလုိက္ပါတယ္...<br /><br /><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" flashvars="host=picasaweb.google.com&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fnaingnaingseven%2Falbumid%2F5327380403759096929%3Fkind%3Dphoto%26alt%3Drss" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" width="400" height="267"></embed><br /><br />လွန္ထြက္ေနတာေနာ္.... ကုိးရီးယားဒီဇုိင္းေတြကို ေတာင္ၾကီးျမိဳ ့မွာ ေတြ ့ျမင္ႏုိင္ပါျပီ.... (ေၾကာ္ျငာ၀င္လုိက္တာ)<br /><br />အက်ေန ့ေတာင္ၾကီးမွာ မုိးရြာတယ္.... ေလကလည္းတုိက္ေတာ့ အရမ္းကိုေအးတာေပါ့.... အက်ေန ့ ေမာင္စေနတုိ ့ မလည္လုိက္ရဘူးဗ်ာ... အိမ္မွာ ေစာင္နဲ ့ ေကြးေနလုိက္တယ္... မုန္တုိင္းရွိပါတယ္တဲ့... ေရဒီယုိကေနေကာ တီဗီကေနေကာ ေၾကျငာသြားတယ္.... (သြားျပီနဲ ့တူတယ္... သၾကၤန္ ၃ ရက္စလုံးဆုိ ေသျပီေပါ့ေနာ္)<br />အက်ေန ့ည KBZ မဏၭဳပ္လည္း စတိတ္ရွဳိးမရွိဘူးတဲ့... မုိးရြာေတာ့ စက္ထဲေရ၀င္ကုန္တယ္ေျပာတာဘဲ... ဟုတ္လားမဟုတ္လားေတာ့ ဆရာခ်စ္ကိုေမးမွဘဲ ရမယ္.... က်ေနာ္ေတာ့ သိဘူး....<br /><br />အက်ေန ့ေတာ့ အိမ္ကေရေႏြးၾကမ္းေလးနဲ ့ ေစာင္ထဲေကြးရင္ ကုိးရီးယားကားေလးနဲ ့ အိမ္နဲ ့ အတူတူျငိမ့္လိုက္တယ္... အဲ့ဒီ feeling ေလးလည္း မဆုိးဘူး... း)<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-7883716008580152783?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-9289426344325502732009-04-22T12:18:00.009+08:002009-04-22T13:07:25.749+08:00ဧျပီလ ၁၃ရက္ေန ့က သၾကၤန္အၾကိဳေန ့ေပါ့... စင္ကာပူမွာတုန္းက ၈ ၃၀ ဆုိ မထခ်င္လည္း အတင္းထရတယ္... အခု ၆ ၀၀ ဘဲ ရွိေသးတယ္... မ်က္စိက ပြင့္ေနျပီ... သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတက္ဖုိ ့ လင္းဦးထက္ (ဧရာ၀တီေရႊငါးဆုိင္) မွာစုျဖစ္ၾကတယ္... ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ၅ ေက်ာင္းတက္ဖုိ ့ စီစဥ္ထားၾကတယ္... အလွဴစာက တစ္ေယာက္ကို ပစၥည္း ၁မ်ိဳး ၅ခုစီယူလာခုိင္းတာေပါ့... ဒါနဲ ့ အလွဴစာေလးက လွသြားေရာ... (သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမတက္ဖူးေသးေသာ အစ္ကိုမ်ား အစ္မမ်ား... တစ္ေခါက္ေလာက္ တက္ေစခ်င္ပါတယ္... သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသြားရတဲ့ feeling... ဘာနဲ ့ မွကို မတူဘူး)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/Se6cbFyaKWI/AAAAAAAAAno/s0nqTRixErg/s1600-h/DSC00448.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/Se6cbFyaKWI/AAAAAAAAAno/s0nqTRixErg/s320/DSC00448.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327367398449883490" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ေစာျမတ္ထြန္း ခုိင္ရည္မြန္ မန္တေလးသား ရန္ကုန္သူ မိပိန္း(မ်ိဳးသိန္း) ေအးျမသီတာ လပုိင္ ပိန္ေသး(ရဲမင္းေအာင္) လမင္း(လင္းဦးထက္)<br />ဓါတ္ပုံကေတာ့ က်ေနာ္ ေမာင္စေန ရုိက္တာေပါ့... း)<br /><br />အရင္ဆုံးသြားတဲ့ေက်ာင္းက ေအာင္ေျမသာစည္ျခေသၤ့ႏွစ္ေကာင္ေက်ာင္း... ေနာက္ ဘုရားၾကီးေျမာက္ေက်ာင္း၊ အရုိးဂူ၊ သိမ္ေတာင္၊ ဆုေတာင္းျပည့္ေစတီ.... အေပၚကပုံက ဆုေတာင္းျပည့္မွာ ရုိက္ထားတာေပါ့... အၾကိဳေန ့ ဆုိေတာ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတက္က အေတာ္နည္းတယ္... က်ေနာ္တုိ ့ တစ္စုဘဲရွိတယ္... ဘယ္ေက်ာင္းတက္တက္... ဘုန္းၾကီးကေတာင္ ေမးယူရတယ္.... ဒါကာေလးတုိ ့ ေစာတယ္ေကာတဲ့... အၾကိဳေန ့ မုိ ့ ၾကိဳျပီးေက်ာင္းတက္ထားတာပါ ဘုရားလုိ ့ ေလွ်ာက္လုိက္တာေပါ့....<br /><br />ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတက္ျပီး ၉ နာရီေလာက္ေရာက္ေတာ့ ဗုိက္ကလည္း အခ်က္ေပးလာျပီ... ၀င္လာေတာ့တဲ့... အဲ့ဒီေတာ့ ေဆာင္းဦးကို တစ္ဖြဲ ့ လုံးေျပးၾကတာေပါ့... ဆုိင္ကယ္နဲ ့ ေျပးတာပါ... ေတာင္ၾကီးမွာ အရင္က သၾကၤန္အၾကိဳေန ့ဆုိ ေရမေဆာ့ၾကပါဘူး... ဒီႏွစ္မွ ဘယ္လုိ ဘာေတြေျပာင္းကုန္လဲမသိဘူး... ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေျပာလည္းမရ ကန္ေတာ့သြားမယ္ေျပာလည္းမရ... ကေလးေတြ ႏွပ္တြဲေလာင္းေတြ ေရဗြက္နဲ ့ ခ်တာဘဲ... မႏုိင္ဘူး... ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းအျပန္ တစ္ပုိင္းလုံးရြဲေနတာဘဲ.....<br /><br />ေဆာင္းဦးေရာက္ျပီ... သိတယ္မလား... ေမာခမ္းစားေသာက္ဆုိင္နားက ဆုိင္ေလဗ်ာ....<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/Se6eslrAdVI/AAAAAAAAAnw/H5urkY6vQOM/s1600-h/DSC00449.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/Se6eslrAdVI/AAAAAAAAAnw/H5urkY6vQOM/s320/DSC00449.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327369898089805138" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ၾကက္ေပါင္းေခါက္ဆြဲက အေတာ္ေလး လွ်ာေတြ ့တယ္ဗ်..... အဲ့ဆုိင္ကလည္း မနက္အေစာၾကီးဘဲ ရွိေသးတယ္...<br />မရတာနဲ ့ ကုန္သြားတာနဲ ့..... ကုန္သြားတာက မ်ားပါတယ္....<br /><br />အဲျပီးေတာ့ ညေန ၃ ၀၀ နာရီေလာက္ ျပန္စုၾကမယ္ ေျပာတယ္... ဗဟုိမဏၭဳပ္ဖြင့္ပဲြတဲ့... အတူတူ သြားၾကည့္ၾကမယ္ ေျပာတယ္... ဗဟုိမဏၭဳပ္ေရာက္ေတာ့ အၾကာၾကီးဘဲ ေစာင့္ေနရတယ္... အဘလား တုိင္းမွဴးလားမသိဘူး လာဖြင့္မယ္တဲ့... အဘတုိင္းမွဴးကို ေစာင့္ေနရတယ္လုိ ့ၾကားတာဘဲ... သၾကၤန္မယ္ေလးေတြခမ်ာ ေနပူၾကီးထဲ ၃ ၄ ခါေလာက္ သူမလာမခ်င္း ကေနၾကရတယ္... အစမ္းေလ့က်င့္ေနတာတဲ့... အေတာ္ေလးၾကာေအာင္ေစာင့္လုိက္ရတယ္... လူေတြကေတာ့ အမ်ားၾကီးဘဲ... ေစ်းအေပၚထက္ ေအာက္ထက္ျပည့္လွ်ံလုိ ့ ....<br /><br /><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" flashvars="host=picasaweb.google.com&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fnaingnaingseven%2Falbumid%2F5327375134014390097%3Fkind%3Dphoto%26alt%3Drss" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" width="400" height="267"></embed><br />ကူညီၾကပါဦးဗ်ိဳ ့... ဖုန္းထဲက video clip တစ္ခုကို တင္ေပးလို ့ မရဘူးျဖစ္ေနပါတယ္ဗ်...<br />အၾကိဳေန ့ေတာ့ ဒီေလာက္နဲ ့ဘဲ ေက်နပ္လုိက္ရပါတယ္ဗ်ာ....<br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-928942634432550273?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-88464358407953646802009-04-20T17:52:00.007+08:002009-04-20T18:41:08.871+08:00ဧျပီ ၁၀ ရက္ေန ့ကေပါ့... အခ်ိန္အတန္အၾကာမွ် ေ၀းကြာခဲ့ရေသာ ရန္ကုန္ျမိဳ ့ international airport ဆုိတဲ့ ဆုိင္းဘုတ္ၾကီး ႏွစ္သစ္ကုိ တဟုန္းထုိးၾကိဳဆုိေနသလို က်ေနာ့္ကိုလည္း ၾကိဳဆုိေနတယ္... ရာသီဥတုကေတာ့ မုန္တုိင္း၀င္မယ္ဆုိလုိ ့လား မသိဘူး... မုိးေတြ အုတ္မွိဳင္း အုတ္မွဳိင္းျဖစ္ေနတယ္.... အတန္အၾကာမွ် ကြာေ၀းေနတဲ့ ရန္ကုန္ေလဆိပ္ၾကီးကို ေငးၾကည့္ရင္း လက္ေပၚက အခ်ိန္နာရီေလးကို တခ်က္လွမ္း show လုိက္ေတာ့ ညေနေစာင္း ၅နာရီ ၀န္းက်င္ေလာက္ရွိသြားျပီ... ဗုိက္ကလည္း ဆာေနျပီ... သယ္လာတဲ့ အိတ္ကိုလွမ္းဆြဲျပီး အတင္းတုိးေ၀ွ ့လုိက္ေတာ့တာဘဲ... sorry ေတာင္ မေျပာႏုိင္ေတာ့ဘူး.... ဗမာျပည္ေရာက္ေနျပီကိုး (း<br /><br />အေမနဲ ့ အေဖနဲ ့ေတာ့ လာမၾကိဳႏုိင္ဘူးေလ... သူတို ့ကေတာင္ၾကီးမွာကို... ရန္ကုန္မတက္လာဘူးတဲ့... က်ေနာ့္ ရန္ကုန္က ဦးေလးတစ္ေယာက္က်ေနာ့္ကို လာၾကိဳတယ္... ျပီးေတာ့ အိမ္ကိုေတာင္ မသြားေတာ့ဘူး... ရန္ကုန္ျမိဳ ့ မွာ နာမည္ၾကီးတယ္ဆုိတဲ့ YKKO ဆုိလား KYOO ဆုိလား... အင္း အဲ့ဒီ ေၾကးအုိးဆုိင္ကို ေခၚသြားတယ္... ေၾကးအုိးက ေစ်းလည္း အဲ့ေလာက္မၾကီးဘူး... စားလုိ ့လည္း ေကာင္းသလားမေမးနဲ ့ ... အဲ့မွာ ညေနစာ ျမန္မာေၾကးအုိးကို အတန္အၾကာမွ်ကင္းကြာေနတဲ့ ၀မ္းဗုိက္နဲ ့ ထိေတြ ့ေပးလုိက္တယ္....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SexIh3EiRAI/AAAAAAAAAlU/pUG7hbDUNP0/s1600-h/DSC00432.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SexIh3EiRAI/AAAAAAAAAlU/pUG7hbDUNP0/s200/DSC00432.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326712205828310018" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />စားလုိ ့အေတာ္ေကာင္းတာဗ်... ေျပာရင္းနဲ ့ေတာင္ သတိရလာျပီ<br /><br />ေနာက္ ေၾကးအုိးလည္းဆြဲျပီးေရာ က်ေနာ့္ တသက္မွာ တခါမွ မေတြ ့ဖူးေသးတဲ့ ရန္ကုန္က ေရကစားမဏၭဳပ္ေတြကို လုိက္ျပေပးတယ္... မဏၭဳပ္ေတြက အၾကီးၾကီးေတြဘဲဗ်.... ဘယ္... နည္းတာၾကီးေတြ မဟုတ္ဘူး... ေနာက္ အင္းလ်ာလမ္းမွာလည္း အမ်ားၾကီးဘဲ... ဓါတ္ပုံရိုက္မယ္လုပ္ေတာ့ ေမွာင္ေနျပီမလုိ ့ မရုိက္လုိက္ရဘူးဗ်ာ....<br /><br />ဧျပီလ ၁၁ ရက္ေန ့ေရာက္ျပီေပါ့... က်ေနာ့္ အိပ္မက္ေတြထဲမွာ အျမဲႏွိပ္စက္ေနတဲ့ ေတာင္ၾကီးက က်ေနာ့္ အိမ္ကို ခရီးဆက္ဖုိ ့ အထုပ္ေတြ ျပင္ေနတာေပါ့... ကားၾကီးကြင္းကို အဲ့ဒီ ရန္ကုန္က ဦးေလးဘဲ လုိက္ပို ့ တယ္... ကားၾကီးကြင္းမွာ ေတာင္ၾကီးသားအဆုိေတာ္ နႏၵာစုိင္းနဲ ့ေတာင္ ေတြ ့လုိက္ေသးတယ္... ေတာင္ၾကီးသားလုိ ့ မေျပာရဘူး... ဟဟ... ပုံစံၾကည့္လုိက္တာနဲ ့ ေတာင္ၾကီးကမွန္းေျပာႏုိင္တယ္... (သူ ့ေကာင္မေလးကို လာပုိ ့ တာလုိ ့ေျပာၾကတာဘဲ)<br /><br />ရန္ၾကီးေအာင္ကားဆရာကေတာ့ ဘာနင္းသလဲ မေျပာနဲ ့... ၁၂ရက္ေန ့ မနက္ ၃ ၀၀ နာရီ ေအးသာယာကားၾကီးကြင္းကို ေရာက္တာဘဲ... ကားဆရာကို ျဖည္းျဖည္းလုိ ့ ေျပာေနရတယ္... မႏုိင္ဘူး... း)<br />(တလမ္းလုံး အိပ္လုိက္သြားေတာ့ ဓါတ္ပုံေတြ သိပ္မရုိက္လုိက္ရဘူးဗ်ာ.. သိတယ္မလား... သၾကၤန္အတြက္ အားေမြးထားတာေလ)<br /><br />ေတာင္ၾကီးျမိဳ ့ရဲ ့ ေလေအး အနံ ့အသက္ကေလးကို ကားေပၚက ဆင္းဆင္းခ်င္းဘဲ တ၀ၾကီး ရွဳရွဳိက္လုိက္တယ္... အေမ က်ေနာ့္ကို လာၾကိဳတယ္... မနက္ ၃ ၀၀ နာရီဆုိေတာ့ ေမွာင္ေမွာင္မည္းမည္းၾကီးျဖစ္ေနတာေပါ့... ေတာင္ေပၚကို ၄ ၀၀ နာရီေလာက္ ေရာက္သြားတယ္... အိမ္ကတစ္အိမ္လုံး ေစာင့္ေနၾကတာေပါ့... မနက္ေစာေစာစီးစီး အိမ္ကဆူညံလုိ ့... အိမ္ကလည္း ခဏဘဲ ေျပာင္းလဲသြားတာမွ လြန္ေရာ...<br /><br />မနက္စာအိမ္မွာ တုိဖူးေႏြးလုပ္စားၾကတယ္.... ေကာင္းလုိက္တာဗ်ာ... အိမ္က ၀ုိင္းခ်က္ၾကတဲ့ တုိဖူးေႏြး မစားရတာ ၾကာေပါ့... တုိဖူးေႏြးက ပူပူေလး... အီၾကာေကြးနဲ ့ ေရာျပီးစား... အားပါးပါး... အခုေတာင္ စားခ်င္လာေပါ့... ေတာ္ျပီ.. ဒီအခန္းေတာ့ မေရးေတာ့ဘူး... လြမ္းလြန္းလုိ ့ ...<br /><br />ျပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ ့ မဟာစည္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို လိမ့္ၾကတယ္... က်ေနာ့္ အစ္ကိုက ရဟန္းခံမယ္တဲ့.... က်ားသားမုိးၾကိဳး ဒီႏွစ္သၾကၤန္ေတာ့ သူက ရဟန္းခံတယ္... ဒါနဲ ့ မဟာစည္တရားစခန္းမွာလည္း တရားအားထုတ္တဲ့လူေတြနဲ ့ ျပည့္လို ့ .......<br /><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" flashvars="host=picasaweb.google.com&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fnaingnaingseven%2Falbumid%2F5326719632296313217%3Fkind%3Dphoto%26alt%3Drss" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" width="400" height="267"></embed><br />ဖုန္း camera နဲ ့ဘဲ ရုိက္လုိက္ရေတာ့ အဲ့ဒီေလာက္ မျပတ္သားဘူး ျဖစ္သြားတယ္ဗ်ာ...<br /><br />ေတာင္ၾကီးျမိဳ ့က က်ဥ္းက်ဥ္းေလးပါ... မဟာစည္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက အျပန္လမ္းမွာ ၂ ႏွစ္ၾကာမွ် ေ၀းေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျပန္ေတြ ့ၾကတာေပါ့... ငယ္ငယ္တုန္းကလိုဘဲ... စၾကေနာက္ၾကေပါ့... လမ္းေပၚမွာ ဆုိင္ကယ္စီးရင္း... ေနာက္သၾကၤန္မွာ လူစုံတုန္း စတုဒီသာေကြ်းဖုိ ့တုိင္ပင္ျဖစ္ၾကေသးတယ္... ေျပာေနရင္ ၾကာေသးတယ္ဆုိျပီး အဲဒီေန ့မွာဘဲ သူငယ္ခ်င္းအိမ္ေတြကို ပုိက္ဆံသြားေကာက္ၾကတယ္ေလ... သၾကၤန္ ၂ ရက္ေကြ်းမယ္လုိ ့ စီစဥ္ထားၾကတယ္...<br /><br />အၾကိဳေန ့ေလးကို ဆက္ပါဦးမယ္ဗ်ာ..... း)<br /><br /><div style="text-align: right; color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-8846435840795364680?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-15147852783770682972009-03-10T22:01:00.004+08:002009-03-10T23:03:22.333+08:00ဒါေလးက မေန ့က ပုိစ့္ေလးရဲ ့ အဆက္ပါ။ စကားလုံးတုိင္းရဲ ့ အဓိပါၸယ္ဟာ နက္ရွဳိင္းလြန္းပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZz9fRbkQI/AAAAAAAAAlE/6S1NZCg-3Tg/s1600-h/ATT00015"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZz9fRbkQI/AAAAAAAAAlE/6S1NZCg-3Tg/s320/ATT00015" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311560310733902082" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZz9JqkopI/AAAAAAAAAk8/xEhbETJCDEI/s1600-h/ATT00016"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZz9JqkopI/AAAAAAAAAk8/xEhbETJCDEI/s320/ATT00016" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311560304933773970" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZz8-zfYAI/AAAAAAAAAk0/HM5SgXUFLkE/s1600-h/ATT00017"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 244px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZz8-zfYAI/AAAAAAAAAk0/HM5SgXUFLkE/s320/ATT00017" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311560302018387970" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZz8uKL8-I/AAAAAAAAAks/s8qLwVqZJsE/s1600-h/ATT00018"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 243px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZz8uKL8-I/AAAAAAAAAks/s8qLwVqZJsE/s320/ATT00018" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311560297550181346" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZzqM7UnfI/AAAAAAAAAkk/zwhr0kMB12g/s1600-h/ATT00019"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 243px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZzqM7UnfI/AAAAAAAAAkk/zwhr0kMB12g/s320/ATT00019" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311559979391819250" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZzpqQa5wI/AAAAAAAAAkc/9Mww8M3Wcrc/s1600-h/ATT00020"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZzpqQa5wI/AAAAAAAAAkc/9Mww8M3Wcrc/s320/ATT00020" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311559970085070594" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZzpfEH9FI/AAAAAAAAAkU/7yUhgoc0YFY/s1600-h/ATT00021"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZzpfEH9FI/AAAAAAAAAkU/7yUhgoc0YFY/s320/ATT00021" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311559967080707154" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZzo3kmDaI/AAAAAAAAAkM/4Ub6F0OSj_M/s1600-h/ATT00022"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZzo3kmDaI/AAAAAAAAAkM/4Ub6F0OSj_M/s320/ATT00022" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311559956479479202" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZzoodcZKI/AAAAAAAAAkE/TfT_YlY0Sbw/s1600-h/ATT00023"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZzoodcZKI/AAAAAAAAAkE/TfT_YlY0Sbw/s320/ATT00023" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311559952422954146" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZzgOGX8nI/AAAAAAAAAj8/5lbFsaMSMU0/s1600-h/ATT00024"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZzgOGX8nI/AAAAAAAAAj8/5lbFsaMSMU0/s320/ATT00024" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311559807907918450" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZzfm-FRcI/AAAAAAAAAj0/PqDeyA9N6kI/s1600-h/ATT00025"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZzfm-FRcI/AAAAAAAAAj0/PqDeyA9N6kI/s320/ATT00025" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311559797404157378" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZzfaMn-HI/AAAAAAAAAjs/omfa_ppacrY/s1600-h/ATT00026"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZzfaMn-HI/AAAAAAAAAjs/omfa_ppacrY/s320/ATT00026" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311559793975490674" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZze43PkxI/AAAAAAAAAjk/ualBfHkNlSE/s1600-h/ATT00027"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 241px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZze43PkxI/AAAAAAAAAjk/ualBfHkNlSE/s320/ATT00027" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311559785027441426" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZze6VcSLI/AAAAAAAAAjc/0TuRYbOOvGQ/s1600-h/ATT00028"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbZze6VcSLI/AAAAAAAAAjc/0TuRYbOOvGQ/s320/ATT00028" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311559785422538930" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-1514785278377068297?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-74816956215252017822009-03-09T19:19:00.005+08:002009-03-09T19:55:09.954+08:00ဒီေန ့ဘဲ ေမးလ္စစ္လုိက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းအစ္မတစ္ေယာက္ ပို ့ထားေပးတဲ့ ေမးလ္ေလးတစ္ခု ဖတ္လုိက္ရတယ္။ ဘ၀မွာ မွတ္သားလုိက္နာရမယ့္ သင္ခန္းစာေတြကို စာေပ ရုပ္ပုံေလးေတြနဲ ့ အသိေပးေဖာ္ျပထားတယ္။ က်ေနာ္လည္း ေတာ္ေတာ္စိတ္၀င္စားသြားလုိ ့ ဘေလာ့မွာ ခ်က္ခ်င္းဘဲ သူငယ္ခ်င္းေတြကို မွ်ေ၀လုိက္ပါတယ္။<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT-dVf0FZI/AAAAAAAAAik/4w4__aSR4z8/s1600-h/ATT00000"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT-dVf0FZI/AAAAAAAAAik/4w4__aSR4z8/s320/ATT00000" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311149640516900242" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT-dDguEzI/AAAAAAAAAic/gL2HoUySTbQ/s1600-h/ATT00001"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 241px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT-dDguEzI/AAAAAAAAAic/gL2HoUySTbQ/s320/ATT00001" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311149635688862514" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT-cuOkFSI/AAAAAAAAAiU/Hk_Nw9UaXVw/s1600-h/ATT00002"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT-cuOkFSI/AAAAAAAAAiU/Hk_Nw9UaXVw/s320/ATT00002" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311149629975565602" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT-cEYh8KI/AAAAAAAAAiM/0AcpZm_SSwM/s1600-h/ATT00003"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT-cEYh8KI/AAAAAAAAAiM/0AcpZm_SSwM/s320/ATT00003" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311149618743079074" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT-bnp7EDI/AAAAAAAAAiE/TLrgyhULkwU/s1600-h/ATT00004"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 243px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT-bnp7EDI/AAAAAAAAAiE/TLrgyhULkwU/s320/ATT00004" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311149611031400498" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT9fIR1WvI/AAAAAAAAAhU/7hy0772ipw8/s1600-h/ATT00005"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT9fIR1WvI/AAAAAAAAAhU/7hy0772ipw8/s320/ATT00005" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311148571816712946" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT9eiLzujI/AAAAAAAAAhM/Hbl99hcm4_I/s1600-h/ATT00006"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT9eiLzujI/AAAAAAAAAhM/Hbl99hcm4_I/s320/ATT00006" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311148561590893106" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT9eU1zn1I/AAAAAAAAAhE/KsqV00ymN08/s1600-h/ATT00007"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT9eU1zn1I/AAAAAAAAAhE/KsqV00ymN08/s320/ATT00007" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311148558008950610" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT9eEP0fRI/AAAAAAAAAg8/vcuXgpFsrn0/s1600-h/ATT00008"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 241px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT9eEP0fRI/AAAAAAAAAg8/vcuXgpFsrn0/s320/ATT00008" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311148553554656530" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT9dxMZiPI/AAAAAAAAAg0/S7qMpc7yvbY/s1600-h/ATT00009"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbT9dxMZiPI/AAAAAAAAAg0/S7qMpc7yvbY/s320/ATT00009" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311148548440033522" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbUB7TTlUGI/AAAAAAAAAjM/l7Sb9gfJL-0/s1600-h/ATT00010"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 241px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbUB7TTlUGI/AAAAAAAAAjM/l7Sb9gfJL-0/s320/ATT00010" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311153453859688546" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbUB64uc0eI/AAAAAAAAAjE/CDu5P68LwuA/s1600-h/ATT00011"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 241px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbUB64uc0eI/AAAAAAAAAjE/CDu5P68LwuA/s320/ATT00011" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311153446724620770" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbUB6tlPWfI/AAAAAAAAAi8/yvqNsfyj_EM/s1600-h/ATT00012"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbUB6tlPWfI/AAAAAAAAAi8/yvqNsfyj_EM/s320/ATT00012" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311153443733199346" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbUB6L4QQ1I/AAAAAAAAAi0/M7RLz1RkgVM/s1600-h/ATT00013"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 241px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbUB6L4QQ1I/AAAAAAAAAi0/M7RLz1RkgVM/s320/ATT00013" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311153434686145362" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbUB58iEP6I/AAAAAAAAAis/kPTKSTcJ6ZE/s1600-h/ATT00014"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbUB58iEP6I/AAAAAAAAAis/kPTKSTcJ6ZE/s320/ATT00014" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311153430566551458" /></a><br />စာၾကြင္း။ ။ က်ေနာ့္ဘ၀အတြက္ သင္ခန္းစာေတြအျမဲေျပာျပေပးေနတဲ့ အစ္မ leo ကို ဒီကေနဘဲ ေက်းဇူးတင္လုိက္ပါတယ္။ ေနာက္လည္း အစ္မရဲ ့ေမးလ္ေတြကို ေမွ်ာ္ေနဆဲပါ။<br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေလးစားလ်က္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-7481695621525201782?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-57125451994699783542009-03-08T19:48:00.009+08:002009-03-09T19:52:38.854+08:00လက္ထပ္တယ္.... ထိမ္းျမားတယ္ဆုိတာလည္း ေဆာင္မဂၤလာတစ္ပါးပါဘဲ....<br /><br />ကမာၻဦးအစပိုင္းမွာ ေယာက်္ားနဲ ့မိန္းမဟာ တစ္ေပါင္းတည္းတဲ့။ လုံးလုံး၀ုိင္း၀ုိင္းပုံစံၾကီးလုိ ့ၾကားသိဖူးတယ္။ လူေတြဟာ မ်က္ႏွာႏွစ္ခု လက္ေလးေခ်ာင္း ေျခေလးေခ်ာင္းဆီရွိၾကသတဲ့။ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ေရွ ့ကိုလည္းေလွ်ာက္လို ့ ရတယ္။ ေနာက္ကုိလည္း ေလွ်ာက္လို ့ရတယ္။ လုံးလုံး၀ုိင္း၀ိုင္းၾကီးဆိုေတာ့ လိမ့္ျပီးလည္းသြားလုိ ့ရတယ္။ နတ္ဘုရားေတြ လူေတြနဲ ့ အခ်င္းမ်ားျပီး ကုိယ့္ဆီက မ်က္ႏွွာတစ္ခု လက္တစ္စုံ ေျခတစ္စုံက ခြဲထြက္သြားတာလို ့ ၾကားသိခဲ့ဖူးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူေတြဟာ ကိုယ္ေပ်ာက္သြားတဲ့ ကိုယ္ရဲ ့ပုံတူရုပ္ပြားေလးကို ဘ၀ဆက္တုိင္းရွာေဖြၾကစျမဲပါ။ ရွာေဖြေတြ ့ရွိျပီဆုိရင္ အရင္ကလို တစ္ေယာက္ထဲျဖစ္ေအာင္ တစ္ကုိယ္တည္း တစ္စိတ္တည္း သက္ဆုံးတုိင္ ေပါင္းဖက္ၾကသတဲ့။<br /><br />အခုလည္း က်ေနာ္တုိ ့ အစ္ကိုၾကီး ကိုေနးတစ္ တစ္ေယာက္ သူ ့ရဲ ့ပုံတူရုပ္ပြားေလးကို ရွာေဖြေတြ ့ရွိခဲ့ပါျပီ။ သူတုိ ့ ရဲ ့ ထိမ္းျမား မဂၤလာပြဲေလးကို ဒီေန ့ Toa Payoh Town Park မွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ မဂၤလာပြဲေလးကို အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ မသြားႏုိင္ခဲ့ပါဘူး။ ဒီအတြက္ ခြင့္လႊတ္ေပးပါ ကိုၾကီးေနးတစ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbUCwDccHEI/AAAAAAAAAjU/QWR4sO5mtr0/s1600-h/3.wedding+invitation+card.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 242px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SbUCwDccHEI/AAAAAAAAAjU/QWR4sO5mtr0/s320/3.wedding+invitation+card.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311154360134933570" /></a><br />ယေန ့မွ စ၍ ကိုေနးတစ္တုိ ့ခ်စ္သူႏွစ္ဦး သက္ဆုံးတုိင္ေအာင္ လက္တြဲမျဖဳတ္စတမ္း ေပါင္းသင္းႏုိင္ၾကပါေစ။ သားသားမီးမီးေလးေတြ မ်ားမ်ားရပါေစ။ း) ဒီပုိစ့္ေလးနဲ ့ဘဲ က်ေနာ္လက္ဖြဲ ့ ႏုိင္လုိက္တယ္ ကိုေနးတစ္။<br /><br /><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/y_Pziqml3Ks&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/y_Pziqml3Ks&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="344" width="425"></embed></object><br /><br />မွတ္ခ်က္။ ။ ကိုေတာင္ေပၚသား ဦးရွင္ၾကီးနဲ ့ leo တုိ ့သူမ်ားေတြေတာ့ ရွာေတြ ့ကုန္ျပီ။ တစ္ကုိယ္တည္းျဖစ္ကုန္ျပီ။ ရွာေဖြေလ ေတြ ့ရွိေလပါ။ ျမန္ျမန္ရွာ။ မုန္ ့စားရမယ့္ အခ်ိန္ကေစာင့္ရတာ အေတာ္ၾကာပါ့။<br /><br /><div style="text-align: center;">ထာ၀ရေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-5712545199469978354?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-45808560344548500512009-03-07T10:52:00.003+08:002009-03-07T11:07:06.027+08:00<div style="text-align: center;"><br /><p style="line-height: 23pt;"><br />ေတာင္တန္းေတြ ၀န္းရံံလုိ႕<br />ရင္ထဲမွာ တကယ္မေမ့တာေၾကာင့္<br />အေ၀းေရာက္ သားသမီးမ်ားမွာ ေမြးရပ္ေျမေလး သတိရေစဖုိ႕<br />ရည္မွန္းကာ စုစည္းလုိ႕ ဖြဲ႕တည္ခဲ့ေပါ့ ေမာ(၀္)ရွမ္းေျမ<br />အရပ္တပါး သူတပါးတုိင္းျပည္ အဆင့္မသင့္လုိ႕<br />ခြဲခြာခဲ့ေပမဲ့ ဒီရွမ္းေျမ အေငြ႕အသက္ေတြက<br />ဒီရင္မွာ ထာ၀စဥ္မေမ့တယ္<br /><br />ေတာင္ေပၚရုိးရာ မီးပုံပ်ံနဲ႕<br />အင္းေလးေဖာင္ေတာ္ ပင္းတယတုိ႕<br />ေမြေတာ္ကကၠဴ ပုထုိးေစတီ နာမည္ေက်ာ္ၾကား ပအုိ၀့္မီးရွဴး<br />စည္ကားလွတယ္ ျမိဳ႕လုံးကြ်တ္ ဘုံကထိန္နဲ႕<br />ေလႏုေလေအး အျမဲတုိက္လုိ႕<br />ရွမ္းစကားသံ ခပ္၀ဲ၀ဲရယ္ ဒီရင္မွာထာ၀စဥ္ စြဲျငိတယ္ေလ<br /><br />ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္အေငြ႕အသက္ေတြနဲ႕<br />ေမာ(၀္)တုိ႕ဌာေန ဒီရွမ္းေျမမွာေရာက္လာသူအေပါင္း<br />စိတ္ၾကည္ႏူးေစဖုိ႕သာယာဖြယ္ ရနံ႕သစ္ေတြနဲ႕<br />အစုံကြယ္ေဖ်ာ္ေျဖၾကမယ္္<br />အစြမ္းကုန္တာ ၾကိဳးစားၾကေပလုိ႕ စတည္ခဲ့ေပါ့ ေမာ(၀္)ရွမ္းေျမ<br /><br /></p></div><br /><br />က်ေနာ္တုိ႕ ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပုိင္းအတြက္ အေ၀းေရာက္ ညီအကုိ ေမာင္ႏွမမ်ားက စုစည္းျပီး <a href="http://mawshanmyay.org/" target="_blank"><span style="color:blue;">ေမာ(၀္)ရွမ္းေျမ</span></a> ဆုိတဲ့ ဆုိဒ္ေလး တခုကုိ စိတ္တူကုိယ္တူ ဖန္တီးခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီ <a href="http://mawshanmyay.org/" target="_blank"><span style="color:blue;">ေမာ(၀္)ရွမ္းေျမ</span></a> ဆုိဒ္ေလးမွာ က်ေနာ္တုိ႕ ညီအကုိ ေမာင္ႏွမမ်ားရဲ႕ အမိေျမကုိ ခ်စ္တဲ့စိတ္၊ လြမ္းတဲ့စိတ္ေလးေတြကုိ ေတြ႕ၾကရမွာပါ။ လူေလာကၾကီးမွာ တခါတေလ ေပ်ာ္ရာမွာမေန ေတာ္ရာမွာေနဆုိတဲ့ စကားပုံအတုိင္း အေ၀းေရာက္ေနၾကေပမဲ့ ကုိယ့္ေမြးဖြား ၾကီးျပင္းခဲ့တဲ့ ေနရာေလးကုိေတာ့ ဘယ္လုိမွ ေမ့မရခဲ့ပါဘူး။ ဒီအတြက္ အားလုံးရဲ႕ နွလုံးသားဆီက ထြက္က်လာတဲ့ ခံစားခ်က္ေလးေတြကုိ ဒီ <a href="http://mawshanmyay.org/" target="_blank"><span style="color:blue;">ေမာ(၀္)ရွမ္းေျမ</span></a> ဆုိဒ္ေလးမွာေတြ႕ၾကရမွာပါ။ က်ေနာ္တုိ႕ မိတ္ေဆြမ်ားအားလုံးလဲ အလည္လာေရာက္ၾကဖုိ႕ ဖိတ္ေခၚအပ္ပါတယ္။<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေမာရွမ္းေျမအဖြဲ ့သားမ်ား</span><br /></div><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-4580856034454850051?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-78845426184209757562009-03-06T18:11:00.020+08:002009-03-12T09:25:21.416+08:00<div style="text-align: center;">အပုိင္း ( ၅ )<br /></div><br />စိုစြတ္တဲ့ရာသီေလးကုန္ခါနီးျပီ။ ဒါေပမယ့္က်ေနာ္နဲ ့ ႏွင္းပြင့္နဲ ့ေတာ့ ဒီအခ်ိန္ထိမနီးႏုိင္ေသးဘူး။<br />ဒီလိုစုိစြတ္တဲ့ ရာသီေလးကုန္ရင္ တနလၤာေန ့မနက္တုိင္း ေက်ာင္းမွာ assembly ရွိတာေပါ့။ (ဒီ assembly ေလးအေၾကာင္းကို <a href="http://sanaytar.blogspot.com/2008/10/blog-post_11.html" target="_blank"> သတိရလုိ္က္မိေသာ နံနက္ခင္းေလး</a> မွာေဖာ္ျပျပီးျဖစ္)<br />တနလၤာေန ့တုိင္း က်ေနာ္အလုပ္ရွဳပ္ေတာ့မည္။ ႏွင္းပြင့္၏ ကုိယ္ရံေတာ္တစ္ဦးအေနနဲ ့ သူ ့ကိုက်ီစယ္မယ့္ပါးစပ္ေတြ သူ ့အေပၚကိုက်ေရာက္တတ္တဲ့ အၾကည္းသန္တဲ့မ်က္လုံးေတြကို ဖယ္ရွားပစ္ဖုိ ့ပါ။ assembly က တစ္ေက်ာင္းလုံးက ေက်ာင္းသားေတြအားလုံး တက္ရတယ္ေလ။ ႏွင္းပြင့္ေလးကို တစ္ျခားေသာသူရဲ ့ လက္ထဲ ရင္ခြင္ထဲကို ေယာင္မွားျပီးေရာက္သြားမွာ ေသမေလာက္ေၾကာက္တာေပါ့။ ဒီေလာကမွာ ႏွင္းပြင့္အတြက္ အေႏြးေထြးဆုံးေသာေနရာသည္ မုိးၾကီးရင္ခြင္ဘဲျဖစ္ရမည္။<br /><br />ေဆာင္း၀င္ေတာ့မယ္လုိ ့ ေျပာလုိ ့ရျပီေပါ့။ မနက္ဆုိရင္ ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္ အရသာေလးကို ခံစားေနရျပီ။ ေန ့လယ္ေန ့ခင္းဆုိရင္ေတာ့ ေနကက်စ္က်စ္ေတာက္ပူတတ္သည္။ ဒီလုိ ေန ့လည္ေနခင္း အုိက္စပ္လြန္းတဲ့အခ်ိန္၊ ေနာက္ထမင္းစားျပီး ဗုိက္ထဲထမင္းလုံး စီတဲ့အခ်ိန္သည္ က်ေနာ္တုိ ့ေနခင္းေက်ာင္းတက္ျပီး က်ေနာ္အရဆုံး ျမန္မာစာအခ်ိန္ပါ။ (ျမန္မာစာကို ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက က်ေနာ္စိတ္၀င္စားသည္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္အရဆုံးဘာသာတစ္ခုေပါ့။)<br /><br />“လူ ့ျပည္ေလာက လူ ့ဘ၀ကား<br />အုိရနာရ ေသရဦးမည္<br />မွန္ေပသည္တည့္<br />သို ့တျပီးကား<br />သင္ဖြားေသာေျမ သင္တုိ ့ေျမသည္... ”<br />က်ေနာ့္တုိ ့ ျမန္မာဆရာမ အားေဘာင္အားရင္သန္သန္ ဌာန္ ကရုိဏ္းက်က် ရြတ္ျပေနတာေပါ့။ စဥ္းစားၾကည့္ဦးေလ အခ်ိန္က မြန္းတည့္ခ်ိန္၊ ဗုိက္ကလည္း စရစ္ေနျပီ၊ ဒီလိုအခ်ိန္မွာမွ ကဗ်ာလာရြတ္ျပရင္ ငယ္ငယ္တုန္းက ကေလးကိုအေမက သီခ်င္းဆုိျပီး ေခ်ာ့တိတ္ေနတာထက္ဆုိးေနျပီ။ မုိးလြင္တုိ ့မ်က္လုံးဆုိ ထိန္းမရေတာ့ဘူး။ ေနာက္ဆရာမေျပာတာကို ေခါင္းျငိမ့္ျပီး အျမဲေထာက္ခံေနတတ္တယ္။<br />“ဒုန္းးး”<br />စားပြဲကိုဆရာမ ခက္ျပင္းျပင္းထုလုိက္တာေနမယ္။ ခုနားက မက္ေနတဲ့ ႏွင္းပြင့္ေလးနဲ ့ က်ေနာ့္ အိပ္မက္ေတာင္ ဘယ္နားေရာက္သြားမွန္းမသိဘူး။ တစ္တန္းလုံးလည္း အိပ္မက္ေယာင္ေနတာ ဆရာမသိသြားပုံရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စားပြဲကိုခက္ျပင္းျပင္းထုလုိက္တာေနမွာ။<br /><br />“အင္း... ဆရာမတုိ ့ေက်ာင္းကေနျပီးေတာ့ ဒီအပတ္ထဲမွာ စာစီစာကုံးကို ေက်ာင္းအလုိက္ ျမိဳ ့အလုိက္ ေနာက္ဆုံးနယ္အဆင့္ထိေပါ့.... ႏွစ္စဥ္က်င္းပေနတဲ့ စာေပျပိဳင္ပြဲတစ္ခုရွိတယ္။ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္းလည္း ဆရာမတုိ ့ ေက်ာင္းကနယ္အဆင့္ထိတက္ရတယ္။ မႏွစ္ကဆုိ ခင္နႏၵာေက်ာ္က ပထမယူေပးသြားတယ္။ ေက်ာင္းဂုဏ္ဘယ္ေလာက္သင္းပ်ံ ့သလဲ။ ေအး... ဒီႏွစ္မွာလည္း မင္းတုိ ့တာ၀န္ရွိတယ္။ ဒီျပိဳင္ပြဲအတြက္ကို မနက္ျဖန္မွာလူေရြြးတဲ့အေနနဲ ့ ဆရာမၾကိဳက္ရာ ေခါင္းစဥ္တစ္ခုကို ေရးခုိင္းမယ္။ အခုလုိ နီးမွကပ္မွ ေျပာတာကလည္း မင္းတုိ ့ရဲ ့ စစ္မွန္တဲ့ အေရးအသားေလးေတြ စိတ္ကူးေလးေတြကို စမ္းစစ္ခ်င္လုိ ့ပါ။ ဘယ္သူေတြ၀င္ခ်င္လဲ။ ၀င္ျပိဳင္ခ်င္တဲ့ေက်ာင္းသားေတြ အခုစာရင္းေပးရမယ္။ ေနာက္ စုိးမုိးသာနဲ ့ႏွင္းပြင့္တုိ ့ကေတာ့ ျပိဳင္ကိုျပိဳင္ရမယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာေလး ျပင္ဆင္ထားၾကပါ... ေက်ာင္းသားတုိ ့”<br /><br />ဆရာမေျပာစကားေၾကာင့္ က်ေနာ့္ ေခါင္း ဇာတ္ခနဲေထာင္လာတယ္။ “စုိးမုိးသာနဲ ့ ႏွင္းပြင့္” ဆုိတာကို ၾကားလိုက္ရျပန္ျပီ။ ကတြတ္ပီလိုဘဲ ဒီေန ့ကံမေကာင္းပါလားေနာ္။ အဲ့ဒီလုိၾကားရရင္ က်ေနာ္အတြက္ အဲ့ဒီေန ့ဟာ ကံမေကာင္းေသာေန ့လုိ ့ က်ေနာ္ကုိယ္က်ေနာ္ သတ္မွတ္တယ္။<br />“ဆရာမ... က်ေနာ္မုိးလြင္ ျပိဳင္ခ်င္ပါတယ္”<br />မရဘူး။ စိတ္ကနည္းနည္းထန္ေနျပီ။ စုိးမုိးသာတစ္ေယာက္ထဲ လုပ္ႏုိင္တာမဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္လည္း လုပ္ႏုိင္ပါတယ္။ ၀န္တုိစိတ္ကေလးကေတာ့ ရွိတယ္။ အမွန္ကေတာ့ “မုိးလြင္နဲ ့ႏွင္းပြင့္” ဆုိတာေလးကို ၾကားခ်င္တာလည္းပါတာေပါ့။<br />က်ေနာ့္စကားေၾကာင့္ တစ္ခန္းလုံးက မ်က္လုံးေတြအားလုံး က်ေနာ့္ကို စူးစူးစုိက္စုိက္ၾကည့္ေနၾကတယ္။ အ့ံအားသင့္သြားပုံရတယ္။ ေက်ာင္းမွာတံျမက္စည္းလွဲခုိင္းရင္ေတာင္ ဖင္ေႏွးေနတဲ့ ေကာင္က ေက်ာင္းအတြက္ စာစီစာကုံး၀င္ျပိဳင္မယ္ဆုိေတာ့......<br />“ျဖစ္ပါ့မလား ေဟ့ေကာင္ မုိးၾကီး... ဒါေနာက္စရာမဟုတ္ဘူးေနာ္... ၾကည့္လုပ္ဦးငါ့ဆရာ”<br />ထင္ေပၚက က်ေနာ့္အတြက္ အျမဲစုိးရိမ္ေပးတတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ့္အေကာင္းဆုံးသူငယ္ခ်င္းပါလုိ ့ သူ ့ကုိခဏခဏ ေျပာဖူးတယ္။<br />ဒီလုိ တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္နာမည္ေတြ ေပးၾကတာ “ စုိးမုိးသာ၊ ထင္ေပၚ၊ ထိန္လင္း........ က်ေနာ္နဲ ့ႏွင္းပြင့္” း)<br /><br /><div style="text-align: center;"> ***************** <br /><div style="text-align: left;"><br />“ကဲ... ဘယ္လိုလဲ..... ဘာေတြ ျဖီးျပီး ဘာေတြရမ္းတုတ္လုိက္လဲ.... ငါကေတာ့ မင္းကိုအေဖာ္လုပ္ေပးရုံသက္သက္ဘဲ.... ေခါင္းထဲရွိတာခ်ခဲ့တယ္... ေထြေထြထူးထူးေတာ့ မစဥ္းစားခဲ့ဘူး”<br />ျပိဳင္ပြဲခန္းထဲက ထြက္လာေတာ့ ထင္ေပၚ က်ေနာ့္ကိုတမ္းေမးတယ္။ ေအးေဆးပါဆုိတဲ့ ပုံစံမ်ိဳး လုပ္ျပလုိက္တယ္။ ထင္ေပၚကို ျပန္မေျပာလည္း က်ေနာ့္အမူအရာနဲ ့ သူနားလည္တယ္။<br /><br />ေနာက္တစ္ေန ့ ျမန္မာစာအခ်ိန္ေပါ့။ က်ေနာ္လည္းစိတ္နည္းနည္းလွဳပ္ရွားေနတယ္။ က်ေနာ့္နည္းတူ ႏွင္းပြင့္ေလးလည္း စိတ္လွဳပ္ရွားေနတာ အမွန္ဘဲ။ ဆရာမက ျပဳံးျပီး က်ေနာ့္ကို လွမ္းၾကည့္ေနတယ္။<br />“ဆရာမ ဆန္ကာတင္ေရြးလုိက္ေတာ့ တုိ ့ေက်ာင္းအတြက္ျပိဳင္ရမယ့္ ေက်ာင္းသား ၃ ဦးေပၚထြက္လာတယ္... ၾကည္ၾကည္လွဳိင္၊ မုိးလြင္နဲ ့ႏွင္းပြင့္”<br />ရင္ထဲက ကလီဇာေတြ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္သြားျပီ။ ဒါက်ေနာ့္ဘ၀မွာ ပထမဆုံးၾကားလိုက္ရတဲ့ “မုိးလြင္နဲ ့ႏွင္းပြင့္” ဆုိတာေလးဘဲ။ ဘယ္ေလာက္ က်က္သေရရွိလည္းေနာ္.. စာဖတ္သူတို ့။ က်ေနာ္ၾကိဳးစားရက်ိဳးနပ္သြားျပီ။ မုိးၾကီးပါ.. ရြာခုိင္းရင္ ခ်ိမ့္ခ်ိမ့္သဲ ရြာတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္မေကာင္းလုိက္တာေတာ့ ရွိတယ္။ ဆရာမက စုိးမိုးသာကို ဘာလို ့မေရြးတာလည္းဆုိတာ ထူးဆန္းေနတယ္။ စုိးမုိးသာဘာေတြမ်ားေရးလုိက္လုိ ့လဲ။ စိုးမုိးသာမ်က္ႏွာမေကာင္းဘူး။ က်ေနာ္သူ ့ ခံစားခ်က္ကို နားလည္ပါတယ္။ ဒါနဲ ့ၾကည္ၾကည္လွဳိင္ကို စာဖတ္သူတုိ ့ မျမင္ဖူးေသးဘူးေနာ္။ ၾကည္ၾကည္လွဳိင္က စာေရးဆရာမေပါ့။ အဲ... သူကစာေတာ္ေတာ္ေရးတာ။ သူေရးတဲ့ ကဗ်ာေတြဆုိ ထိသလားမေမးနဲ ့။ သူ ့ ရည္မွန္းခ်က္ကလည္း ေနာင္တခ်ိန္မွာ စာေရးဆရာမ ဂ်ဴးတုိ ့.. ဆရာတာရာမင္းေ၀တုိ ့ လုိ ရွန္းရွန္းေတာက္ခ်င္တာ။ သူပါမယ္ဆုိတာေတာ့ ေျပာစရာမလုိဘူး။ သူ ့ အေရးအသားေတြက အရြယ္နဲ ့မလုိက္ေအာင္ကို ေကာင္းတယ္။ ပါရမီေပါ့။<br /><br />ထားပါ။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္က်ေနာ္ေပ်ာ္တယ္။ က်ေနာ့္နည္းတူ ႏွင္းပြင့္လည္းေပ်ာ္ေနမွာ ေသခ်ာတယ္။ ဒီေန ့အဖုိ ့ အခ်ိန္ေလးေတြ မကုန္ဆုံးသြားခ်င္ဘူး။ တစ္ေလာက တစ္ဘ၀လုံး ဒီလုိအခ်ိန္ေလးဆုိ ဘယ္ေလာက္ တန္ဖုိးရွိလိုက္မလဲ။<br /><br />ဒါနဲ ့စာစီစာကုံးအေၾကာင္းေလးက ဒီလုိရွိတယ္။ ျပိဳင္ပြဲမွာ ေပးလုိက္တဲ့ ေခါင္းစဥ္က “အႏွစ္သက္ဆုံး သီခ်င္းတစ္ပုဒ္”။ ဆရာမက ေက်ာင္းသားေတြရဲ ့ တကယ့္အရည္အခ်င္းကို သိခ်င္လို ့လားမသိ။ ဘယ္သူ ့မွ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ ေကာင္းစဥ္မ်ိဳး။ မုိးလြင္ဆုိတဲ့ ေကာင္ကလည္း တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ အဲ့ဒီေန ့မနက္မွာဘဲ နားေထာင္လုိက္ရတဲ့ ကြယ္လြန္သြားေသာဦးစုိင္းထီးဆုိင္ရဲ ့ ဟုိသီခ်င္းေလ။<br />“ဟုိဘက္အိမ္က ညတုိင္း ညတုိင္း စာအက်ယ္ၾကီး က်က္တတ္တဲ့ ဆယ္တန္းေက်ာင္းသူကို xxx က်ေနာ္တုိ ့အဖြဲ ့ ကခ်စ္စႏုိးေလးနဲ ့ ေရဒီယုိကမာရြတ္လုိ ့ မွည့္ထားတယ္ xxx အုိ ေရဒီယိုကမာရြတ္ရဲ ့ ၾကိဳးစားလုိက္စမ္းကြယ္ xxx D ေတြထြက္ေအာင္ဖုိ ့ ဆုေတာင္းေပးမယ့္သူေတြရွိတယ္”<br />(သီခ်င္းတစ္ပုဒ္လုံးကို <a href="http://www.youtube.com/watch?v=55TmqtZyYZo&amp;feature=related" target="_blank">ဒီမွာ</a> နားေထာင္ၾကည့္လုိ ့ရပါတယ္)<br /><br />က်ေနာ့္ရဲ ့ စာစီစာကုံးေလးက အခုခ်ိန္ထိ အပ်ိဳၾကီးအျဖစ္က်န္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာဆရာမရဲ ့ ေနာက္ေၾကာင္းဒဏ္ရာေဟာင္း တခ်ိဳ ့ကို တူးဆြလုိက္သလုိဘဲနဲ ့တူတယ္။ ဆရာမရဲ ့ အဆက္ေဟာင္းေလးကို သတိရသြားပုံရမယ္။ ျပီးေတာ့ သီခ်င္းေလးအေၾကာင္းကို ေျပာျပေနတာ တခ်ိန္ကုန္သြားတယ္။ ဒါေတာင္ ေခါင္းေလာင္းထုိးသြားလို ့။ ဦးစုိင္းထီးဆုိင္ရဲ ့သီခ်င္းထဲက ဇာတ္လမ္းေလးက ျပီးေသးသာမဟုတ္ဘူး။ ေတာ္ေတာ္ေလး heart ထိသြားလားမသိ။<br /><br />ဒီလုိဘဲ လူေတြဟာ ကိုယ့္ခံစားခ်က္ေတြနဲ ့ထပ္တူၾကေနေသာ ေဆာင္းပါးမ်ား ဇာတ္လမ္းမ်ား ကဗ်ာမ်ား ၀တၳဳမ်ားကို အထူးႏွစ္သက္မိၾကတတ္တယ္။ အခုလည္း က်ေနာ္အရမ္းခ်စ္တဲ့ ႏွင္းပြင့္ေလးကို ရည္မွန္းျပီး ခံစားခ်က္ေတြကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာျပီး တင္ျပလုိက္တာ။ တူညီတဲ့ခံစားခ်က္ျခင္း တည့္တည့္ထိမွန္သြားေတာ့ “မုိးလြင္နဲ ့ႏွင္းပြင့္” ဆုိတဲ့ စကားလုံးေလး ျဖစ္ေပၚလာပါေလေရာ။ အဲ့ဒီလုိ ထိမွန္တာအေရးမၾကီးဘူး... ဒီေန ့ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ေနာက္လာမည့္ ေက်ာင္းအဆင့္မွာ ျပိဳင္ပြဲ၀င္ဖုိ ့ ျပင္ဆင္ရေတာ့မယ္။ ကြိဳင္ဘဲ။ အဲ့ဒီျပိဳင္ပြဲမွာ အကဲျဖတ္မည့္ လူၾကီးေတြရဲ ့ ခံစားခ်က္ကိုမေျပာနဲ ့ လူၾကီးေတြရဲ ့မ်က္ႏွာကိုေတာင္ မေတြ ့ဖူးေသးဘူး။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ပါ... အက်ိဳးသင့္ အေၾကာင္းသင့္ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။ ဒီေန ့အဖို ့ေတာ့ ခုနားက ႏွင္းပြင့္ဆီက သမင္လည္ျပန္ၾကည့္လာတဲ့ အခ်စ္မ်က္၀န္းေလးတစ္စုံကို အိတ္ကပ္ထဲ ထည့္သိမ္းထားလုိက္တယ္။<br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-7884542618420975756?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-9453228204130372582009-03-05T17:58:00.005+08:002009-03-05T19:26:10.002+08:00“အခ်စ္... ေအာင္ျမင္ျခင္းရဲ ့ တန္ခုိးရွင္ပါ” ကိုဟန္ထြန္းသီခ်င္းေလးထဲက စာသားေလးေပါ့။<br /><br />“အခ်စ္ဆုိတာ ဆားလိုဘဲ သူမရွိတဲ့အခါ ေပါ့ေနတာ<br />အခ်စ္ဆုိတာ ဆားလိုဘဲ မ်ားမ်ားစားရင္ ငန္တယ္ဗ်ာ” ကိုဘာဘူရဲ ့ အခ်စ္အေပၚ ယူဆခ်က္ေပါ့။<br /><br />“တခါတရံမွာ အခ်စ္ကပ်ားရည္<br />တခါတရံမွာ အခ်စ္ကခါး<br />အခ်စ္ကို ဖြင့္ဆုိတဲ့ defination ေတြအကုန္လုံးမွား<br />တခါတရံမွာ အခ်စ္ကဒုကၡ<br />တခါတရံမွာ ပစၥည္းဥစၥာ<br />တခါတရံမွာ အခ်စ္ဆုိတာဟာ တြက္လို ့မရတဲ့ ပုစာၦ” ကိုစုိင္းစုိင္းခမ္းလွဳိင္ရဲ ့ အခ်စ္ရသေလးပါ။<br /><br />ဒီလို “အခ်စ္” ဆုိတဲ့ စကားလုံးႏွစ္လုံးရဲ ့ အဓိပါၸယ္ကို အမ်ိဳးမ်ိဳး ဖြဲ ့ဆုိခံစားၾကတယ္။ သီကုံးၾကတယ္။<br />မွန္ပါတယ္။ အခ်စ္ဆုိတာ တန္ခုိးၾကီးတဲ့ အရာထဲမွာ သူလည္းတခုအျဖစ္ ပါ၀င္ေနမွာပါ။ သူဟာအရာရာဟာကို ေျပာင္းလဲပစ္ႏုိင္တယ္။ ျပဳျပင္ပစ္ႏုိင္တယ္။ အခ်စ္ေၾကာင့္ ဆုိးသြမ္းရာကေန အေကာင္းပကဓိျဖစ္သြားတဲ့ လူေတြရွိသလို အခ်စ္ေၾကာင့္ အေကာင္းစင္စစ္ကေန ညစ္ေထးၾကမ္းၾကဳတ္သြားတဲ့ အျဖစ္ေတြလည္း ၾကားျမင္ခဲ့ဖူးတယ္။ ေသခ်ာတာက အခ်စ္ဆုိတာ ေလာကၾကီးတစ္ခုလုံး ဘ၀တစ္ခုလုံးကို မ်က္စိတစ္မွိတ္အတြင္း ေျပာင္းလဲသြားေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္တဲ့ မ်က္လွည့္ပညာရွင္တစ္ေယာက္ေပါ့။<br /><br />အခ်စ္မွာ မျဖစ္ႏုိင္တာမရွိ။ မလုပ္ရဲတာမရွိ။ အခ်စ္ဟာ ခြန္အားအသစ္ေတြ ရွင္သန္ေစတယ္ ဆုိတာေတာ့ ယုံၾကည္သင့္တယ္လုိ ့ က်ေနာ္ထင္တယ္။<br /><br />ေနာက္ “အခ်စ္” ဟာကစားစရာတစ္ခုမျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ မြန္ျမတ္ျခင္းတစ္ပါးထဲမွာ အခ်စ္ဟာလည္း ပါ၀င္ေနျပန္တယ္။ အခ်စ္စစ္ကုိ ကိုးကြယ္ျခင္းသည္ မြန္ျမတ္ျခင္းတစ္ခုျဖစ္သည္ဟု ၾကားသိခဲ့ဖူးတယ္။<br /><br />ဒီေခတ္ေရစီးေၾကာင္းအရေတာ့ အခ်စ္ရဲ ့ အဓိပါၸယ္ဟာ ေမွးမွိန္သြားသလိုဘဲ။ အခ်စ္ကို ေပါ့ပ်က္ပ်က္ ထမင္းစားေရေသာက္ ဆုိသလို ရခ်င္တဲ့အခ်ိန္ရတယ္။ ခံစားႏုိင္တဲ့ အခ်ိန္ ခံစားႏုိင္တယ္။ မလုိတဲ့အခ်ိန္ ပစ္ပယ္ႏုိင္တယ္လို ့ ယူဆၾကတယ္။ ဒီလုိယူဆရင္လည္း မွန္မယ္လို ့ ထင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ခြ်င္းခ်က္တစ္ခုရွိတယ္။ အခ်စ္ကို ခင္ဗ်ားတန္ဖုိးမထားရင္ အခ်စ္စစ္ဆုိတာကလည္း ခင္ဗ်ားဆီကို ေယာင္လုိ ့ ေတာင္ လမ္းမွားျပီးေရာက္မလာဘူး။ အခ်စ္စစ္ရဲ ့ တန္ဖုိးဟာ ပင္လယ္ၾကီးထက္ က်ယ္ေပ်ာနက္ရွဳိင္းလြန္းေနတာကိုး။<br /><br />အတုအေယာင္ေတြ မ်ားလြန္းလွတဲ့ ဒီေခတ္ၾကီးထဲမွာ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ကိုေတာ့ ေရြးခ်ယ္တတ္ဖို ့ လုိလိမ့္မယ္ က်ေနာ္ထင္တယ္။ အခ်စ္သင္ခန္းစာအတုကို ယုံမွားကုိးကြယ္မိရင္ ဘ၀မွာ ျပင္လို ့မရတဲ့ အမွားတစ္ခုျဖစ္သြားႏုိင္တယ္ေလ။ အခ်စ္ေယာင္ရဲ ့ ေသြးေဆာင္မွဳေတြကလည္း ေၾကာက္ဖုိ ့ ေကာင္းလြန္းေနေတာ့။<br /><br />တခ်ိဳ ့ အခ်စ္ကုိ ကံလုိ ့ထင္ျမင္ၾကတာေတြလည္းရွိတယ္။ ကံေကာင္းရင္ အခ်စ္မွန္ရမယ္။ ကံဆုိးရင္ အခ်စ္ဒဏ္ခံရမယ္ေပါ့။ အင္း... ဒီလုိဆုိရင္ တခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ့မွန္လိမ့္မယ္။ အျမဲတမ္းေတာ့ မမွန္ႏုိင္ဘူးလုိ ့ က်ေနာ္ယူဆတယ္။<br /><br />က်ေနာ့္ဘ၀မွာလည္း “အခ်စ္” ဆုိတဲ့အရာတစ္ခု ေႏွာင္ဖြဲ ့ေကာင္းေႏွာင္ဖြဲ ့ဖူးလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်စ္ရဲ ့ အရသာအမွန္ကိုေတာ့ မထိေတြ ့ဖူးေသးဘူးေပါ့။ တစ္နည္းအားျဖင့္ မခ်စ္တတ္ေသးတာလည္းျဖစ္ရင္ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။<br />က်ေနာ္ကေတာ့ အခ်စ္ကိုဒီလုိျမင္တယ္။<br />အခ်စ္ဆုိတာ နားလည္မွဳ ၊ ရူးသြပ္မွဳ။<br />ပါ၀ါအမ်ားဆုံးေပးႏုိင္တဲ့ ဘက္ထရီတစ္လုံးလိုဘဲေပါ့။ အခ်စ္ရည္ေတြ ခန္းေျခာက္သြားရင္ reaction ေလးဆက္ျဖစ္ေအာင္ အခ်စ္ရည္အသစ္ေတြနဲ ့ ျပန္ျဖည့္အားသြင္းေပးရတယ္။<br /><br />ကိုရဲေရ... မခ်စ္တတ္ေသးတဲ့ စေနသားတစ္ေယာက္ေတာ့ ကိုရဲ Tag ထားတဲ့ “အခ်စ္ဆုိတာ” ေလးကို ခံစားတင္ျပလုိက္တယ္။ မခ်စ္တတ္ေသးေတာ့ အမွားေလးေတြလည္း ပါေကာင္းပါႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စေနသား ခ်စ္တတ္လာေအာင္ မန္ ့ေလးနဲ ့ဘဲတင္ေပးသြားဖုိ ့ေတာင္းဆုိလုိက္ပါတယ္။<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မခ်စ္တတ္ေသးေသာ စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-945322820413037258?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-11829706218079282772009-03-05T00:29:00.007+08:002009-03-05T19:31:14.216+08:00အကန္ ့အသတ္မရွိတဲ့ နယ္ေျမတစ္ခုထဲ<br />ခ်ဳပ္ေႏွာင္မွဳအျပည့္နဲ ့ မရမကထိန္းထားေသာ္လည္း<br />ပ်ံ ့လြင့္ျမဲ ပ်ံ ့လြင့္ေနဆဲ<br />ရုန္းထြက္ျမဲ ရုန္းထြက္ေနဆဲ<br /><br />အေမွာင္ကိုခြင္းမယ့္ အလင္းကိုကုိင္တြယ္ဖို ့ၾကိဳးစားေသာ္လည္း<br />နက္ရွဳိင္းျပင္းထန္တဲ့ မုန္တုိင္းဒဏ္ေတြက<br />ဖိႏွိပ္ျမဲ ဖိႏွိပ္ေနဆဲ<br />တုိက္ခုိက္ျမဲ တုိက္ခုိက္ေနဆဲ<br /><br />အရာရာ စမ္းတ၀ါး၀ါး<br />အေယာင္ေယာင္ အမွားမွားေတြနဲ ့<br />ထိေတြ ့ျမဲ ထိေတြ ့ေနဆဲ<br />ခံစားမိျမဲ ခံစားေနဆဲ<br /><br />ေဟာ... အခုလည္း လူေတြစကားေျပာသံ<br />အေ၀းက မခုိးတယုိ ့ေလး ၾကားေနရျပီ<br />မေဖာ္ျပႏုိင္ေအာင္ ေၾကာက္လန္ ့ျမဲ ေၾကာက္လန္ ့ေနဆဲ<br />တုန္လွဳပ္ျမဲ တုန္လွဳပ္ေနဆဲ<br /><br />မေန ့က လမင္းၾကီးအမည္းေရာင္ အလင္းတန္းေတြနဲ ့<br />ေမွာင္လြန္းတဲ့ နယ္ပယ္တစ္ခု<br />၀ိုးတ၀ါးနဲ ့ ထြက္လုိက္၀င္လုိက္<br />အျဖဴေရာင္အိပ္မက္ေတြ<br />မက္ျမဲ မက္ေနဆဲ<br />ဆက္ျမဲ ဆက္ေနဆဲ<br /><br />အဘယ္သူက ကြပ္ကဲထားသနည္း<br />ေလာကၾကီး လွ်ိဳ ့၀ွက္ထားတယ္<br />မုိးတိမ္ထဲ၀ဲေနတယ့္ အရာတစ္ခု<br />ဟုိေန ့ကေတြ ့လုိက္မိတယ္<br />ေျမၾကီးရဲ ့ ေအာက္ဆုံးတစ္ေနရာမွာ.....<br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-1182970621807928277?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-4670572086963211412009-02-25T17:09:00.008+08:002009-03-12T09:27:11.166+08:00<div style="text-align: center;">အပိုင္း ( ၄ )<br /></div><br />““ နင္ျခယ္တဲ့ အစိမ္းေရာင္လမ္း xxx ငါေစာင့္စား ခ်စ္သူေရ xxx စိမ္းရက္စက္စိမ္း ””<br />က်ေနာ္တုိ ့ေဘာ္ဒါေတြ အိမ္မွာ ကီးညိွေနၾကတာကို အေဖ့ စိတ္ထဲမွာ ဘ၀င္မက်ေနသလိုဘဲ အေဖ့မ်က္ႏွာေပၚမွာ ေပၚေနတယ္။ က်ေနာ္သိပ္ၾကိဳက္တဲ့ မ်ိဳးၾကီး သီခ်င္းကို မနက္ျဖန္ည ႏွင္းပြင့္တုိ ့ အေဆာင္မွာ သြားဆုိဖုိ ့ ဆုိင္းျပင္းေနတာ။ ဒါကိုေတာ့ အေဖမသိဘူးေပါ့။<br />“ေဟ့ေကာင္ေတြ.... မင္းတုိ ့စာေမးပြဲနီးျပီ မဟုတ္ဘူးလားကြာ.... ၁၀ တန္းက အေရးၾကီးတယ္ေနာ္.... ၾကည့္လုပ္ဦး ကုိယ့္ဆရာတုိ ့”<br />အေဖ့ဆုံးမသံေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ ့တီး၀ုိင္းခဏျငိမ္က်သြားတယ္။<br />“အေဖကလည္းဗ်ာ.... စာေမးပြဲနီးေတာ့ stress အရမ္းမ်ားတယ္ေလ... ဒါေၾကာင့္အားတဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာ fresh ျဖစ္သြားေအာင္ rest လုပ္ေပးရတာပါဗ်.... စိတ္ကို စာထဲမွာ မႊမ္းၾကပ္မေနဘဲ outlet ေပးတဲ့ သေဘာေပါ့”<br />က်ေနာ့္စကားေၾကာင့္ အေဖနည္းနည္းစဥ္းစားေနပုံရတယ္။ ဘာမွေတာ့ျပန္မေျပာဘူး။ အဓိပၸာယ္က “ေအေပါ့ကြာ” ဆုိတဲ့ပုံ။ အေဖ့အမူအရာကိုလည္း ေႏွာေၾကေနတတ္တယ္။<br />ဒါနဲ ့က်ေနာ္တုိ ့တီး၀ုိင္းျပန္စၾကတယ္။ ပါးစပ္ထဲမွာ ျငီးေနမတာက “ရင္ထဲလမ္းရွင္းထားတယ္ xxx တသက္လုံး ေအးခ်မ္းသြားမယ္ xxx အကုန္လုံးေက်ာခုိင္းထားတယ္ xxx မင္းေလးတစ္ေယာက္ကလြဲရင္.......... ”<br /><br />တိတ္ဆိတ္လြန္းတဲ့ညတစ္ညကို ဆူညံသြားေစခဲ့တဲ့ ထင္ေပၚနဲ ့က်ေနာ္တုိ ့<br />ေဘာ္ဒါေတြရဲ ့ ဆုိင္ကယ္သံ.....<br />အခ်ိန္က ၁၀ နာရီ.... ေတာင္ၾကီးမွာ သီခ်င္းဆုိလုိ ့အေကာင္းဆုံးအခ်ိန္။ အေဆာင္ကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတုိ ့ သိမွာေပါ့။ ဆရာမေဒၚမုိမုိသီတာ အေဆာင္ေလ။ ေတာင္ၾကီးျမိဳ ့မွာ ေခ်ာေခ်ာလွလွေလးေတြဆုိ အဲ့ဒီအေဆာင္မွာဘဲ စုၾကတယ္။<br />ဘာလုိ ့လဲေတာ့ အခုခ်ိန္ထိက်ေနာ္မသိ။<br />အဲ.... ထူးဆန္းတာ တစ္ခုရွိတယ္။ က်ေနာ္တုိ ့နည္းတူ အေဆာင္ကို သီခ်င္းလာဆုိတဲ့ ေနာက္တစ္ဖြဲ ့လည္းရွိေနတယ္။<br />“ေဟ့ေရာင္.... မုိးလြင္ ျဖစ္ပါ့မလားကြ.... ဟုိမွာ တစ္ဖြဲ ့ေရာက္ေနတယ္... ဘယ္သူ ့ အတြက္လာဆုိလဲမသိဘူး... ခဏေန လူတူေနရင္ ျပႆနာက တက္ဦးမယ္.... ဟုိတစ္ခါကလည္း ငါဘဲ လက္မွတ္ထုိးေပးခဲ့ရတာေနာ္.... ဒီတစ္ခါေတာ့ မင္းဘဲထုိး ငါမပါဘူး”<br />ထင္ေပၚက စိုးရိမ္စိတ္ၾကီးတယ္။ အလကားေနရင္း ပူေနတာဘဲ။ တကယ့္ဘူေကာင္။<br />ဟုိတစ္ေခါက္တုန္းက ဒီလုိဘဲ သီခ်င္းလာဆုိေတာ့ ရပ္ကြက္က တုိင္လုိက္တာေနမွာပါ။ က်ေနာ္တို ့အဖြဲ ့ကို လူႏွစ္ေယာက္လာေခၚသြားတယ္။ ရပ္ကြက္ရုံးကလို ့ေျပာတာဘဲ။ ရပ္ကြက္ကို ဆူညံျပီး အေႏွာင့္အယွက္လာေပးလုိ ့တဲ့။ အဲ့ဒီအခ်ိန္တုန္းက ထင္ေပၚက လက္မွတ္ထုိးခဲ့ေပးတယ္ေလ။ အဖြဲ ့ထဲမွာ သူကလက္ေရးအလွဆုံးဆုိေတာ့......<br />“ထင္ေပၚရာ ရပါတယ္.... ငါ့ၾကည့္လုိက္ဦးမယ္ေလ”<br />“အဲ... အရင္တစ္ခါကလည္း မင္းဒီလိုဘဲေျပာတယ္.... ေတာ္ေတာ္... ျပန္မယ္သူငယ္ခ်င္း... မနက္ျဖန္မ်ားစြာရွိတယ္.... လာ ဒိုးရေအာင္”<br />“ဟာေနပါဦးကြာ... မင္းတုိ ့ဒီမွာ ခဏေစာင့္... ငါသြားညိွလုိက္ဦးမယ္”<br />“ေအ... ငါကလည္း မင္းအဲ့လုိ ညိွမွာကိုဘဲေၾကာက္တာ... လာပါကြာ... ေနာက္မွ ေအးေဆးဆုိၾက.. ၾက.. ၾက”<br />ထင္ေပၚစကားေတာင္မဆုံးေသးဘူး သီခ်င္းတုိက္ထားတာေတြ အလကားျဖစ္ကုန္မွာဆုိးလို ့ က်ေနာ္လည္းခုနားက အေဆာင္ကို သီခ်င္းလာဆုိတဲ့<br />အဖြဲ ့နဲ ့ ညိွဖုိ ့အားတင္းျပီး ထြက္လာခဲ့တယ္။<br /><br />“ဟယ္လို.... မုိင္ဘရားသားတုိ ့က ဒီအေဆာင္ကိုဘဲ လာဆုိတာလား.....<br />ဘယ္သူ ့အတြက္လဲ”<br />ေတာင္ၾကီးကလူေတြ ဆုိေတာ့ မ်က္ႏွာေတြက မစိမ္းေနဘူး။<br />ေတြ ့ဖူးေနသလုိလုိရွိတယ္။ သူတုိ ့ျပန္လာမယ့္ စကားကို ေစာင့္ေနတယ္။<br />ေနာက္ အဖြဲ ့ထဲက မ်က္ႏွာမည္းမည္းနဲ ့ တစ္ေကာင္က ထျပီး<br />“ငါတုိ ့က ဒီအေဆာင္က ငါ့ေကာင္မေလး ႏွင္းအတြက္ လာဆုိတာ”<br />“ဘယ္..ဘယ္...ဘယ္လို.. ေဘာ္ဒါၾကီး”<br />“ဒီေကာင့္ ေကာင္မေလးေလကြာ... ႏွင္းေအးလြင္ ဆုိတဲ့ ေကာင္မေလး... ဟုတ္တယ္မလား”<br />သူတို ့ၾကားထဲက ေနာက္တစ္ေကာင္ထေျပာတယ္။<br /><br />ဖူးးးးးး... ရင္ထဲကအလုံးၾကီး ဒုန္းခနဲ က်သြားတာဘဲ။ က်ေနာ့္ႏွင္းနဲ ့ သူ ့ႏွင္းနဲ ့ တူေနရင္ ကြိဳင္ဘဲ။ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ အခုေတာ့ မကြိဳင္ေတာ့ဘူး။<br />“ေအာ္... အိုေက ေဘာ္ဒါတုိ ့... ဒါဆုိ ဒီလုိလုပ္မယ္ဗ်ာ... ေဘာ္ဒါတုိ ့လည္း ဒီအေဆာင္ကို လာဆုိတယ္... က်ေနာ္တို ့လည္း ဒီအေဆာင္ကို လာဆုိတယ္... ဒါေပမယ့္ ရည္ရြယ္တဲ့သူက မတူဘူးဆုိေတာ့... ဒီလုိလုပ္ဗ်ာ... ေဘာ္ဒါတုိ ့တစ္ပုဒ္ဆုိ... ျပီးရင္ က်ေနာ္တုိ ့တစ္ပုဒ္ဆုိမယ္... တစ္ေယာက္တစ္လွည့္ေပါ့... ဘယ္လုိလဲဗ်ာ”<br /><br />“ဟာ... မေအေဘး... ဒါသက္သက္ရန္လာရွာတာဘဲကြ”<br />ေနာက္ထက္ အသားမည္းမည္းေကာင္တစ္ေကာင္က ထေအာ္ပါေလေရာ။ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ အရာရာ အမည္းဘဲ။ ညမုိ ့လို ့လားေတာ့ မသိ။ ၾကည့္လိုက္ရင္ အမည္းေတြဘဲ ျမင္တယ္။<br />“ဟာ... ေဟ့ေရာင္... ေပါက္ေခါ... မင္းကိုယ္မင္း ေကာင္းေနရင္ အသာေနေလကြာ... ေဟ့ေရာင္ေတြ ထိန္းဦး ဒီေကာင့္ကို”<br />က်ေနာ္နဲ ့ ခုနားက စကားေျပာတဲ့ ေဘာ္ဒါၾကီးက သူ ့အဖြဲ ့ကို လန္းထိန္းေနတယ္။<br />“ဟာ... အစ္ကို... ဒီေန ့ဒီေကာင္နည္းနည္းမ်ားသြားလို ့ပါ... အစ္ကိုတုိ ့အဆင္ေျပသလုိ လုပ္ေလေနာ္... အစ္ကိုတုိ ့လည္း အဆင္ေျပ က်ေနာ္တုိ ့လည္းအဆင္ေျပတာမ်ိဳးေပါ့... မေကာင္းဘူးလား”<br />သူကတာသူမ်ားကို မ်ားတယ္ေလးဘာေလးနဲ ့။ က်ေနာ့္ကို စကားေျပာေတာ့<br />၀ီစကီနံ ့က ေထာင္းေနတာဘဲ။ စကားကလည္း မပိတပီ။ ဒါေပမယ့္ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ေလ အခုေတာ့ ေျပလည္သြားျပီ။<br />မုိးလြင္ပါ... အရာရာေျပလည္ရမယ္ဆုိတဲ ့ အမူအရာမ်ိဳးနဲ ့ ထင္ေပၚတုိ ့ဘက္ကို လမ္းေလွ်ာက္လာတယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ ့ က်ေနာ္တုိ ့အုပ္စုႏွစ္စု။ တစ္စုက “ဒီသီခ်င္းေလးက ႏွင္းေအးလြင္အတြက္ပါ”။ တစ္စုက “ဒီသီခ်င္းေလးက ႏွင္းပြင့္ေလးအတြက္ပါ” ဆုိျပီး တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္... အဲ... တစ္ေယာက္တစ္လွည့္ ေမွာင္မုိက္လြန္းတဲ့ ညတစ္ညကို အျပိဳင္လင္းခဲ့ၾကတယ္။<br />မၾကာလုိက္ပါဘူး။ က်ေနာ္တုိ ့ဆုိေနတဲ့ ၃ ပုဒ္ေျမာက္ေသာသီခ်င္း “ဒီလူဟာ ဒီေနရာဘဲ အခ်ိန္တန္ရင္ ျပန္လာရဦးမွာ (ျပန္လာရဦးမွာ) xxxxx ”<br />“ေဟ့ေရာင္ မုိးလြင္... အေျခအေနမေကာင္းဘူး... ဟုိမွာလူ ၅ေယာက္ေနာ္... ဒီတစ္ခါ ၂ေယာက္ဟုတ္ဘူး... လိမ့္မယ္... လိမ့္မယ္”<br />ထင္ေပၚေျပာတာ က်ေနာ္ၾကားတယ္။ ဒါေပမယ့္ သီခ်င္းထဲ feel ၀င္ေနေတာ့ လူ ၂ေယာက္ဆုိလည္းျမင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ၅ေယာက္ဆုိလည္းျမင္မွာ မဟုတ္ဘူး။<br />“ေအး... မင္းေနခဲ့ေတာ့... ငါတုိ ့ေတာ့ လစ္ျပီ... သူတို ့ေခၚရင္ မင္းလုိက္သြားလုိက္... ငါမနက္က်ရင္ လာေရြးေပးမယ္... တာ့တာ”<br />“ေမွာင္လြန္းတဲ့ ဒီဘ၀မွာ ေသတဲ့ထိ ဆက္ခ်စ္မွာ xxxxxx ”<br />“ဟာ.... ေတာ္ျပီလို ့.... သြားမယ္” ထင္ေပၚ က်ေနာ့္ဂုတ္ကို ဆြဲျပီးဆုိင္ကယ္ေပၚ ေကာက္တင္လုိက္တယ္။<br />“ေမွာင္လြန္းတဲ့ ဒီဘ၀မွာ ေသတဲ့ထိ ဆက္ခ်စ္မွာ xxxxxx မုိးလြင္တစ္ေယာက္ပါ... သြားျပီ ႏွင္းေရ”<br />ကီးကအခုခ်ိန္မွ စတည့္တာ။ ဟုိလူၾကီး၅ေယာက္ရွဳပ္လို ့ အိပ္မက္ေတြ က်ကြဲတာဘဲ။ ခုနားက အေဆာင္ကို သီခ်င္းလာဆုိတဲ့ အဖြဲ ့ကေတာ့ အိပ္ေပ်ာ္သြားလားမသိဘူး။ ထြက္လည္းမေျပးဘူး။ က်ေနာ္တုိ ့ေတာ့ ဒိုးျပီ.. ေဘာ္ဒါေရ......<br /><br />ဒီလုိဘဲ က်ေနာ္တုိ ့ စေန တနဂၤေႏြဆုိရင္ ႏွင္းပြင့္မ်က္ႏွာေလးကို ျမင္ဖုိ ့ အမ်ိဳးမ်ဳိးအဖုံဖုံ စဥ္းစားခဲ့တယ္။ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးလုပ္ၾကတယ္။ ႏွင္းပြင့္ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္မျဖစ္ပါနဲ ့ ေနာ္။ မေတြ ့ရရင္ မေနႏုိင္ဘူး.. ႏွင္းရယ္။ ေသခ်ာတာက ကိုယ္သိပ္ခ်စ္တယ္ကြယ္။<br />အိပ္ရာထဲမွာ ႏွင္းပြင့္ရဲ ့မ်က္ႏွာေလးကို ျမင္ေယာင္ျပီး လာမယ့္မနက္ျဖန္ တနလၤာကို ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးၾကီး ေစာင့္ေနတယ္။ စုိင္းစုိင္းသီခ်င္းလိုဘဲ တည့္တည့္အိပ္မရလုိ ့ ေဘးတစ္ေစာင္းအိပ္။ ေဘးေစာင္းအိပ္မရလုိ ့ ေစာင့္ထုိးၾကီးအိပ္။ ေစာင့္ထုိးအိပ္မရလုိ ့ ၾကမ္းေပၚဆင္းအိပ္။ အလူးလူး အလိမ့္လိမ့္ ေခါင္းဦးေပၚေမွာက္အိပ္။ ေတာ္ပါျပီ... ဘုရားခန္းဘဲ သြားေတာ့မယ္။<br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-467057208696321141?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-2996234711741894542009-02-23T22:10:00.003+08:002009-02-23T22:30:37.570+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SaKvHgBLtLI/AAAAAAAAAf0/-viQByxCFd0/s1600-h/DSC00996.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SaKvHgBLtLI/AAAAAAAAAf0/-viQByxCFd0/s200/DSC00996.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305995854384706738" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SaKvG0QxqgI/AAAAAAAAAfs/x74Sv0ZOVSc/s1600-h/DSC00992.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 150px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SaKvG0QxqgI/AAAAAAAAAfs/x74Sv0ZOVSc/s200/DSC00992.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305995842638948866" border="0" /></a><br /><br />ကိုစေနအတြက္တဲ့.....<br />ေက်ာင္းကို ေရာက္တာနဲ ့ အဲ့ဒီအရုပ္ေလးေပးလာေတာ့ က်ေနာ္ေတာ္ေတာ္အံ့ၾသသြားတယ္။ က်ေနာ့္ တစ္သက္ဒီလုိ လက္ေဆာင္ေပးတာမ်ိဳးတစ္ခါမွ မရခဲ့ဖူးဘူးေလ... ဒီလုိေန ့မ်ိဳးမွာေပါ့။<br />ေနာက္ သူငယ္ခ်င္းအားလုံးကို တစ္ေယာက္တစ္ရုပ္စီ လုိက္ေပးတယ္။<br />“သူငယ္ခ်င္း” ဆုိတဲ့ ခင္မင္မွဳ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ ့ေပါ့။<br />သူငယ္ခ်င္း ဇာဇာေရ..... အရုပ္ကေလးအတြက္ အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<br />ပိုစ့္ေလးတင္တာ ေနာက္က်သြားလို ့ စိတ္မရွိပါနဲ ့ေနာ္။ း)<br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ထာ၀ရ ခင္မင္မွဳမ်ားနဲ ့ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-299623471174189454?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-38907714111551168382009-02-22T11:18:00.001+08:002009-02-22T11:29:19.007+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SaDERHcRCZI/AAAAAAAAAfc/NwlhdvVqkyA/s1600-h/Mar_promo.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 154px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SaDERHcRCZI/AAAAAAAAAfc/NwlhdvVqkyA/s200/Mar_promo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305456159376869778" border="0" /></a><br /><br />ဒီေန ့ဘဲဗ်...... Online က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ က်ေနာ့္ကို အသိေပးသြားတယ္။ MARCH လမွာ ျပန္ၾကမယ့္ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြ အတြက္ပါ။ MAI ေလေၾကာင္းက ေစ်းသက္သက္သာသာေလး လုပ္ထားေပးလုိက္ပါတယ္။<br /><br />ဘယ္သူဘဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့........ မိမိရဲ ့ အိမ္ေလးကို ျပန္မယ္ဆုိရင္ ေပ်ာ္ၾကတဲ့သူေတြခ်ည္းပါ။<br />ဒါတင္မကဘူး လာမယ့္ APRIL မွာလည္း က်ေနာ္တုိ ့ ျမန္မာေတြအတြက္ HAPPY NEW YEAR!! သၾကၤန္ရုိးရာပြဲေတာ္ေလးကလည္း ရွိေနေတာ့ ကမာၻအရပ္ရပ္ ဘယ္မွာဘဲ ေရာက္ေနေရာက္ေန ျပန္ခ်င္ၾကတယ္..... ဆုံခ်င္ၾကတဲ့ သူေတြ ခ်ည္းပါဘဲ။<br />က်ေနာ္လည္း ထုိနည္းတူပါဘဲ။ ေ၀းကြာလြန္းခဲ့တဲ့ သၾကၤန္ပြဲေတာ္ေလးကို ငယ္တုန္းေလး ၾကံဳလုိက္ခ်င္တယ္။ ဒီတစ္ႏွစ္ေတာ့ ျပန္ရမယ့္ ကံပါႏုိင္ပါေစလုိ ့ ဆုေတာင္းလုိက္ပါတယ္။ <br /><br />အားလုံးဘဲ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ အိမ္အျပန္လမ္းေလး အတြက္ ၾကည္ႏူးႏုိင္ၾကပါေစ......<br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-3890771411155116838?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-81815661272324642662009-02-19T23:36:00.024+08:002009-03-10T20:18:06.913+08:00<div style="width: 300px;"><object height="340" width="300"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/pl/gdeszEpo0o/aus=false/"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://media.imeem.com/pl/gdeszEpo0o/aus=false/" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="340" width="410"></embed></object><div style="padding: 1px; background-color: rgb(230, 230, 230);"><form method="post" action="http://www.imeem.com/embedsearch/" style="margin: 0pt; padding: 0pt;"><br /></form></div></div><a href="http://www.imeem.com/people/NgJE9F/playlist/tKkAriNT/border_myar_music_playlist/"><br /></a><div style="padding: 4px 4px 0pt 0pt; float: left;"><br />က်ေနာ္ဘေလာ့မွာ <a href="http://sanaytar.blogspot.com/2008/10/blog-post_4977.html" target="_blank"> ေဘာ္ေဘာ္ေလးမ်ား</a><br />ေခါင္းစဥ္နဲ ့ သူတို ့ရဲ ့ ပထမဆုံး စီးရီးေလးကို တင္ခဲ့ဖူးပါတယ္..... က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြ ခုိင္ခုိင္မာမာတည္ေဆာက္ထားတဲ့ ALIEN SONIC ဆိုတဲ့ band အဖြဲ ့က အခုထပ္ျပီးထုတ္လုိက္တဲ့ ဒုတိယေျမာက္ေတးစီးရီးေခြေလးပါ.....<br />အဖြဲ ့၀င္ေတြကေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ထူးထက္ေအာင္၊ ေစာျမတ္ထြန္း၊ ခြန္ေအာင္သူရထြန္း (အယ္သား) တုိ ့ျဖစ္ပါတယ္..... ေနာက္ ထူးျခားတာကေတာ့ ဂီတာမွာ ေတာ္ေတာ္ကြ်မ္းက်င္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းဗလမင္းထင္ပါ.....<br />ကိုခ်စ္စမ္းေမာင္ရဲ ့လက္ကြက္ေတြကို ရေအာင္ၾကိဳးစားျပီး က်ေနာ့္ကို တီးျပဖူးတယ္..... က်ေနာ္ေတာ္ေတာ္အံ့ၾသသြားခဲ့ဖူးတယ္...... ဒီေခြၾကမ္းေလးမွာလည္း သူတုိ ့ကုိယ္တုိင္ေတြး ကုိယ္တုိင္ခံစားျပီး ေရးဖြဲ ့ တီးခတ္သီဆုိထားၾကပါတယ္......<br />ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ သူတုိ ့ ရဲ ့ အရည္အခ်င္းေတြကိုေတာ့ ေလးစားမိပါတယ္......<br />က်ေနာ့္ ဘေလာ့သူငယ္ခ်င္းေတြ ခံစားေပးၾကဖုိ ့ က်ေနာ္ တင္လုိက္ပါတယ္......<br /><br />ALIEN SONIC ဒီထက္မက ေအာင္ျမင္ျမဲ ေအာင္ျမင္ပါေစဗ်ာ.....<br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"><br />ေတာင္းဆုိခ်က္။ ။ ALIEN SONIC အတြက္ မိမိခံစားခ်က္ကေလးမ်ားကို<br />မန္ ့သြားေပးၾကပါခင္ဗ်ာ.... ေက်းဇူးတင္ပါတယ္......</span><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေလးစားလ်က္ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-8181566127232464266?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-38969658106069285472009-02-12T15:00:00.017+08:002009-03-12T09:29:18.304+08:00<div style="text-align: center;">အပိုင္း ( ၃ )<br /></div><br />ညေန ၃ နာရီတိတိဆုိတာနဲ ့ “ေဒါင္..ေဒါင္..ေဒါင္” ၃ခ်က္တိတိ အသံေပးတယ္။ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ေပါ့။ ဒီေန ့ေတာ့ ႏွင္းပြင့္ေနာက္ မလုိက္ေတာ့ဘူး။ က်ေနာ္နဲ ့ ထင္ေပၚႏွစ္ေယာက္ရယ္ ဟုိေကာင္ ငစုိးရယ္ဘဲ က်န္ခဲ့တယ္။ အခန္းေတြကလည္း တိတ္ဆိတ္လုိ ့။ ေက်ာင္းသားေတြ အားလုံးမရွိေတာ့ဘူးေလ။<br />“ေဟ့ေကာင္ ငစုိး.... ငါစကားကို တုိတုိဘဲ ေျပာမယ္ကြာ.... မင္းႏွင္းပြင့္ကို ၾကိဳက္ေနတာမလား”<br />ဂ်ိန္းစဘြန္းစတုိင္ ရန္ဘုိရဲ ့ေလသံနဲ ့ေျပာလုိက္ေတာ့ တစ္ခန္းလုံးကို ဟိန္းသြားတာဘဲ။<br />“ဘယ္ကလာကြာ..... မင္းနဲ ့ ငါနဲ ့က ေဘာ္ဒါအရင္းေတြပါကြာ..... ငါ မင္းရဲ ့ ႏွင္းကို ဘာလုိ ့ၾကိဳက္ရမွာလဲဟ” ငစိုးနည္းနည္းထိတ္သြားပါပုံရတယ္။<br />“ေဟ့ေကာင္.... မင္းငါ့ႏွင္းပြင့္ကို ႏွင္းလုိ ့မေခၚနဲ ့.... ေအး.... မင္းက မၾကိဳက္ဘူးလည္းေျပာေသးတယ္.... ငါ့ႏွင္းပြင့္နားဘာလုိ ့ ဒီေလာက္ေတာင္ လုိက္ကပ္ေနရတာလဲ.... ဘာလဲ မင္းက ေရွးေရွးတုန္းက ျပဇာတ္ေတြထဲကလုိ ငါနဲ ့ ေက်ာခ်င္းမွီ ၁ ၂ ၃ လုိ ့ေအာ္ျပီး ေသနတ္ျခင္းယွဥ္ပစ္ခ်င္တာလား.... အခုေတာ့ ငါ့ဆီမွာ ေသနတ္မရွိဘူး.... ႏွစ္လုံးျပဴးဘဲရွိတယ္.... မင္းသတိၱရွိရင္ မင္းႏွစ္လုံးျပဴးကို ခ်က္ခ်င္းထုတ္လုိက္”<br />က်ေနာ့္စကားေျပာျပီး ပုဆုိးကိုခပ္တုိတုိျပင္၀တ္လုိက္တယ္။ ဒါကို ငစုိးမေျပာနဲ ့ ေဘးနားက ထင္ေပၚေတာင္ နည္းနည္းေနာက္ဆုတ္သြားတယ္။ ကီသြင္းျပီး အပီဗ်င္းေတာ့မယ္ဆုိတာသိေနတယ္ေလ။ မရဘူးကြ... မုိးလြင္ကိုဒါမ်ိဳးလုပ္လုိ ့ မရဘူး... သူငယ္ခ်င္း။<br />“ဟာ.... ငမိုး... မင္းကလည္း စိတ္ၾကီးဘဲကြာ... စိတ္ကို ေလွ်ာ့ထားစမ္းပါ.. ငါေျပာမယ္.. မင္းႏွင္းပြင့္ကို ငါၾကိဳက္လည္းမၾကိဳက္ဘူး... ေနာက္သူ ့နားလည္း ငါမကပ္ဘူး.... ငါ့ဘာသာ ငါလုပ္စရာရွိတာလုပ္ေနတာပါကြ” ငစိုး ေျပာတာလဲ မွန္ေနတာဘဲ။ အမွန္ သူ ့ေနရာကလည္း ႏွင္းပြင့္ေဘးမွာေလ။ က်ေနာ္ႏွင္းကို ၾကည့္လုိက္ရင္ သူကေဘးမွာ ပါပါေနလုိ ့။ အဲ့ဒါကိုသတိရလုိက္တယ္။<br />“ေအ.... ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ကြာ... ငါ့ကိုမင္းျပန္မေျပာနဲ ့.... မင္းအသံငါမၾကားခ်င္ဘူး”<br /><br />“ေဖာင္း”<br />က်ေနာ္ ငစိုးကို ထိုးလိုက္လုိ ့ထြက္လာတဲ့ အသံမဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္စီစဥ္ထားတာေတြ သူငယ္ခ်င္းထင္ေပၚကို အေသးစိတ္ေျပာျပျပီး အၾကံပုိင္လုိ ့ ကိုယ့္ပါကို<br />လက္ခုတ္တီးလုိ ့ ထြက္လာတဲ့အသံ။<br />“ဟာ.. မင္းကလည္းကြာ.... သူငယ္ခ်င္းအခ်င္းခ်င္း ဒီေလာက္မလုိပါဘူးကြာ... စကားေလးႏွစ္ခြန္း သုံးခြန္းေလာက္ဆုိျပတ္ပါတယ္ ဒီကိစၥက..... အင္... ခဏေန ငစုိးကမေလွ်ာ့ဘဲ မင္းလားကြဆုိျပီး မင္းကိုတင္မကဘူး ငါ့ကိုပါ ဆြဲတည္သြားမွ ခက္ေနမယ္”<br />ထင္ေပၚစကားေၾကာင့္ က်ေနာ္တစ္ခ်က္စဥ္းစားတယ္။ ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္တယ္။ က်ေနာ့္အေတြးထဲမွာေတာ့ က်ေနာ္ကမင္းသားေပါ့။ ငစိုးကလူဆုိးေလ။ သိတယ္မလား.. ဇာတ္လမ္းထဲကအတုိင္း မင္းသားကဘဲအျမဲ အႏုိင္ရတယ္ေလ။<br />ဒီလိုဘဲ သူငယ္ခ်င္းစိုးမိုးသာကိုေတာင္ အျမင္ေတြေစာင္းလာျပီ။ အခ်စ္ေၾကာင့္... အခ်စ္ေၾကာင့္....<br /><br />ေန ့လည္အတန္းျပီးခ်ိန္ က်ေနာ္တုိ ့ကို ထမင္းစားဖုိ ့ ၁နာရီေပးနားတယ္။ က်ေနာ္နဲ ့ ထင္ေပၚတုိ ့က ထမင္းစားျပီး ေဘာလုံးကန္ေလ့ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ဒီတစ္ခါ ကန္မွာက သေရေဘာလုံးနဲ ့။ ေကာ္ေဘာလုံးမဟုတ္ဘူး။ ၾကံထားေလးေတြ ရွိတယ္ေလ အဟဲ....။<br />အခုေတာ့ က်ေနာ္လွမ္းျပီးရွာေနတာ ႏွင္းပြင့္မဟုတ္ဘူး ဟုိေကာင္ ငစုိး။ သူထမင္းစားျပီး ေအာက္ဆင္းလာမယ္ ေျပာထားတယ္။ အဲ့ဒါကို ေစာင့္ေနတာ။ မၾကာဘူး သူက်ေနာ္တုိ ့ဆီ ေျပးလာေနတယ္။ အပုိင္ဘဲ က်ေနာ့္ဆီမွာကလည္း ေဘာလုံးရေနျပီ။ ဂုိးနဲ ့က်ေနာ္ က်ေနာ္နဲ ့ဂိုးဘဲက်န္တယ္။ အပုိင္ဘဲ.... က်ေနာ္ခပ္ျပင္းျပင္းကီသြင္းျပီး ကန္ထည့္လုိက္ေရာ။<br />“ဒုိင္း.......... ဒိုင္း” အသံက ႏွစ္ခါေတာင္ျမည္တယ္။<br />က်ေနာ့္ကန္ခ်က္ေကာင္းလို ့လားမသိ။ က်ေနာ္ကန္လုိက္တဲ့ ေဘာလုံးက ညာဘက္ဂုိးတုိင္ကို မွန္ျပီး ဟုိဘက္မွာ ေျပးလာေနတဲ့ က်ေနာ့္ေဘာ္ဒါ ငစိုးထိတ္တည့္တည့္။ တကယ္ၾကံထားတာက ငစိုးတည့္တည့္ကန္ဖုိ ့။ ခ်ိန္ျပီးကန္ရင္ လြဲရင္ လြဲေနဦးမယ္။ ငစုိး အဲ့ဒီေနရာမွာတင္ ပံုက်သြားတယ္။<br />“ဟာ... ဂုိးျပီ... အဲ... သြားျပီ” က်ေနာ္တုိ ့ေအာ္ျပီး ငစိုးဆီေျပးသြားတယ္။<br />ငစိုးၾကယ္ေတြ လေတြ ျဂိဳလ္တုေတြ ျမင္သြားတယ္ေနမွာ။ က်ေနာ္ေမးတာ ဘာမွျပန္မေျပာႏုိင္ဘူး။<br />ညေနခင္းေက်ာင္းေတာင္ မတက္ႏုိင္ဘူး။ သူ ့အိမ္ကလာေခၚသြားရတယ္။<br />အဟဲ... ဒါပဏာမဘဲရွိေသးတယ္ ငစိုး။ ေနာက္ေန ့အထိသူေက်ာင္းမတက္ႏုိင္ဘူး။ အဟီး... ေတာ္ေတာ္အီသြားတယ္ေနမွာ။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္မင္းမ်က္ႏွာကို ႏွင္းပြင့္ေဘးမွာ တစ္ရက္မျမင္ရလည္း တစ္ရက္ဘဲ။ ငါ့အတြက္ေတာ့ အက်ိဳးထူးတယ္... အဟဲ။ ေက်ာင္းစာအတြက္ေတာ့ မင္းစိတ္မပူပါနဲ ့။ ငါမင္းအတြက္ အားလုံး fullstop ဘာမက်န္ လက္ေရးလွလွေလး လုိက္ကူးထားေပးတယ္။<br /><br />ေသာၾကာေန ့မွ စုိးမိုးသာေက်ာင္းျပန္လာႏုိင္တယ္။ ေခါင္းမွာကေတာ့ ပတ္တီးၾကီး စည္းထားတုန္း။<br />“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ကြာ” ငစိုး စာေတြကူးေပးလို ့၀မ္းသာေနတယ္။<br />“ဟာ...ႏိုး ႏုိး ႏုိး မလုိဘူးကြ ငစိုးရ... ေျပာမယ့္ေျပာငါကေျပာရမွာ”<br />“အမ္.... ဘယ္လုိ” က်ေနာ့္စကားေၾကာင့္ ငစိုးေၾကာင္သြားတယ္။<br />“အဲ... ဒါနဲ ့ မင္းဒဏ္ရာေကာ သက္သာလား”<br />“အခုေတာင္ မင္းနဲ ့ စကားေျပာေနရတာ... မင္းကုိယ္က ဂ်ပန္နင္ဂ်ာေတြလုိဘဲ... ႏွစ္ကိုယ္ခြဲသြားလုိက္ တစ္ကိုယ္တည္းျဖစ္သြားလုိက္နဲ ့.... ငါေခ်ာင္းသာမွာ လွိဳင္းစီးတုန္းကေတာင္ ဒီေလာက္မမူးဘူး”<br />မဆီမဆုိင္ သူေခ်ာင္းသာေရာက္ဖူးေၾကာင္း ထည့္ၾကြားလုိက္ေသးတယ္။ မူးတာေတာင္နည္းေနေသးတယ္။ ဒါမွန္းသိရင္ အားနည္းနည္းေလး ထည့္ကန္လုိက္ခ်င္ေသး။ မမွတ္ေသးဘူး.. ဒီေကာင္။<br /><br />စိုးမိုးသာနဲ ့စကားေျပာေနတုန္း ဒီေန ့ေသာၾကာေန ့မွန္းသတိထားမိတယ္။ အမ္.. အခ်ိန္ေတြကလည္း ေတာ္ေတာ္ျမန္လုိက္တာကြာ။ တစ္ပါတ္ တစ္ပါတ္ကို အျမန္ရစ္ပစ္လုိက္သလားေအာက္ေမ့ရတယ္..... ခဏေလး။ ဒါစေနနဲ ့ တနဂၤေႏြေရာက္လုိ ့ ေက်ာင္းပိတ္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္အျမဲစဥ္းစားေနၾက။ က်ေနာ့္အတြက္ စေနနဲ ့ တနဂၤေႏြက အဓိပါၸယ္မဲ့လြန္းေနတယ္။ ဘာလုိ ့လဲဆုိေတာ့ က်ေနာ့္ နတ္သမီးႏွင္းပြင့္နဲ ့ မေတြ ့ရဘူးေလ။ ေက်ာင္းဖြင့္ရက္ေလး ၅ ရက္ေလာက္ဘဲေက်ာင္းမွာ ေတြ ့ရတာ။ တစ္ခါတစ္ေလ calendar ထြင္ခဲ့တဲ့သူကိုေတာင္ အျပစ္တင္မိတယ္။ တစ္ပတ္မွာ ရက္၂၀ ေလာက္လုပ္ထားရင္ေကာင္းသား။ ႏွင္းပြင့္ရဲ ့ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ မ်က္ႏွာကိုတစ္၀ၾကီး ထုိင္ၾကည့္လုိ ့ရတာေပါ့။<br /><div style="text-align: right; color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-3896965810606928547?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-44857438012325406422009-02-11T16:12:00.017+08:002009-03-12T09:29:44.697+08:00<div style="text-align: center;">အပုိင္း ( ၂ )<br /></div><br />မနက္ခင္းေနေရာင္ကို အံတုျပီး လက္ေပၚကနာရီကို လွမ္းၾကည့္ေတာ့ ၈း၁၅ ရွိျပီ။<br />“ေဟ့ေရာင္ မုိးၾကီး မင္းဟာက ဟုတ္ေကာဟုတ္ပါ့မလားကြာ”<br />ထင္ေပၚက်ေနာ့္ကို စိတ္မရွည္ေသာအသံၾကီးနဲ ့ေမးတယ္။ “မုိးၾကီး” ဆုိလုိ ့ အဲ့ဒီအေၾကာင္းေလးေျပာျပဦးမယ္။ က်ေနာ္က ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အဆုိေတာ္မ်ိဳးၾကီးကုိသိပ္ၾကိဳက္တာ။ မ်ိဳးၾကီးသီခ်င္းဆုိရင္ က်ေနာ့္ေခါင္းထဲမွာ အကုန္ရွိတယ္။ စာကလြဲရင္ေပါ့။ တစ္ခါတစ္ခါ မ်ိဳးၾကီးကိုတုျပီး ညွစ္ဆုိတာကို က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္း ထင္ေပၚ သည္းခံျပီးနားေထာင္ေပးေနၾက။ ဒါေၾကာင့္က်ေနာ့္ကို မ်ိဳးၾကီးရူးလြန္းလုိ ့ “မိုးၾကီး” လုိ ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေခၚေနၾက။<br /><br />ထားပါ။ အခုဟာက က်ေနာ္နဲ ့ ထင္ေပၚ မနက္အေစာၾကီး ေက်ာင္းလာျပီး ေက်ာင္းရဲ ့ အေရွ ့ဘက္ဂိတ္မွာ က်ေနာ့္ႏွင္းပြင့္ေလးကို လြင့္လာတာကို ဖမ္းမလုိ ့ ေစာင့္ေနတာ။ မဆီမဆုိင္ က်ေနာ့္လက္ထဲမွာက BIOLOGY ဆုိတဲ့ စာအုပ္ၾကီးကို ဖြင့္ျပီး ရြတ္ေနတာေပါ့။ အဟဲ..... ရြတ္တာရြတ္ေနရတယ္ တကယ္တမ္းေခါင္းထဲမွာက ႏွင္းမ်က္ႏွာ ႏွင္းနာမည္ေတြၾကီးဘဲ။<br />“ကဲ ၈နာရီလည္းခြဲေတာ့မယ္... မင္းရဲ ့ ႏွင္းကေတာ့ဘယ္ေပ်ာက္ေနလဲမသိဘူး... ငါကေတာ့ မနက္ခင္းျမဴမွဳန္ေတြဘဲ ေတြ ့တယ္”<br />ေက်ာင္းတက္ေတာ့မွာမုိ ့ ထင္ေပၚက်ေနာ့္ကို သတိေပးတာ။ ဒါနဲ ့ ဆုိ ႏွစ္ခါရွိျပီ။<br />“မင္းကလည္းကြာ... အခ်ိန္ရွိခုိက္ လုံ ့လစုိက္တဲ့... မင္းလုိဇြဲမရွိတဲ့ေကာင္ေတြေၾကာင့္ ငါတုိ ့ ကမာၻၾကီးတိုးတက္သင့္သေလာက္မတုိးတုိက္တာ.... ဒီမွာငါ့ကို အတုယူရတယ္... BIO လည္းရ ႏွင္းလည္းရ... အဟဲ.... ျမားတစ္စင္းထဲနဲ ့ ငွက္ႏွစ္ေကာင္ပစ္တယ္ဆုိတာ ဒါမ်ိဳးေပါ့ကြ... မင္းတုိ ့ေတြ ဆရာမျပနည္းမက်တဲ့.... ေတာ္ေတာ္ခက္တဲ့ေကာင္ေတြ”<br />ထင္ေပၚ က်ေနာ့္စကားေၾကာင့္ ျငိမ္သြားတယ္။ ေနာက္သူ ့လြယ္အိတ္ထဲက စာရြက္တစ္ရြက္နဲ ့ ေဘာပင္တစ္ေခ်ာင္းထုတ္ျပီး စာသားအသစ္ကေလးေတြ ထြင္ေနတယ္။ အဟဲ... သူလည္းက်ေနာ္ေျပာလုိက္ေတာ့<br />အခ်ိန္ရွိခုိက္ လုံ ့လစုိက္ရမွန္းသိသြားတာေနမယ္။<br />“သြားျပီကြာ... ႏွင္းပြင့္ဒီေန ့ေက်ာင္းမလာဘူးနဲ ့တူပါတယ္...<br />ဒါနဲ ့ အဲဒီေန ့ကဘာေန ့လဲကြ”<br />က်ေနာ့္အေမးေၾကာင့္ ထင္ေပၚနည္းနည္းျပန္စဥ္းစားတယ္။ ေနာက္မွ “ မေန ့က ၾကာသပေတးဆုိေတာ့ ဒီေန ့ ေသာၾကာေလးကြာ... မင္းကလဲ”<br />ထင္ေပၚ အေျဖေၾကာင့္ က်ေနာ္အိပ္မက္ေတြ ပ်က္စီးသြားျပီ။ “ဟာ ေသလုိက္ပါေတာ့ကြာ.... ေသာၾကာေန ့ဆုိ ႏွင္းပြင့္က အေနာက္ဂိတ္ကလာမွာေလကြာ.... ေသေရာ.... ၾကာသပေတးမွ သူက အေရွ ့ ဂိတ္က၀င္တာ... ထင္ေပၚရာ မင္းေၾကာင့္ခက္တယ္... အခုမွဘာလုိ ့ ငါ့ကိုေျပာရတာလဲ.... အခုေတာ့ ငါ့အိပ္မက္ေတြ ျမစ္ထဲအားလုံးေမ်ာသြားျပီ”<br />က်ေနာ့္တုိ ့ေက်ာင္းမွာက ဂိတ္ေပါက္သုံးေပါက္ရွိတယ္။ အေရွ ့ဘက္ မွာ တစ္ေပါက္။ အေနာက္ဘက္နဲ ့ ေျမာက္ဘက္မွာ တစ္ေပါက္စီ။ အမယ္ေလး သုံးေပါက္ပဲ ရွိလုိ ့ ေတာ္ေသးတယ္။ ဒါေတာင္ ႏွင္းပြင့္က ေျမာက္ဘက္ဂိတ္ကို သိပ္သုံးတာမဟုတ္ဘူး။ ႏွစ္ေပါက္ထဲနဲ ့ တင္ရြာလည္ေနျပီ။ အဲ့ဒါအေရးမၾကီးဘူး။ အခုသူ ့ကိုေပးဖုိ ့ အခ်စ္စာက က်ေနာ့္ BIOLOGY စာအုပ္ၾကားထဲမွာ။ အမွားပါေနလားဆိုျပီး ထပ္ခါထပ္ခါေရရြတ္ေနရတာ ထင္ေပၚယူလာတဲ့ ေရတစ္ဘူးကုန္သြားျပီ။<br /><br />ေက်ာင္းတက္ေတာ့ စိတ္ဓာတ္က်က်ေျခလွမ္းေတြနဲ ့ က်ေနာ္နဲ ့ ထင္ေပၚႏွစ္ေယာက္အတန္းထဲ၀င္လာတယ္။ က်ေနာ္တစ္ခါစဥ္းစားမိဖူးတယ္။ ဘာလုိ ့ မ်ား က်ေနာ္တုိ ့ အခန္းၾကီးကို အက်ယ္ၾကီးလုပ္ထားမွန္းမသိဘူး။ ဘုမသိဘမသိ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာၾကီးကို အျပစ္တင္လုိက္ေသးတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလဗ်ာ.. အခန္းသာ ဒီေလာက္မက်ယ္ရင္ က်ေနာ္နဲ ့ ႏွင္းနဲ ့က ဒီေလာက္ေ၀းမွာမဟုတ္ဘူး။ ႏွင္းရဲ ့ ထုိင္ခုံက ဟုိးအေရွ ့ဆုံးမွာ။ သူ ့ေရွ ့မွာဆုိ ဆရာမနဲ ့ သင္ပုန္းနဲ ့ ဘဲက်န္တယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဇိမ္ေပါ့။ ေနာက္မွာ မွီစရာ နံရံရယ္... အမွဳိက္ေတြကို လြယ္လြယ္ေလးလွမ္းျပီးပစ္လုိ ့ ရေအာင္ အမွဳိက္ေတာင္းေဘး အခန္းေထာင့္မွာ ဖင္အျမစ္တြယ္ထားတယ္ေလ။ အဟဲ... သိတယ္မလား ေထာင့္ဆုိေတာ့ အရာရာကိုတစ္ခ်က္လွမ္းရွဳိးလုိက္တာနဲ ့ ဒိုင္းခနဲဘဲ ဘယ္သူေတြ ဘာလုပ္ေနလဲဆုိတာ အတုိင္းသားေတြ ့ေနရတယ္။ ဒီေလာက္ေတာင္ေ၀းတာ က်ေနာ္နဲ ့ ႏွင္းနဲ ့က။ တစ္ခါတစ္ခါ ႏွင္းပြင့္ အမွဳိက္ပစ္စရာရွိေနလားဆုိျပီး လွမ္းရွိဳးရတာအေမာ။ အဟဲ... သူအမွဳိက္လာပစ္ရင္ က်ေနာဆီလာရမယ္ေလ။ က်ေနာ့္ေဘးမွာ က်ေနာ့္ေဘာ္ဒါ အမွဳိက္ေတာင္းရွိတယ္။<br /><br />အင္... ဒါနဲ ့ အတန္းထဲက က်ေနာ့္ရဲ ့ ဘ၀မွာ အၾကီးမားဆံုးျပိဳင္မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းရွိတယ္။<br />“ငစိုး”<br />က်ေနာ္ကေတာ့ အဲ့ဒီေကာင္ကို “ငစုိး”လုိ ့ဘဲေခၚတယ္။ တကယ္နာမည္အျပည့္အစုံက “စုိးမိုးသာ”။ “ငမုိး” လုိ ့ေခၚရင္ က်ေနာ့္နာမည္ၾကီးပါေနတယ္ေလ။ “ငသာ”ဆုိေတာ့လည္း “မသာ”ၾကီးနဲ ့ တူေနေတာ့ သိပ္ၾကားမေကာင္းဘူး။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ “ငစိုး” လုိ ့ေခၚတာ။ ဒီေကာင္က ႏွင္းပြင့္ေဘးမွာထုိင္တာ။ ငစုိးနဲ ့ က်ေနာ္နဲ ့ ကလည္း ငယ္ငယ္ကတည္းက အတူတူၾကီးလာတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေကာင္ကစာေတာ္တယ္။ အဲ့ဒါကလည္း ၾကီးလာမွပါ။ ငယ္ငယ္တုန္းက က်ေနာ့္ ေဘးမွ အမွဳိက္ေတာင္းရယ္ စုိးမုိးရယ္က ဘယ္အခ်ိန္ၾကည့္ၾကည့္ရွိတယ္။ ဘာရယ္လုိ ့ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္ရဲ ့ အရမ္းလွတဲ့ နတ္သမီးေလးႏွင္းပြင့္ကို ၾကည့္လုိက္ရင္ ေဘးကေမွာင္မည္းၾကမ္းတမ္းလွတဲ့ နတ္ဆုိးၾကီးက ကန္ ့လန္ ့ကန္ ့လန္ ့ၾကီးျဖစ္ေနတယ္။ ဂဏန္းသြားတာထက္ ပိုဆုိးတယ္။ တကယ့္ ကန္ ့လန္ ့ေကာင္ “ငစိုး”ဘဲ။<br /><br />ငစိုးနဲ ့ ႏွင္းနဲ ့ကေက်ာင္းရဲ ့ အားအထားရဆုံးလုိ ့ ဆရာမေတြ ေျပာတယ္။ အဲဒီလို ေျပာေနတာကို ၾကားရင္ က်ေနာ္ရင္ဘတ္ၾကီး ကလိကလိနဲ ့။ ဘာကိုဘယ္လုိ ျဖစ္ခ်င္ေနမွန္းမသိဘူး။ အဲ့ဒီ “ငစိုး” အဲေလ “စုိးမုိးသာနဲ ့ႏွင္းပြင့္နဲ ့” ဆုိတဲ့ အသံၾကီးက က်ေနာ့္နားထဲမွာ က်ီးအာတာထက္ေတာင္ဆုိးေနတယ္။ ဘယ္လုိမွ လုိက္ဖက္မညီေနဘူး။ ဘယ္ေတာ့မွလည္း လုိက္ဖက္ညီမွာမဟုတ္ဘူး။<br /><br />“ငစုိးရာ.... မင္းဒီလုိဘဲ ႏွင္းပြင့္နားမွာ အျမဲရွိေနမယ္ဆုိရင္ ငါတခုခုေတာ့လုပ္ရေတာ့မယ္... ဒါကလည္း မင္းကိုမုန္းလုိ ့မဟုတ္ပါဘူးကြာ... မင္းနဲ ့ ႏွင္းပြင့္ဆုိတဲ့ အသံကို မၾကားခ်င္လုိ ့ပါကြာ... ရွင္းလား.... ငါက ၾကာသာပေတးသားဆုိေပမယ့္ စေနသားထက္စိတ္ကၾကီးတယ္.... ေဒါက္ဆုိေဒါက္ခနဲ... ေပ်ာက္ဆုိေပ်ာက္ခနဲဘဲ... တစ္ေန ့ေတာ့ မင္းငါ့အေၾကာင္းေကာင္းေကာင္းသိမွာပါ.... အဟာဟာဟား”<br />က်ေနာ့္အေတြးေလးနဲ ့ဗုိလ္ေအာင္ဒင္ရယ္တဲ့အတုိင္းရယ္လုိက္ေတာ့...<br />“အဲ... ဘာျဖစ္ျပန္တာတုန္းဟ... မုိးၾကီးရ” ငစိုးအူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ ့ထေမးပါေလေရာ။ ေမးလည္းေမးစရာဘဲ။ တကယ္တမ္းသူ က်ေနာ္တို ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေဖာေနတာက ကိုးရီးယားအေဆြးဇာတ္လမ္းေလးအေၾကာင္း။ တကယ့္အေဆြးခန္းေရာက္မွ ဗုိလ္ေအာင္ဒင္ရယ္နည္းနဲ ့ ထရယ္လိုက္ေတာ့ သူတင္မကဘူး က်ေနာ့္ႏွင္းပြင့္ေလးေတာင္ ေၾကာင္သြားတဲ့ မ်က္လုံးေလးနဲ ့လွမ္းၾကည့္လာတယ္။ အဟဲ... က်ေနာ္လည္းရတဲ့ အခြင့္အေရးေတာ့ ဘယ္လြတ္ခံမလဲ။ မ်က္စိတစ္ဖက္မွိတ္ျပလုိက္ေတာ့ သူ ့မ်က္လုံးေတြ က်ေနာ့္မ်က္ႏွာကေန ဟုိးအေ၀းၾကီးကို ေရြ ့သြားတယ္။<br /><div style="text-align: right; color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-4485743801232540642?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-2155129916620474492009-02-10T21:21:00.010+08:002009-03-12T09:30:09.319+08:00<div style="text-align: center;">အပုိင္း ( ၁ )<br /></div><br />“အမယ္ေလး....... ကုလားၾကီး”<br />က်ေနာ္ကန္လုိက္တဲ့ ေဘာလုံး နတ္မိမယ္ေက်ာတည့္တည့္ထိသြားလုိ ့ ျမည္သြားေသာအသံ။<br />ေက်ာင္းမုန္ ့စားဆင္းခ်ိန္ေလးမွာ ထင္ေပၚနဲ ့က်ေနာ္တုိ ့ေဘာ္ဒါေတြ ေဘာလုံးကန္ရင္း က်ေနာ္ကဂိုးသြင္းလုိက္တာ ဂုိးနဲ ့ ၂လံေလာက္ေ၀းတဲ့ ေနရာမွာရယ္ေမာကာ လမ္းေလွ်ာက္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးသုံးေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ကို တည့္တည့္သြားမွန္တယ္။ သူ ့နာမည္က ႏွင္းပြင့္ေလးတဲ့။ က်ေနာ္ကေတာ့ ခ်စ္စႏုိးနဲ ့ “ႏွင္း” လုိ ့ေခၚတယ္။ အတန္းထဲမွာ အလွဆုံး နတ္မိမယ္ေလးဆုိလည္း ဘယ္မွားမလဲ။ အဲ “ႏွင္း” ဆုိလို ့ သူ ့အေၾကာင္းေျပာျပဦးမယ္။ သူနဲ ့ က်ေနာ္နဲ ့ က ဟုိငယ္ငယ္ သူငယ္တန္းကတည္းက တစ္ေက်ာင္းတည္း တစ္ခန္းတည္းမွာ အတူတူၾကီးခဲ့ၾကတဲ့ ငယ္ကြ်မ္းေတြေပါ့။ သူက ငယ္ငယ္ကတည္းက စာေတာ္တယ္။ ခ်စ္ဖုိ ့ေကာင္းတယ္။ ထက္တယ္။ လ်င္တယ္။ သူ ့မွာ “ကုလားၾကီး” ဆုိတဲ ့ ေယာင္တတ္တာေလးဘဲရွိတယ္။ အဟဲ... က်ေနာ္ကလည္း အဲ့ဒီေယာင္တာေလးကိုဘဲ ခ်စ္ေနရတာ။<br /><br />က်ေနာ္လည္း သိပ္လွတဲ့ သူရဲ ့ စိတ္တိုေနတဲ့အမူအရာေလးကို ေငးေမာရင္း.....<br />“ဒုိင္း” .... ဒီတစ္ခါ သူကန္လုိက္တဲ့ ေဘာလုံး တတုံတုံတုန္ခါေနတယ့္ က်ေနာ္ရင္ဘတ္ကိုထိမွန္တဲ့ အသံ။ က်ေနာ့္ရင္ခုန္သံကိုမ်ားလာစမ္းခ်င္ေသးတယ္။ “ႏွင္းရယ္.... နင္ကန္လုိက္တဲ့ ေဘာလုံးဟာ ပန္းနဲ ့ ေပါက္သလိုဘဲ” ။ ဒီလုိဘဲ က်ေနာ္ကလည္း လုပ္လုိက္ရင္ အလြဲလြဲ အေခ်ာေခ်ာ။ အဲဒါေၾကာင့္ဘဲထင္တယ္ ႏွင္းနဲ ့ က်ေနာ္အခု ၁၀တန္းေတာင္ေရာက္ေနျပီ။ သူ ့ဆီက က်ေနာ့္ကို စိတ္၀င္စားတဲ့ အမူအရာ တစ္ခါမွ မေတြ ့ဖူးေသးဘူး။<br /><br />သူက်ေနာ့္ကုိ နည္းနည္းစိတ္ဆုိးသြားပုံရတယ္။ က်ေနာ္နဲ ့ ထင္ေပၚ ေက်ာင္းတက္လုိ ့ အခန္းထဲ ၀င္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို မ်က္ေစာင္းနဲ ့ ၾကည့္တယ္။ က်ေနာ္လည္း ေၾကာက္စိတ္ကေလးနဲ ့ “ခုနားက နာသြားလားဟင္” ။ “ဒါနင္ တမင္ငါ့တည့္တည့္ ကန္တာမလား..... ဒါတမင္အရွက္ရေအာင္လုပ္တာဘဲ..... ဒါပထမဆုံးအၾကိမ္နဲ ့ေနာက္ဆုံးအၾကိမ္ျဖစ္ပါေစ..... ေနာက္တစ္ခါငါ့ကိုထိလုိ ့ကေတာ့..... နင့္ကို ဆရာမနားတင္မကဘူး ေက်ာင္းအုပ္ဆရာၾကီးနားမွာ တုိင္လုိက္မယ္.... ဟြန္း” ။ အတန္းပုိင္ဆရာမအတုိင္းဘဲ စက္ေသနတ္ပစ္သလုိ က်ေနာ့္ကို သူစည္းျပီး ေငါက္ပါေလေရာ။ ေျပာလည္းေျပာစရာ။ သူက မုန္ ့စားဆင္းဆုိရင္ တစ္ခါမွ အျပင္ထြက္တာမဟုတ္ဘူး။ အခန္းထဲမွာ ဒီလုိဘဲ စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္နဲ ့... သူကိုၾကည့္ျပီး က်ေနာ္ေတာင္သနားတယ္။ စာအရမ္းၾကိဳးစားတဲ့ ကေလးဘဲ။ သူ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ခဏ လုိက္သြားတဲ့ ေန ့မွ က်ေနာ့္ေဘာက သူ ့မွန္သြားေသးတယ္။ ဒါလည္းဖူးစာပါဘဲ။ ႏွင္းေတာ့ ဘယ္နားလည္ေသးမွာလဲ။ အဟဲ....... က်ေနာ္လည္း က်ေနာ့္အေတြးနဲ ့ ၾကိတ္ေပ်ာ္ေနရင္း “ေအးပါဟာ..... မေတာ္တဆ ခ်စ္လုိ ့စ.... အဲ..... မွားလုိ ့..... မေတာ္တဆထိမိသြားတာပါဟာ...... စိတ္ဆုိးနဲ ့ ေနာ္” ။ က်ေနာ့္စကားေၾကာင့္ သူျပဳံးခ်င္ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ မ်က္ႏွာကိုၾကိဳးစားျပီးတင္းထားတယ္ ... အဲ့ဒါကို က်ေနာ္သိတယ္။<br /><br />အဲ.... ဒါနဲ ့ တစ္ခါတုန္းက မွတ္မွတ္ရရ ေျပာျပဦးမယ္။ က်ေနာ္တစ္ညၾကီးမအိပ္ဘဲနဲ ့ ေရးထားတဲ့ အခ်စ္စာ။ အဟဲ..... ရည္းစားစာဆုိ ေခၚရတာ သိပ္ျပီးမသိမ္ေမြ ့ဘူးေလ။ အဲ..... အဲ့ဒီ အခ်စ္စာ။ အမွန္ေတာ့ ဒီအခ်စ္စာကို ဟုိေကာင္ ထင္ေပၚေရးေပးတာ.... က်ေနာ္က သူေရးေပးတာကို လုိက္ျပီးကူးေရးထားတာေလ။ အဲ့ဒီေကာင ္ ထင္ေပၚက ရည္းစားစာေရးတဲ့ ေနရာမွာ တစ္ဖက္ကမ္းဘဲ... အဟဲ.... ေက်ာင္းသားအေတာ္မ်ားမ်ား သူ ့ကိုဘဲ ေရးခုိင္းၾကတယ္။ ျဖစ္ပုံကဒီလုိ...... အဲ့ဒီက်ေနာ္ေရးထားတဲ့ အခ်စ္စာက က်ေနာ့္သခ်ာၤစာအုပ္ၾကားထဲမွာကို က်ေနာ္မသိလုိက္ဘူး။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ကမန္းကတမ္းသခ်ာၤစာအုပ္ေျပးထပ္လုိက္ေရာ။<br />“ သိပ္ခ်စ္တဲ့ မယ္မဒီ....<br />ေကာင္းကင္ျပာၾကီးထဲမွာ မင္းအခ်စ္ရွိရင္ ကုိယ္ဟာ အဲ့ဒီေကာင္းကင္ျပာၾကီး ထဲလြင့္ေမွ်ာ္ရင္း မင္းရဲ ့ အခ်စ္ကို ရယူဖုိ ့ ၾကိဳးစားေနတဲ့ ျဖဴစင္တဲ့ တိမ္တုိက္ကေလးတစ္ခုပါ.....<br />က်ယ္ျပန္ ့နက္ရွဳိင္းလွတဲ့ ပင္လယ္ၾကီးထဲမွာ မင္းအခ်စ္ကိုသုိ၀ွက္ထားရင္ ကုိယ္ဟာအဲ့ဒီပင္လယ္နက္ၾကီးမွာ မင္းရဲ ့အခ်စ္ကို ရေအာင္ ရွာေဖြဖုိ ့ၾကိဳးစားေနတဲ့ ရိုးသားတဲ့ငါးေလးတစ္ေကာင္ပါ.....<br />ဓူ၀ံၾကယ္ကိုရမွ မင္းကိုယ့္ကိုခ်စ္မယ္ဆုိရင္ ခုႏွစ္စင္ၾကယ္ကိုပါယူဖုိ ့ကိုယ္ၾကိဳးစားမွာပါ..... အခ်စ္သက္ေသေပါ့.... တစ္ကယ္ပါ ေကာင္းကင္က ေရစီး ေျမၾကီးကေနထြက္ ေရထဲကငါးေတြ အေအးပက္ေသေတာင္မင္းကို ငါဒီတစ္သက္ ေမ့လုိ ့ရမွာမဟုတ္ပါဘူး......<br />ခ်စ္တဲ ့ မုိးလြင္”.....<br />အဲ့ဒါ က်ေနာ္သိပ္ခ်စ္မိတဲ့ ႏွင္းပြင့္ဖတ္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္တုိ ့ တစ္တန္းလုံး ဖင္တုန္ေအာင္ေၾကာက္ရတဲ့ သခ်ာၤဆရာမ ဖတ္ျပေနတာ။ တစ္ခန္းလုံးျငိမ္လုိ ့။ ျငိမ္မွာေပါ့ ဆရာမ ပြဲၾကမ္းေတာ့မယ္ဆုိတာ သိေနၾကျပီေလ။<br />““ မုိးလြင္ ””<br />“ နင္ကေတာ့ေလ စာသာမရတာ...... ရည္းစားစာေတာ့ေရးတတ္သားဘဲ.... ဘယ္ဆုိးလုိ ့လဲ.... ျမန္မာစာထူးခြ်န္ေျဖရင္ မင္းကိုေရြးရမယ္ ”<br />အဟဲ..... တစ္ခါမွ မခ်ီးက်ဴးဖူးတဲ့ ဆရာမက က်ေနာ့္ကိုေျပာေတာ့ နည္းနည္းေျမာက္သြားတယ္။ “ေအ... အခုေတာ့ မင္းငါနဲ ့ ရုံးခန္းလုိက္ခဲ့”.....<br />“အမ္... ဘာမွေတာ့ မျဖစ္ပါဘူး...... ရုံးခန္းကက်ေနာ့္အတြက္ အထူးၾကီးမွ မဟုတ္တာ။ တစ္ပတ္တစ္ခါသြားလည္ ေနၾက... အဟဲ.... ဒါနဲ ့ တစ္ခုရွိတယ္.... စာထဲမွာ ႏွင္းပြင့္ နာမည္မပါလုိ ့ေတာ္ေသးတာေပါ့..... ဒါေပမယ့္ သူ ့ ကိုရည္ညြန္းထားတယ္ဆုိတာ သိသြားပုံရတယ္.... သူ ့မ်က္ႏွာေလးက်ေနာ္ခုိးၾကည့္လုိက္ေတာ့..... မခ်ိျပဳံးျပဳံးေနတယ္ေလ”<br />အဟဲ.... ဒါေတြက ၾကာေတာ့ၾကာသြားပါျပီ...... ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္နဲ ့ ႏွင္းပြင့္အတြက္ အမွတ္တရေလးေတြေပါ့။ ဒီလုိ အလြဲလြဲအေခ်ာေခ်ာေတြက နည္းနည္းမ်ားတယ္။ ဒီလုိဘဲ ႏွင္းပြင့္ျပဳံးတာေလးေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္ခုိးၾကည့္ဖူးတယ္။ ဒီလုိဘဲ ႏွစ္ေတြ လေတြ ရက္ေတြ နာရီေတြ စကၠန္ ့ေတြ ႏွင္းပြင့္ေပၚမွာ ပုံအပ္ဖူးတယ္။<br /><div style="text-align: right; color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-215512991662047449?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-54417999480309627722009-02-10T16:27:00.004+08:002009-02-10T23:26:39.044+08:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">၁၄</span> ရက္ေန႔ကို<br />စိတ္၀ယ္မွန္းလို႔<br />ေခ်ာကလက္နဲ႔<br />ခ်စ္စရာကတ္<br />စိတ္ကူးေနတယ္<br />ခ်စ္ျခင္းသေကၤတတဲ့။<br /><br />အနာဂတ္ဗိမၺာန္<br />ဗိသုကာဖန္ဆင္း<br />ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဖခင္<br />ဖြားျမင္ခဲ့တဲ့<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">၁၃</span> ရက္ေန႔ကို<br />ေမ့ေနၾကတယ္။<br /><br />ညီေနာင္ေတြစုစည္း<br />ခ်စ္ျခင္းရဲ႕အႏွစ္<br />ေသြးစည္းခဲ့ျပည္ေထာင္<br />အဓြန္႔ရွည္ေအာင္တဲ့<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">၁၂</span> ရက္ေန႔ကို<br />ေမ့ေနၾကတယ္။<br /><br />ခ်စ္ျခင္းအစစ္ကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ေမ့ေနၾကတယ္။<br /><br /><div style="text-align: left;">ဦးရွင္ၾကီးေရးထားတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ...... က်ေနာ့္ အရမ္းၾကိဳက္လုိ ့ တင္လိုက္တယ္ဗ်ာ......<br />ဦးရွင္ၾကီး ေက်းဇူးေနာ္..... ( ဦးရွင္ၾကီး = ဦးရွင္ရဲထြတ္ )<br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-5441799948030962772?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-26107572253320174572009-02-09T22:01:00.005+08:002009-02-09T22:40:53.815+08:00က်ေနာ့္ ဘ၀မွာ စာေရးတာကို ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ၀ါသနာပါခဲ့တာပါ......<br />အခုဆုိရင္ က်ေနာ့္ ဘေလာ့ေလးမွာ က်ေနာ့္၀ါသနာကို ထုတ္ေဖာ္ရင္ဖြင့္ခြင့္ရတာ က်ေနာ္ အရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္.....<br />အခုခ်ိန္ထိ က်ေနာ့္ ပိုစ့္ေတြ တက္ႏုိင္သေလာက္ က်ေနာ္တင္သြားပါတယ္...... ေရးသြားပါတယ္.....<br />ေနာက္ က်ေနာ့္ရပ္ေ၀းရပ္နီးက သူငယ္ခ်င္းေတြ.... လုိင္းေပၚက သူငယ္ခ်င္းေတြ လာအားေပးၾကတယ္....... လာလည္ၾကတယ္....... လာဖတ္ၾကတယ္....... ေကာ္မန္ ့ ေလးေတြ ေပးသြားၾကတယ္.......<br />ဘေလာ့ဂါေတြ အတြက္ ေကာ္မန္ ့တစ္ခုရဲ ့ တန္ဖုိးဟာ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းဘေလာ့ဂါေတြ အသိဆုံးပါ.......<br />ေနာက္ ေကာ္မန္ ့ဟာ စာမူခနဲ ့တူပါတယ္လုိ ့လဲ ဘေလာ့ဂါအစ္ကို အစ္မၾကီးေတြ ေျပာဖူးပါတယ္......<br />ဒီလုိ ေကာ္မန္ ့ေလးေတြ ရေတာ့ က်ေနာ္ေပ်ာ္ပါတယ္....... အားလည္းျဖစ္ေစပါတယ္.....<br /><br />ဒီတစ္ခါက ROMEO နဲ ့ JULIET အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးဟာ က်ေနာ့္ ဘ၀မွာ ပထမဆုံးေရးတဲ့ ၀တၳဳတုိေလးဆုိရင္ မမွားပါဘူး..... ဒါကို က်ေနာ့္ရဲ ့ တစ္ကယ့္အျဖစ္အပ်က္ကေလးလားလုိ ့ လာျပီးေမးၾကတယ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရွိပါတယ္....... တစ္ကယ့္အျဖစ္အပ်က္မဟုတ္ရင္ ဘာလုိ ့အဲ့ေလာက္ေရးႏုိင္တာလဲလုိ ့ လည္း ေမးၾကပါတယ္...... က်ေနာ္အရမ္း၀မ္းသာပါတယ္....... ဒီဇာတ္လမ္းေလးဟာ အျဖစ္အပ်က္မဟုတ္ေပမယ့္ က်ေနာ္သိသမွ် ျမင္ဖူးသမွ် ၾကားဖူးသမွ် ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ဖူးတဲ ့ အေတြ ့အၾကံဳေလးေတြကို ေပါင္းျပီး ေရးသားေဖာ္ထုတ္ခဲ့တာပါ......<br />ေနာက္ ဒီဇာတ္လမ္းေလးကို ရပ္နီးရပ္ေ၀းက သူငယ္ခ်င္းေတြ လာဖတ္ေပးၾကတယ္...... ေကာ္မန္ ့ေလးေတြ ေပးသြားၾကတယ္....... က်ေနာ္ အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ.......<br />ေနာက္လည္း ၾကိဳးစားျပီး က်ေနာ့္ခံစားခ်က္ေလးေတြကို ဘေလာ့မွာ တင္သြားမွာပါ.......<br />ဆက္ျပီး လာလည္ၾကပါဦး စာဖတ္သူ သူငယ္ခ်င္းတုိ ့ေရ........<br />ေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္ဗ်ာ........<br /><br /><div style="text-align: right; color: rgb(255, 0, 0);">ေလးစားလ်က္<br />စေနသား<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-2610757225332017457?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-23746706057114090352009-02-04T14:59:00.021+08:002009-02-25T09:34:51.544+08:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဇာတ္သိမ္းပုိင္း</span><br /></div><br />အလြန္ရက္စက္ခဲ့ေသာေဆာင္းတစ္ည...... ၾကမ္းၾကဳတ္ခဲ့ေသာလမုိက္ည...... ကမာၻၾကီးေျပာင္းျပန္လည္ခဲ့တဲ့ည....<br /><br />က်ေနာ္အိပ္မေပ်ာ္ဘူး...... အျပင္မွာလည္း မုိးေတြက ဘယ္သူ ့ကို မေက်နပ္လုိ ့လဲ မသိဘူး...... ေဆာင္းေလၾကမ္းေတြ နဲ ့ အတူ ေဒါသေတြ ခက္ထန္ေနလုိက္တာ...... ရာသီဥတုကိုပါ အရမ္းကို ေအးစက္သြားေစတယ္...... က်ေနာ့္ စိတ္ကိုလဲ ေအးစက္သြားေစတယ္....... အခ်ိန္နာရီ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ၄ နာရီ ၃၆မိနစ္တဲ့...... က်ေနာ့္မ်က္လုံးမိွတ္ျပီး စဥ္းစာေနတာ မေန ့ညက မက္ခဲ့တယ့္အိပ္မက္..... အိပ္မက္က က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ နည္းနည္းထူးဆန္းေနသလုိဘဲ...... ဘာလုိ ့ ထူးဆန္းတာလည္းဆုိေတာ့ အိပ္မက္ထဲမွာ သူပါတယ္..... ေ၀ေ၀၀ါး၀ါးနဲ့ ဘာေတြျဖစ္ခဲ့မွန္းမသိပါဘူး...... ျပန္စဥ္းစားေတာ့ တစ္ခ်ိဳ ့ဘဲ မွတ္မိလုိက္တယ္......<br /><br />သူက်ေနာ္ဆီကို ေျပးလာတယ္..... ဒါေပမယ့္ သူက်ေနာ္နဲ ့ တစ္ျဖည္းျဖည္းေ၀းသြားတယ္..... က်ေနာ့္ကို လွမ္းေခၚေနတယ္......<br />က်ေနာ္လည္း သူ ့ဆီကို ေျပးတာေျပးေနရတယ္...... သူ ့ပုံရိပ္နဲ ့ ပိုပိုျပီးေ၀းသြားသလို ခံစားရတယ္...... ဟင္..... အိပ္မက္က ဘာကိုဆုိခ်င္ေနမွန္းလဲ မသိဘူး...... ဒါေပမယ့္ မွန္တာတစ္ခုရွိတယ္...... က်ေနာ္ သူ ့ကို ေသမေလာက္လြမ္းေနတယ္......<br />သူ ့ကိုအရမ္းေတြ ့ခ်င္ေနတယ္...... အဲ့ဒါကို စိတ္စြဲလန္းျပီး ျမင္မက္တာဘဲ ျဖစ္မွာပါ...... က်ေနာ့္ရင္ခုန္သံေတြ နည္းနည္းေတာ့ ျမန္ေနတယ္...... အျပင္က မုိးေတြကလည္း ထန္ေနတယ္........ က်ေနာ့္ မ်က္စိကေတာ့ မွိတ္လ်က္ဘဲ...... အိပ္မက္ကို ဆက္ျပီး ပုံျပန္ေဖာ္ေနတယ္........<br /><br />မနက္လင္းတဲ့အထိဘဲ...... ျပန္ျပီးသတိရလုိက္တာဆုိလုိ ့ အဲ့ဒီတစ္ခုဘဲရွိတယ္...... အလုပ္လည္း သြားရဦးမယ္.... ေရေတာ့မခ်ိဳးေတာ့ဘူး...... ေဆာင္းတြင္းက သိပ္ေအးတယ္...... က်ေနာ့္ အခန္းတံခါးကို တစ္ေယာက္ေယာက္လာေခါက္သလုိဘဲ...... က်ေနာ္ေျပးျပီးၾကည့္မိခဲ့တယ္..... ဘယ္သူမွလည္း မရွိဘူး...... မိုးရြာေနေတာ့ စိတ္ထင္မိတာေနမွာပါ..... ဒီတစ္ခါေတာ့ တစ္ကယ္ၾကားလုိက္တာ....... စိတ္ထင္တာမဟုတ္ဘူး.... က်ေနာ္တံခါးဖြင့္ၾကည့္တယ္...... ဘယ္သူမွလည္း မရွိျပန္ဘူး......<br />ညကအိပ္ေရး မ၀လုိ ့မ်ား အေယာင္ေယာင္ အမွားမွားျဖစ္မိခဲ့တယ္......<br />“ေဒါက္ ေဒါက္”<br />ေနာက္တစ္ၾကိမ္....... က်ေနာ္နည္းနည္းေလး တုန္လွဳပ္သြားမိလုိက္တယ္..... တံခါးကိုဆြဲဖြင့္လုိက္ေတာ့...... မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဘဲ...... ေအာ္.... သတိရျပီ..... က်ေနာ္နဲ ့သူတို ့စေတြ ့တုန္းက ခုံတန္းေလးေပၚမွာ သူနဲ ့ အတူတူထုိင္ျပီး စကားေျပာခဲ့တဲ့ သူ ့သူငယ္ခ်င္း “စိမ္းလဲ့”...... သူ ့မ်က္ႏွာေပၚမွာ တစ္ခုခုကို အၾကီးအက်ယ္ ဆုံးရွဳံးလုိက္ရတဲ့ ပုံရိပ္ က်ေနာ္ျမင္မိတယ္....... အဲ့ဒီေန ့တုန္းက သူ က်ေနာ္ကိုစကားေတြ အမ်ားၾကီးေျပာတယ္.... က်ေနာ္ကေတာ့ စကားအမ်ားၾကီးမေျပာႏုိင္လုိက္ဘူး..... သူ ့စကားေတြ က်ေနာ့္ကိုသတ္ေနသလုိဘဲ..... သူ ့စကားေတြ က်ေနာ္အသည္းကို ဓါးနဲ ့မြန္းေနသလုိဘဲ...... က်ေနာ့္ ရင္ဘတ္ၾကီး ဆတ္ဆတ္ခါေအာင္ နာေနျပီ.....<br /><br />စိမ္းလဲ့ဆီက တစ္ဆင့္သိလုိက္ရတဲ့ က်ေနာ့္ ခ်စ္သူအေၾကာင္းပါ...... က်ေနာ္နဲ ့မေတြ ့ ရတဲ့ေန ့တုိင္း သူအျမဲငိုတယ္...... က်ေနာ္ ဖုန္းမကုိင္တုန္းက သူအရမ္း၀မ္းနည္းခဲ့တယ္..... ဘာေကြ်းေကြ်းသူ မစားဘူး..... သူ ့မိဘေတြရဲ ့စကားကို ဖီဆန္ခဲ့တယ္...... ဟုိေန ့က သူ က်ေနာ္အိမ္လာခဲ့တယ္...... သူ ့အိမ္က ထြက္ေျပးခဲ့တာ...... က်ေနာ့္ကို သူ မေတြ ့လုိ ့ က်ေနာ္ အိမ္ေရွ ့မွာ ROMEO AND JULIET စာအုပ္ေလး ခ်န္ထားခဲ့တယ္...... သူ ့မိဘေတြ က်ေနာ့္အိမ္ကို လာရွာေတာ့ သူေျမၾကီးေပၚလဲက်ေနျပီ...... ေနာက္ေဆးရုံၾကီးမွာ တင္ထားရတယ္...... ေတာ္ေတာ္အားနည္းခဲ့တယ္...... ေနာက္သူ ့မွာ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ႏွလုံးေရာဂါ အခံရွိခဲ့ဖူးတယ္...... ဒီေန ့မနက္ ၄နာရီ ၂၀မိနစ္မွာ သူမရွိေတာ့ဘူး......<br /><br />နားပါလုိ ့တာ ၾကားခဲ့ရတာ သိခဲ့ရတာ...... က်ေနာ္ေတာ္ေတာ္ တုန္လွဳပ္သြားတယ္..... ရင္ဘတ္ၾကီးကို အစိမ္းဖြင့္ျပီး ႏွလုံးသားကို ဆြဲထုတ္လုိက္တာေတာင္ ဒီေလာက္နာခ်င္မွနာမယ္..... က်ေနာ့္စိတ္ေတြ ေဆာက္တည္ရာမဲ့ျဖစ္ေနျပီ..... က်ေနာ့္ႏွလုံးသားေလး ငိုေနျပီ......<br /><br />မစိမ္းလဲ့ ကို ေတာင္ဘာမွျပန္မေမးမိလုိက္ဘူး...... က်ေနာ္ ေဆးရုံၾကီးဆီ ေျပးလာခဲ့ျပီ...... က်ေနာ့္မ်က္ရည္စက္ေတြ မုိးစက္ေတြနဲ ့ ေရာေႏွာသြားျပီ....... က်ေနာ္ ႏွလုံးသားေသြးစက္ေတြလည္း တစက္စက္ ယုိထြက္ေနျပီ...... ေဆာင္းရာသီက အေအးဓါတ္ေတြ က်ေနာ္မခံစားႏုိင္ေတာ့ဘူး...... မုိးဘယ္ေလာက္ထိ ထစ္ခ်ဳန္းက်ေနလည္း က်ေနာ္မေတြးႏုိင္ေတာ့ဘူး....... ဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္ “ခ်ယ္ရီ” ေလးကို က်ေနာ္ အရမ္းေတြ ့ခ်င္တယ္...... က်ေနာ့္ တစ္ကုိယ္လုံးလဲ မုိးေရေတြနဲ ့ ရြဲဆုိေနျပီ...... က်ေနာ့္လက္ေတြ ေအးစက္ေနျပီ...... အတြင္း ႏွလုံးသားဒဏ္ရာကလည္း နာက်ဥ္လြန္းေနျပီ...... က်ေနာ္ႏွာခမ္းေတြျပာႏွမ္းေနျပီ.... မ်က္လုံးေတြေ၀၀ါးေနျပီ....... ခ်ယ္ရီ ရဲ ့ ပုံရိပ္ေတြ ထပ္ေနျပီ...... ေဆးရုံၾကီးေတာင္ မေရာက္လုိက္ဘူး...... က်ေနာ္လဲက်သြားတယ္...... ေကာင္းကင္ၾကီး ကို လည္း ညစ္ေထးေနျပီ...... တစ္ျဖည္းျဖည္းေမွာင္လာျပီ.... က်ေနာ့္မ်က္လုံးေတြ ပြင့္ေနေပမယ့္ ဘာမွ မျမင္ရေတာ့ဘူး..... က်ေနာ္အတင္းၾကိဳးစားျပီးၾကည့္တယ္...... ကမာၻၾကီး အေမွာင္က်သြားျပီ......<br /><br />“ကို္ယ္ေရ”<br />က်ေနာ္ အရမ္းၾကားခ်င္ေနခဲ့တဲ့ ခ်ယ္ရီ ရဲ ့ အသံေလး က်ေနာ့္နားထဲ စိမ့္၀င္လာတယ္..... ႏူးညံ့သိမ္ေမြ ့လွတဲ့ အနမ္းတစ္ရွဳိက္နဲ ့ သူလွဳပ္ႏွဳိးတယ္...... က်ေနာ္ ရင္ခုန္သံေတြ အခုမွ စတင္ခဲ့သလုိဘဲ......<br />သိပ္လွတယ္ ခ်ယ္ရီ....<br />သိပ္ခ်စ္တယ္ ခ်ယ္ရီ....<br />သိပ္ျမတ္ႏုိးတယ္ ခ်ယ္ရီ....<br />သူ က်ေနာ့္လက္ကို ဆုတ္ကုိင္ျပီး ဆြဲေခၚသြားတယ္..... က်ေနာ္သတိရလုိက္ျပီ......<br />သူ ့လက္ကို ရဲရဲၾကီး ဆုတ္ကိုင္ထားလုိက္တယ္...... ခ်ယ္ရီရယ္ က်ေနာ္ရယ္ ခရီးဆက္ၾကမယ္...... ကတီၱပါ အျပည့္ခင္းထားတဲ့ တန္ဖုိးအရွိဆုံး အခ်စ္ဗိမာန္ဆီကိုေပါ့...............<br /><br /><div style="text-align: center;">ျပီးပါျပီ<br /><br />***************** Romeo and Juliet *****************<br /><br /></div>ေလာကၾကီး ဆုိတာ အခ်စ္မရွိရင္ အဓိပါၸယ္ ကို ရွာေတြ ့မွာမဟုတ္ဘူး.....<br />အခ်စ္မရွိဘဲ ေလာကၾကီးဆုိတာ ရွိလာမွာ မဟုတ္ပါဘူး......<br />အခ်စ္နဲ ့ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ေလာကၾကီးမွာ အခ်စ္စစ္ကုိေတာ့<br />ရွာေတြ ့ဖုိ ့လုိပါတယ္......<br />အခ်စ္စစ္ရဲ ့ တန္ဖုိးဟာ မြန္ျမတ္တယ္.... တန္ခုိးၾကီးတယ္..... နက္ရွိဳင္းတယ္......<br />ေလာကၾကီး အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ေတြနဲ ့ အစြမ္းကုန္ ခ်စ္ႏုိင္ပါေစ......<br /><br /><center><p style="visibility: visible;"><object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mff-pill.swf" style="width: 265px; height: 110px;" height="110" width="265"><param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mff-pill.swf"><param name="quality" value="high"><param name="scale" value="noscale"><param name="salign" value="TL"><param name="wmode" value="transparent"><param name="flashvars" value="myid=18029781&amp;path=2009/02/04&amp;mycolor=8E438F&amp;mycolor2=22507A&amp;mycolor3=5D145E&amp;autoplay=false&amp;rand=0&amp;f=4&amp;vol=100&amp;pat=0&amp;grad=false&amp;ow=265&amp;oh=110"></object><br /><br /></p></center><div style="text-align: right;"><img style="visibility: hidden; width: 0px; height: 0px;" src="http://counters.gigya.com/wildfire/IMP/CXNID=2000002.0NXC/bT*xJmx*PTEyMzM3NjAyNDI5NjEmcHQ9MTIzMzc2MDI1NjM1OCZwPTE4MDMxJmQ9Jmc9MSZ*PSZvPWY5ZTcwNDdiYjU*OTQ4ZjA4M2MwZGEzOWQ2ZjUyOTI5.gif" border="0" height="0" width="0" /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-2374670605711409035?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-24725256477644854562009-02-01T14:31:00.011+08:002009-02-25T09:35:08.161+08:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">အပိုင္း ( ၄ )</span><br /></div><br />ဒီေန ့ေတာ့ က်ေနာ့္ ေျခလွမ္းေတြသြက္ေနတယ္...... က်ေနာ္ဦးတည္ေနတာက<br />သူ ့အိမ္ကိုေပါ့...... မေန ့ညက တစ္ညလုံးမအိပ္ဘဲ ေရးထားတဲ့စာတစ္ေစာင္ရွိတယ္....... ခ်စ္သူအတြက္..... ေနာက္က်ေနာ့္လက္ထဲမွာ ဆုတ္ကုိင္ထားတဲ့ ေဆာင္းရာသီမွာ အလွဆုံးခ်ယ္ရီပန္းေလးတစ္ခုိင္......<br /><br />က်ေနာ့္ကိုျမင္ေတာ့ သူေျပးထြက္လာတယ္...... ၀မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္သြားတဲ့<br />အျပံဳးေလးနဲ ့ေပါ့ ...... ဒီအျပံဳးေလးက က်ေနာ့္အတြက္ ေနာက္ဆုံးအျပဳံးပဲလား....... ေရာ့ ဒီမွာကေလးအတြက္ ကိုယ္ ကိုယ္တုိင္ခူးလာတဲ့ ကေလးသိပ္ခ်စ္တဲ့ ခ်ယ္ရီပန္းေလး..... ေနာက္ျပီး စာတစ္ေစာင္ပါလာတယ္..... ဒီစာကို ကေလးအခုမဖြင့္ဖတ္ရဘူးေနာ္...... ကုိယ္နဲ ့ ဟုိးအေ၀းၾကီးေရာက္မွ ဖတ္ရမယ္ေနာ္...... က်ေနာ္တုိ ့ၾကားမွ ျခားထားတဲ့ ၀န္းတံခါးေလးအၾကားမွာဘဲ က်ေနာ္တုိ ့တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အၾကည့္ေတြ ဖလွယ္မိၾကတယ္......<br /><br />“တီ တီ တီ........”<br />ေအာ္ ေတာ္ေသးလုိ ့ေပါ့...... လူေတြ က်ေနာ့္ကို ေသျပီထင္သြားတယ္...... ကားၾကီးအရွိန္ထိန္းႏုိင္လုိ ့ေပါ့...... က်ေနာ္သူ ့အိမ္ဆီကို သြားရင္း လမ္းအကူးမွာ တုိက္မိေတာ့မလုိ ျဖစ္သြားတယ္...... က်ေနာ့္ လက္ထဲက ခ်ယ္ရီပန္းေလး ဒီလမ္းေပၚမွာ လႊတ္က်ခဲ့ဖူးတယ္...... က်ေနာ့္စိတ္ကူးအိပ္မက္ေလးေတြ လည္းတစစီ ေၾကြခဲ့ဖူးတယ္...... အခ်ိန္သိပ္မရဘူး...... ကားဆရာကို ေတာင္းပန္ျပီး က်ေနာ္ အျမန္သူ ့အိမ္ေရွ ့ေျပးလာတယ္...<br /><br />သူ ့အိမ္ေရွ ့ေရာက္ေတာ့ ဘာအရိပ္အေရာင္ မွမေတြ ့ရဘူး..... တိတ္ဆိတ္ေနတာဘဲ..... က်ေနာ္သူ ့ကို မရမက လုိက္ရွာတယ္...... မေတြ ့ ျဖစ္ခဲ့ဘူး...... သူတုိ ့တစ္အိမ္လုံး အျပင္ထြက္သြားၾကတယ္နဲ ့တူပါတယ္...... က်ေနာ္အၾကာၾကီး ေစာင့္ေနခဲ့တယ္...... သူေရာက္မလာဘူး....... က်ေနာ္လည္း သူ ့ အတြက္ယူလာတဲ့ စာတစ္ေစာင္နဲ ့ ခ်ယ္ရီပန္းေလးကို ၀န္းတံခါးနားတင္ခဲ့ျပီး သူတုိ ့ အိမ္ကို ေက်ာေပးခဲ့တယ္.....<br /><br />ဒီတစ္ခါေတာ့ က်ေနာ့္အိမ္ျပန္ေျခလွမ္းေတြ ေလးလံသြားျပီ...... ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ကိုေတာင္ ႏွဳတ္ဆက္ခြင့္မရလုိက္ဘူး.... က်ေနာ္ ညံ့ဖ်င္းသလား..... က်ေနာ္ဒီေလာက္ဘဲ သတၱိနည္းသလား...... က်ေနာ့္ကို က်ေနာ္အျပစ္တင္လုိ ့ မဆုံးေသးခင္မွာ က်ေနာ့္အိမ္ေရွ ့ မွာ စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ျမင္လုိက္တယ္...... ဘာစာအုပ္လည္း ဆုိေတာ့ “ Romeo AND Juliet ”...... က်ေနာ္အံ့ၾသသြားတယ္...... သူ က်ေနာ္အိမ္ လာသြားတယ္...... က်ေနာ္တုိ ့ႏွစ္ေယာက္ လြဲသြားတာေနမယ္...... ဟာ ဒီလုိမွန္းသိရင္ က်ေနာ္သူ ့အိမ္ဘယ္သြားမွာလဲ...... သူကလည္း ဘာလုိ ့ဒီေန ့မွ က်ေနာ့္အိမ္လာသလဲ....... ဟာ ......<br /><br />စာအုပ္ကေလးကို က်ေနာ့္ရင္ခြင္ထဲမွာ ေပြ ့ဖက္ထားတယ္...... သူနဲ ့ အရင္က ဖတ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ပံုရိပ္ေလးေတြ ျမင္ေယာင္မိတယ္...... က်ေနာ့္မ်က္ရည္ေတြ ထိန္းမရေတာ့ဘူး...... ေဆာင္းရာသီမွာ ေအးစက္ေနသေလာက္ က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ထဲမွာ ပူေလာင္ေနတယ္...... အဲ့ဒီေန ့တုန္းက က်ေနာ္ သူနဲ ့ စေတြ ့မိခဲ့တဲ့ ခ်ယ္ရီပင္ေအာက္ေလးမွာ ဒီစာအုပ္ေလး အစကေန ျပန္ဖတ္ခဲ့တယ္...... က်ေနာ့္ မ်က္ရည္ေတြ စာအုပ္ေပၚ တစ္စက္ျပီးတစ္စက္က်ခဲ့တယ္...... ေနညိဳခ်ိန္ေလးေရာက္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ ့ဖတ္ျပီးတဲ့ စာမ်က္ႏွာေလးအထိေရာက္သြားျပီ...... စာရြက္ေထာင့္မွာ အသည္းပုံေလးဆြဲထားတယ္ေလ...... သူနဲ ့က်ေနာ္ စာအုပ္ေလးဖတ္ျပီးရင္ အျမဲျပီးတဲ့ စာမ်က္ႏွာရဲ ့ေထာင့္ေလးမွာ သူဆြဲတတ္တယ္...... အဲ့ဒီအသည္းေလးကိုဘဲ အနမ္းေလးေပးျပီး ေဆာင္းတစ္ရက္ကို ေက်ာ္လြန္ခဲ့ဖူးတယ္......<br /><br />ဆက္ရန္..........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-2472525647764485456?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-90482535110424103652009-01-30T22:14:00.001+08:002009-01-30T22:32:29.102+08:00<embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" flashvars="host=picasaweb.google.com&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fnaingnaingseven%2Falbumid%2F5297086035357313921%3Fkind%3Dphoto%26alt%3Drss" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" height="267" width="400"></embed><br /><br />ဟုိေန ့ကဘဲ sentosa ကို အလည္တစ္ေခါက္ေရာက္ခဲ့ေသးတယ္ဗ်ာ...... chinese new year မုိ ့လုိ ့လား မသိဘူး... လူေတာ္ေတာ္စည္တာဘဲ.... sentosa သြားတာ ဒီတစ္ေန ့လူအစည္ဆုံးဘဲ... ပိတ္ရက္ အားလပ္ရက္ဆုိေတာ့ အပန္းလာေျဖၾကတာေနမွာေပါ့.... က်ေနာ္လည္း sentosa တာသြားေနရတာ.... စင္ကာပူမွာ နာမည္ၾကီးလွတဲ့ ေရပန္းအကကို တစ္ခါမွ မေတြ ့ဘူး မျမင္ဖူးေသးဘူး.... အဲဒါနဲ ့ မထူးေတာ့ဘူးေလ... လက္မွတ္ေတြ၀ယ္ျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ အတူၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တယ္....<br /><br />ေရပန္းအက ကေတာ္ေတာ္အဆင့္မီတာဘဲ... ျမဴးျမဴးၾကြၾကြေလးလုပ္ထားတယ္.... ေတာ္ေတာ္ေလးကို ၾကည့္လို ့ေကာင္းလုိက္တယ္.... ေပ်ာ္စရာလည္းေကာင္းတယ္.... ဒီေပ်ာ္ရႊင္မွဳေလးေတြကို က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့မွ်တူ ထပ္တူခံစားႏုိင္ရန္ က်ေနာ္ ဒီေန ့ညဘဲတင္လုိက္ပါတယ္ဗ်.....<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-9048253511042410365?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-24149745936285553642009-01-24T14:19:00.006+08:002009-02-25T09:34:34.900+08:00<div style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 153);">အပိုင္း ( ၃ )<br /></div><br />က်ေနာ္ ေသခ်ာေလးျပန္စဥ္းစားခ်င္တယ္..... ဘ၀မွာ “လုပ္သင့္တာ” နဲ ့ “လုပ္ခ်င္တာ” ဆုိျပီး ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္..... ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ လုပ္ခ်င္တာကို ဦးစားေပးလုိက္ရင္ အရာရာမွားယြင္းကုန္တတ္တယ္.... က်ေနာ္ဘာလုပ္သင့္လဲ.... က်ေနာ္ဘာလုပ္သင့္လဲ.... က်ေနာ့္ရဲ ့ တစ္ဦးတည္းေသာ အေဖာ္ လမင္းၾကီး မင္းကလည္း ငါ့ကိုစကားေတာင္မေျပာေတာ့ပါလား.... က်ေနာ့္ အိပ္မက္ေတြလည္း သူပုံရိပ္ေတြနဲ ့ ရက္ေတြဆက္ခဲ့ျပီ....<br /><br />မင္းလက္ကို ဆုတ္ကိုင္ျပီး ေလထဲတုိက္အိမ္ေဆာက္ခဲ့ဖူးတယ္.... မင္းကိုယ့္ရင္ခြင္ထဲမွာ အိပ္ေနခုိက္ေလး အနမ္းတစ္ရွဳိက္ေလး ပန္ဆင္ေပးခဲ့ဖူးတယ္.... မင္းနဲ ့ကိုယ္နဲ ့ လက္သန္းခ်င္းယွက္လုိ ့ ကတိသစၥာေတြ အျပိဳင္ဆုိခဲ့ၾကတယ္..... မင္းရဲ ့ ကေလးဆန္တဲ့ အမူအရာေလးေတြနဲ ့ ကိုယ္ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးတယ္.... မင္းေပးတဲ့ ခြန္အားေတြနဲ ့ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ဖူးတယ္.... မင္းအရမ္းၾကိဳက္တဲ့ Romeo and Juliet စာအုပ္ေလး ကို္ယ္တုိ ့ႏွစ္ေယာက္ အတူတူဖတ္တာေနာက္ဆုံးဇာတ္သိမ္းခန္းေလးေတာင္ ေရာက္လုနီးျပီေနာ္.... ဒါေတြ အားလုံး ကိုယ္တုိ ့အခ်စ္ေတြ အားလုံးကို ကိုယ္တုိ ့ကို ေတြ ့ဆုံခြင့္ေပးခဲ့တဲ့ ဒီခ်ယ္ရီေလးဘဲ သိတယ္.... ဒီခ်ယ္ရီပန္းေလးေတြ သက္ေသရွိတယ္.... ကိုယ္တုိ ့ရဲ ့ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးခဲ့တာေတြ ဒီခ်ယ္ရီပင္ေလးနဲ ့ လမင္းၾကီးတုိ ့သိတယ္.... အခုေတာ့ အားလုံးေလထဲမွာ လြင့္စင္ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မွာလား......<br /><br />ဟုတ္တယ္.... က်ေနာ္ ဆုံးျဖတ္လုိက္ျပီ.... က်ေနာ္ ေရွာင္တိမ္းသင့္ျပီ.... ခ်စ္သူေပ်ာ္ရႊင္ဖုိ ့ အနစ္နာခံရဲရမယ္..... ခ်စ္သူေပ်ာ္ရႊင္ရင္ က်ေနာ့္အသက္ေတာင္ စေတး၀ံ့တယ္.... အျပစ္ကင္းတဲ ့ သူ ့ရဲ ့ဘ၀ေလး သူ ့လုိဘဲ သာယာလွပေစခ်င္တယ္.... တစ္ကယ္တမ္းျပန္စဥ္းစာၾကည့္ရင္း ေတာ္ေတာ္ရယ္စရာေကာင္းတာေနာ္.... ဘာမွမဟုတ္ ဘာမွမရွိတဲ့ က်ေနာ့္လိုေကာင္မ်ိဳးက..... ဒုတိယအၾကိမ္ ေလာကၾကီးတကယ္ မမွ်တဘူးဆုိတာ က်ေနာ္ လက္ခံလုိက္တယ္.... အဲ့ဒီေန ့ဘဲ က်ေနာ္ ပင္လယ္ၾကီးကို မ်က္ႏွာမူျပီး ေပါက္ကြဲပစ္လုိက္တယ္.... က်ေနာ့္မ်က္ရည္ေတြ ပင္လယ္ေရလွဳိင္းေလးေတြနဲ ့ ေရာေႏွာသြားခဲ့ဖူးတယ္.... တစ္ကယ္တမ္းက်ေနာ္ သူ ့ကိုခ်စ္တဲ့ အခ်စ္က ဒီပင္လယ္ျပင္ၾကီးထက္ နက္ရွိဳင္းတယ္ ရုိးစင္းတယ္ ႏူးညံ့တယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ယံုတယ္....<br /><br />က်ေနာ့္ဖုန္းကို သူေန ့တုိင္းေခၚတယ္.... က်ေနာ္တုိ ့မေတြ ့တာလဲ ၂ပတ္ေလာက္ရွိသြားျပီကိုး.... က်ေနာ္မကုိင္ရက္ဘူး..... မကိုင္ဖုိ ့လဲ ၾကိဳးစားခဲ့တယ္.... က်ေနာ္လုံး၀ေမ့ပစ္ဖုိ ့ မျဖစ္ႏုိင္ေပမယ့္ ၾကိဳးစားခဲ့တယ္... တတ္ႏုိင္သမွ် သူနဲ ့ အေ၀းဆုံးမွာဘဲ ၾကိဳးစားေနခဲ့ဖူးတယ္.... လစ္လ်ဴရွဳထားတယ္.... ဒါေတြအားလုံးကလည္း မင္းအတြက္ပါကြယ္.... ကေလးရယ္ ကိုယ့္ကို ဖုန္းထက္မေခၚပါနဲ ့.... ကုိယ္ေတာင္းပန္တယ္.... ကိုယ့္ကိုေမ့ပစ္လုိက္ေတာ့...... ကုိယ့္ကိုေမ့ပစ္လုိက္ပါေတာ့.....<br /><br />က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြ ေျပာေနတယ္..... သူ ့ကိုသူ ့မိဘေတြက ႏုိင္ငံျခားလႊတ္ေတာ့မယ္တဲ့..... စင္ကာပူႏိုင္ငံမွာ ပညာဆက္သင္ရမယ္တဲ့.... အတင္းအၾကပ္ၾကီး လႊတ္ေနတယ္.... က်ေနာ္ ၀မ္းသာရမလား ၀မ္းနည္းရမလား.... စင္ကာပူမွာ ပညာသင္ေတာ့ ပုိျပီးေကာင္းတာေပါ့.... ကေလးရယ္.... ဒီလုိအခြင့္အေရးမ်ိဳး ဆုိတာ ရခဲလွတယ္.... ကိုယ္အားေပးေနတယ္.... ဒါေပမယ့္ ကိုယ္တုိ ့တျဖည္းျဖည္း ၂ လွမ္း ၃လွမ္း ၄လွမ္း ပိုပုိျပီးေ၀းသြားျပီေနာ္.... ဒါကအေၾကာင္းမဟုတ္ပါဘူး.... မင္းတုိးတက္ေအာင္ျမင္ေနရင္ ကိုယ္အတြက္ အတုိင္းထက္အလြန္ေပါ့ကြာ.... ကမာၻၾကီးကက်ဥ္းက်ဥ္းေလးပါ.... တစ္ေန ့မွာ ေအာင္ျမင္မွဳေတြ ေထြးပိုက္ျပီး ကမာၻတစ္ေနရာရာမွာ ျပန္ဆုံၾကမယ္ေလ....<br /><br />ဆက္ရန္...............<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-2414974593628555364?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-47501597904822015162009-01-08T09:45:00.007+08:002009-01-08T10:10:58.312+08:00<embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" flashvars="host=picasaweb.google.com&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fnaingnaingseven%2Falbumid%2F5288731732568111057%3Fkind%3Dphoto%26alt%3Drss" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" height="267" width="400"></embed><br /><br />ေတာင္ၾကီးကို ျပန္ေရာက္သြားေတာ့ မထူးေတာ့ဘူးေလ.... တစ္ခါတည္း လြိဳင္ေကာ္ကို လိမ့္သြားတာဘဲ.... သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း မုိးျဗဲမွာရွိၾကတယ္.... ဒါေၾကာင့္ အလည္တစ္ေခါက္ ဘ၀မွာ ပထမဆုံးအၾကိမ္ေရာက္သြားလုိက္တယ္....<br /><br />ေဆာင္းရာသီဆုိေတာ့ ေအးလုိက္တာမွ...... မေျပာႏုိင္ေတာ့ဘူး.... ေအးမေအးေတာ့ မသိဘူး... ႏြားေတာင္ ေစာင္ျခံဳေပးရတယ္...... ေတာင္ၾကီးထက္ေတာင္ ပိုေအးေသးတယ္.... ပင္ေလာင္းေရာက္ေတာ့ ၁၀ နာရီေလာက္ရွိသြားျပီ.... အခုခ်ိန္ထိ ေနမျမင္ရေသးဘူး...... အပူခ်ိန္က အႏုတ္နဲ ့ ျပတယ္တဲ့.....ျမဴေတြ ဆုိင္းေနတာ လမ္းေတာင္မနည္း ရွာေမာင္းရတယ္.... မဟုတ္ရင္ ငရုတ္သီးခင္းထဲ၀င္သြားမွ.... ပအို၀္းေတြ လာေဆာ္သြားမယ္.... မျဖစ္ဘူး<br /><br />ပင္ေလာင္း ေနာင္တရားမွာ မနက္မုိးလင္း ဗိုက္ဆာဆာနဲ ့ ရြာထဲ အိမ္မွာ ၀င္ေလြးတာ.... ပအုိ၀္းမေတြ ေတာင္ထုိင္ၾကည့္ယူရတယ္.... ဒီေကာင္ေလး ဟုတ္မွ ဟုတ္ရဲ ့လားေပါ့ .... ေတာထမင္း ေတာဟင္းမို ့လာသိဘူး.... ေတာ္ေတာ္ေလးစားလုိ ့ ေကာင္းတယ္.... ေျပာရင္းနဲ ့ ေတာင္ သေရက်လာျပီ....<br /><br />ေနာက္ ဖယ္ခုံကို ဆက္ေမာင္းတာဘဲ.... ဖယ္ခုံ-ပင္ေလာင္းလမ္းၾကီး ကလည္း မေကာင္းတစ္ခ်က္ ေကာင္းတစ္ခ်က္ဗ်ာ.... ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့ အုိမင္းသြားျပီ.... တစ္ခါတစ္ခါ ေျမနီလမ္းပုိင္းေတြလည္း ရွိတယ္..... မုိးတြင္းဆုိ ဘယ္လုိေမာင္းၾကမလဲ မသိဘူး..... စိတ္ေတာင္ပူမိတယ္.....<br /><br />ဖယ္ခုံအင္း..... ေတာ္ေတာ္သာယာတယ္ဗ်ာ..... အင္းထဲ ကိုဆုိ ေတာင္ၾကီးကဘဲ ေရာက္ဖူးတာ.... ဖယ္ခုံဘက္ကဆုိ ျမင္ေတာင္မျမင္ဖူးဘူး.... ဖယ္ခုံအင္း ကုိေတြ ့ လည္းေတြ ့ေရာ..... ၀မ္းသာလုိ ့ ဓါတ္ပုံေတြ အမ်ားၾကီးရိုက္လုိက္တယ္..... ေတာ္ေတာ္ေလးကို လွပါေပတယ္... အင္းနဲ ့ ကားလမ္းကလည္း ေပ ၂၀ ၃၀ ေလာက္ဘဲ ျခားမယ္နဲ ့ တူတယ္.... အင္းရနံ ့ေလးကလည္း သင္းလုိ ့ ......<br /><br />ဖယ္ခုံေက်ာ္သြားေတာ့ မုိးျဗဲ ေရာက္သြားတယ္ေလ.... မုိးျဗဲက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အိမ္မွာ ၀င္တည္းလုိက္တယ္.....<br />ေနာက္ အထုပ္ေတြခ်ျပီးတာနဲ ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ ့ ခ်က္ခ်င္းလြိဳင္ေကာ္ကို လိမ့္တာဘဲ..... လြိဳင္ေကာ္နဲ ့ မုိးျဗဲက ေတာ္ေတာ္ေလးနီးတာဘဲ.... ၁၅ မိနစ္ နာရီ၀က္ဆုိ လွမ္းေတြ ့ ေနရျပီ..... ကယားျပည္နယ္နဲ ့ ရွမ္းျပည္နယ္ နယ္စပ္ေပါ့.....<br /><br />လြိဳင္ေကာ္ျမိဳ ့ၾကီးကေတာ့ က်ေနာ္တုိ ့ ေတာင္ၾကီးနဲ ့ ခက္ဆင္ဆင္ပါဘဲ..... သိပ္ျပီးမထူးျခားဘူး.....<br />ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ပါ.... ေနရာအသစ္ကေလးေတြကို ေရာက္သြားေတာ့ အေတြ ့ အၾကံဳေလးေတြ.... ဓေလ့ အသစ္ေလးေတြ ေတြ ့ျမင္ရလုိက္တယ္.....<br /><br />ဒီလုိဘဲ က်ေနာ့္ရဲ ့ ခံစားခ်က္ေလးေတြကို သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ မွ်တူခံစားႏုိင္ဖုိ ့ က်ေနာ့္ (တစ္ခ်ိန္က ကယားသား ) ဒီေန ့ဘေလာ့မွာ ခ်က္ခ်င္းဘဲ တင္ေပးလုိက္ပါတယ္ဗ်ာ......<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ကယားသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-4750159790482201516?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-74632652295210224152009-01-08T09:04:00.003+08:002009-01-08T09:08:17.282+08:00က်ေနာ္မေန ့ကဘဲ စလုံးကို ျပန္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္.... က်ေနာ္ ့ဘေလာ့ေလးကို မထိတာ ၂ လေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ရွိသြားပါျပီဗ်ာ.... ဒီအတြက္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ကို စိတ္မရွိေစခ်င္ပါဘူး.... အခုေတာ့ က်ေနာ့္ ခံစားခ်က္အသစ္ကေလး ေတြနဲ ့ ျပန္ျပီး အသက္သြင္းလိုက္ပါျပီ....<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အားလုံးဘဲ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ ့ပါေစ.......<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-7463265229521022415?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-73475493588524277322008-11-16T12:09:00.016+08:002009-02-25T09:33:50.917+08:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အပိုင္း ( ၁)</span><br /></div><br />က်ေနာ္နဲ ့သူ စေတြ ့ခဲ့တဲ့ေန ့တစ္ေန ့ေပါ့.....<br />ေဆာင္းရာသီခ်ယ္ရီပန္းေတြ ေ၀ေနတဲ့ေဆာင္းမနက္ခင္းေလ..... က်ေနာ္အလုပ္ကေတာ့ ခ်ယ္ရီပင္လမ္းေလးကို မနက္တုိင္းအလွဆင္ေနၾက....<br />ဒီေန ့လည္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ျမဴးျမဴး အရြက္ေျခာက္ကေလးေတြကို သိမ္းဆည္း လွဲၾကံဳးေနတာေပါ့.... ခ်ယ္ရီပင္ ေအာက္ကခုံေလးတစ္ခုံမွာ သူတုိ ့သူငယ္ခ်င္း ၃ေယာက္လာထုိင္ျပီး တစ္စုံတစ္ရာကို ခက္ျပင္းျပင္းေဆြးေႏြးေနသလုိဘဲ... က်ေနာ္ကလည္း ကိုယ့္အလုပ္နဲ ့ကို ဆုိေတာ့ သတိမထားမိလုိက္ဘူး....<br />ကိုယ့္အေတြးနဲ ့ ကို သစ္ရြက္ေလးေတြ လွဲေနရင္း က်ေနာ့္ ပခုံးကိုသူလာတုိ ့တယ္.... ခ်ယ္ရီပန္းေလးတစ္ခုိင္ေလာက္ခူးေပးပါတဲ့.... က်ေနာ့္အိမ္အတြက္ ခူးထားတဲ့ အလွဆုံးခ်ယ္ရီပန္းတစ္ခုိင္ရွိတယ္.... က်ေနာ္လည္းသူလုိခ်င္တယ္ဆုိေတာ့ ေပးလုိက္မိတယ္..... ေလာကမွာ အေအးခ်မ္းဆုံး အလွဆုံးမ်က္၀န္းေလး တစ္စုံ နဲ ့ က်ေနာ္မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္မိလုိက္တယ္....<br />ရင္ခုန္သံေလးက သူ ့အလုိလုိေတာင္းတလာတယ္..... က်ေနာ့္တစ္သက္ တစ္ခါမွမခံစားဖူးတဲ့ အခ်စ္စိတ္ကေလး က်ေနာ့္ေသြးထဲ ႏွလုံးသားထဲ ရွင္သန္စျပဳေနျပီလား..... စိတ္ကေလးကိုထိန္းျပီး က်ေနာ့္အလုပ္က်ေနာ္ဆက္လုပ္လုိက္တာေပါ့.... ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆုိတဲ ့အျပံဳးေလး ေဆာင္းရာသီက အေအးဓါတ္ေလးေတြကို ေႏြးေထြးသြားေစျပီလား....<br /><br />သူတုိ ့သူငယ္ခ်င္းသုံးေယာက္ ခ်ယ္ရီပန္းေလးေတြကိုင္ျပီး ထြက္သြားတယ္...... သူသတိမထားမိလိုက္ဘူးထင္တယ္..... ထုိုင္ခုံေလးေပၚမွာ စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္က်န္ခဲ့တယ္.... စာအုပ္ေလးကို က်ေနာ္ယူကုိင္ျပီးေသခ်ာၾကည့္လုိက္ေတာ့ မ်က္ႏွာဖုံးက Romeo AND Juliet..... တစ္အုပ္လုံးအဂၤလိပ္လုိ ေရးထားတာဘဲ အဂၤလိပ္စာကို သိပ္မဖတ္တတ္ေပမယ့္ ေနာက္ေန ့တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာျပန္ေတြ ့မယ္ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ ့ စာအုပ္ကို အိမ္ယူျပန္သြားမိလုိက္တာေပါ့....<br /><br />ေနာက္တစ္ပတ္ထိက်ေနာ္ ေမွ်ာ္ေနေပမဲ့ သူေရာက္မလာခဲ့ဘူး.... ေတာ္ပါပီ.....<br />သူတုိ ့ေက်ာင္းက library မွာဘဲ က်ေနာ္သြားအပ္လုိက္တယ္..... သြားအပ္ျပီးတာနဲ ့ ေနာက္တစ္ေန ့ သူအေျပးေရာက္လာတယ္..... အရင္ေန ့က က်ေနာ္အမွဳိက္သိမ္းေနတဲ့ေနရာေလးမွာဘဲ.... စာအုပ္ကိုျပန္လာေပးတဲ့ အတြက္ အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေပါ့.... က်ေနာ့္အတြက္ ကူညီတယ္ဆုိတာ အထူးမျဖစ္ေနေတာ့ ရပါတယ္ ဆုိျပီးက်ေနာ့္အလုပ္ဆက္လုပ္ေနတယ္..... သူကလည္းခုံတမ္းေလးမွာ ထုိင္ျပီးက်ေနာ့္ကိုအေဖာ္ျပဳေပးလုိ ့ ရမလားလုိ ့ က်ေနာ့္ကို ခြင့္ေတာင္းတယ္..... ေနာက္ သူဖတ္ထားသေလာက္ Romeo AND Juliet အေၾကာင္းေလးကို ေျပာျပတာေပါ့.....<br /><br />ေၾသာ္ အခ်စ္ ေတာ္ေတာ္ေလးလည္း တန္ခုိးၾကီးပါလား..... Romeo နဲ ့ Juliet တုိ ့ ကအၾကည့္ကေလးတစ္စုံမွာ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ နက္နက္ရွဳိင္းရွဳိင္းခ်စ္မိသြားၾကတယ္တဲ့.... က်ေနာ္ကိုေကာ အဲ့ဒီလုိခံစားဖူးလားတဲ့..... သူ ့ရဲ ့ေမးခြန္းေလးေၾကာင့္ က်ေနာ္ဘယ္လုိေျဖရမလဲမသိျဖစ္သြားတယ္.... ဘယ္လုိေျဖရင္ေကာင္းမလဲ သူငယ္ခ်င္းတုိ ့ေရ.... လိမ္မေျပာတတ္ဘူး ဟုိအရင္ေန ့ ေလးက က်ေနာ္တုိ ့ေတြ ့လုိက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ထူးထူးဆန္းဆန္းေလး ျဖစ္မိတယ္လုိ ့ ေျဖလုိက္တယ္.... သူကလည္း သူတစ္သက္မွာ ဒီလုိဒီတစ္ခါဘဲ ခံစားမိပါတယ္တဲ့ ..... ဒီလုိပဲ ေန ့တုိင္း က်ေနာ္ခ်ယ္ရီပင္ေလးေတြ ေအာက္မွာ အမွဳိက္လွဲတုိင္း သူအျမဲအေဖာ္လာလုပ္ေပးတယ္.... ေနာက္ေတာ့ သူပါလွဲေပးမယ္ဆုိျပီး အတူတူေဆာ့လုိက္ေပ်ာ္လုိက္ လွဲလုိက္သိမ္းလုိက္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးျဖစ္လာတာကို က်ေနာ္မသိလုိက္ဘူး....<br /><br />ေနာက္ေတာ့သူ ့အေၾကာင္း ကိုယ့္အေၾကာင္းေလးေတြကို ခ်ယ္ရီပင္ေလးေအာက္က ထုိင္ခံုမွာက်ေနာ္တုိ ့ ေျပာမိၾကတယ္.... သူက ပညာတတ္ေလးတစ္ေယာက္...... အရာရာျပည့္စုံတယ္.... သူ ့ရဲ ့ဘ၀ေလးက ေတာ္ေတာ္ေအးခ်မ္းတယ္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖုိ ့ ေကာင္းတယ္ ေႏြးေထြးတယ္.... က်ေနာ္ကေတာ့ ဘ၀သမားလုပ္သားေလးပါ.... က်ေနာ္ ေက်ာင္းမျပီးလုိက္ဘူး...... အင္ဂ်င္နီယာေက်ာင္းကို ပထမႏွစ္ျပီးေတာ့ အဆင္မေျပလုိ ့ထြက္လုိက္ရတယ္..... ဒီအတြက္ က်ေနာ္စိတ္မေကာင္းမျဖစ္ပါဘူး..... ဘ၀မွာ ပညာတတ္မွ အဆင့္အတန္းရွိတာမွ မဟုတ္တာ.....<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အပုိင္း ( ၂ )</span><br /></div><br />ခ်စ္မိသြားျပီ..... ဘ၀မွာမမီတဲ့ ပန္းကိုလွမ္းရခက္မွန္းသိရက္နဲ ့ ရေအာင္ခူးခ်င္တဲ့ အားအင္ေလးရွင္သန္လာေစတယ္..... တစ္ကယ္ဘဲခ်စ္မိသြားျပီလား..... လမင္းၾကီးရယ္ က်ေနာ့္ကိုအေျဖရွာေပးပါဦး..... ဘ၀ၾကီးကေပးလိုက္တဲ့ ဖူးစာရွင္အစစ္ကေလးကလည္း လက္လွမ္းမမီတဲ့ပန္းကေလး ျဖစ္ေနျပီလား..... ျပန္စဥ္းစားတယ္...... သူေလးနဲ ့ က်ေနာ္နဲ ့ထုိက္တန္ရဲ ့လား..... ထုိက္တန္တယ္ဆုိတဲ့ စကားလုံးၾကီးကို ခက္ရုိင္းရုိင္း က်ေနာ္သံုးမိလုိက္တယ္..... ျဖဴစင္သန္ ့ရွင္းလွတဲ ့ ဘ၀ေလး က်ေနာ့္ေၾကာင့္ အေရာင္စြန္းထင္းညစ္ေပသြားမွာအရမ္းေၾကာက္တယ္...... စင္ၾကယ္လွတဲ ့ ႏွလုံးသားအသစ္ကေလး က်ေနာ့္ေၾကာင့္ ေဟာင္းႏြမ္းသြားရမယ့္ အျဖစ္မ်ိဳးက်ေနာ္မလုိလားဘူး...... ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ က်ေနာ္သူ ့ကို အရမ္းခ်စ္တယ္..... သူေပ်ာ္ရႊင္တာဘဲျမင္ခ်င္တယ္..... သူ ့အျပံဳးေလးကိုဘဲ ထာ၀စဥ္ရွင္သန္ေစခ်င္တယ္...... သူေပ်ာ္ရႊင္ဖုိ ့ဘာမဆုိ ရင္ဆုိင္၀ံ့တယ္...... အနစ္နာခံ၀ံ့တယ္..... သူေပးလုိက္တဲ့ ခြန္အားသတၱိေလး က်ေနာ့္ေသြးထဲ အျမဲစီးဆင္းေနတယ္......<br /><br />အရင္ေန ့ေလးက ထုိင္ခုံေလး....... ဒီေန ့သူတစ္ေယာက္ထဲပါလား..... အျမဲေပ်ာ္ရႊင္ေနတယ့္ သူ ့ရဲ ့ျဖဴစင္တယ့္ မ်က္ႏွာေလး ဒီေန ့ မ်က္ရည္စက္ေလးေတြနဲ ့ ...... သူတစ္ကယ္၀မ္းနည္းေနတယ္...... တစ္စုံတစ္ရာကို ေမွ်ာ္ေနတယ္..... လြမ္းဆြတ္တမ္းတေနတယ္...... သူမျမင္တဲ ့ ေနာက္ကြယ္ေလးက သူ ့အျပံဳးေလးကို က်ေနာ္ခုိးခုိးၾကည့္ေနတာ အခုနဲ ့ဆုိ ၃ ရက္ေလာက္ရွိသြားျပီ..... က်ေနာ္ဘာလုပ္ရမလဲ.... သူ ့ကို၀မ္းနည္းေအာင္က်ေနာ္ လုပ္လုိက္မိျပီ...... က်ေနာ္မ်က္ရည္ေတြလည္း သူ ့အလုိလုိစီးက်ေနျပီ..... က်ေနာ္သူ ့ကုိခ်စ္တယ္..... ခ်စ္လြန္းလုိ ့မနစ္ေစခ်င္ဘူး..... ဒါေၾကာင့္က်ေနာ္ ေရွာင္တိမ္းမိတာပါ...... လမင္းၾကီး က်ေနာ့္လုပ္ရက္ေတြ မွားေနျပီလား.......<br /><br />သူလွည့္ျပန္ထြက္သြားျပီ..... ၀မ္းနည္းပူေဆြးေနတဲ့ ေျခလွမ္းကေလးေတြနဲ ့..... က်ေနာ္အရမ္းခံစားေနျပီ..... ပုန္းကြယ္ေနတဲ့ တစ္ေနရာက က်ေနာ္ေျပးထြက္ျပီး သူကိုအေႏြးေထြးဆုံးရင္ခြင္ေလးဆီ ေပြ ့ဖက္ထားတယ္..... ေဆာင္းရာသီမနက္ခင္း ခ်ယ္ရီပင္ကေလးေတြ ၾကားမွာ က်ေနာ္သူ ့ကို ေႏြးေထြးစြာ ေပြ ့ဖက္ထားတယ္..... ႏွစ္ဦးႏွစ္ေယာက္စလုံးကလည္း အလြမ္းမ်က္ရည္ေတြနဲ ့ေပါ့...... “ငါနင့္ကို အရမ္းခ်စ္တယ္...... ငါ့ရင္ခုန္သံေလးကို နင္အခုနားေထာင္ၾကည့္..... ထာ၀ရ ေႏြးေထြးေစမယ္တဲ့..... ၾကားလား”..... မ်က္ရည္ေတြနဲ ့ ျပံဳးရယ္ျပီး က်ေနာ္ေမးလုိက္တယ္...... က်ေနာ္အတြက္ေတာ့ ၾကယ္ေတြစုံခဲ့တဲ့ ဒီဇင္ဘာညေလးတစ္ညေပါ့...... သူနဲ ့က်ေနာ္ေကာင္းကင္ေပၚက ၾကယ္ေလးေတြ တစ္စင္းျပီးတစ္စင္း လုိက္ေရတြက္မိတယ္..... က်ေနာ့္ပခံုးေလးထက္ သူမွီလ်က္....... က်ေနာ္တုိ ့စကားအမ်ားၾကီး ေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္...... အဲ့ဒီေန ့ေလး က်ေနာ့္ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလးထဲ မွတ္သားထားတယ္...... ခ်စ္သူေတြ စျဖစ္ခဲ့တာ ဒီဇင္ဘာ ၁၂ ရက္ေလးေပါ့....<br /><br />ေအးခ်မ္းတည္ျငိမ္လွတဲ ့ က်ေနာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္အၾကား ေလနီၾကမ္းေတြ ၀င္ေရာက္လာျပီ...... အျဖတ္ေလမွဳန္တုိင္းၾကီး တုိက္ခတ္ေနျပီ...... အခ်စ္ႏွစ္ခုေပါင္းစပ္တဲ့အခါ မိဘအသုိင္းအ၀ုိင္းေတြ မပါရင္ သိပ္ေကာင္းမွာေနာ္....... က်ေနာ္ကမိတဆုိးပါ...... က်ေနာ္ခ်စ္တဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာအေဖနဲ ့ဘ၀ကို ရုန္းကန္လာခဲ့တာပါ...... က်ေနာ့္မွာ အသျပာမရွိဘူး...... စည္းစိမ္ဓန မရွိဘူး.... ဒါေပမယ့္ ဘ၀မွာ မဟုတ္တာမမွန္တာ ဘာမွမက်ဴးလြန္ဖူးဘူး....... ရုိးသားျဖဴစင္စြာနဲ ့ ဘဲ ဘ၀ကိုျဖတ္သန္းလာခဲ့တာ...... ေလာကၾကီးက တစ္ခါတစ္ေလမတရားဘူး...... က်ေနာ္လည္း အခ်စ္အတြက္နဲ ့ ေလာကၾကီးကို အျပစ္တင္လုိက္တယ္..... ေလာကမွာ ဂုဏ္သိကၡာဆုိတာ အဓိကလား...... ဥစၥာပစၥည္းေတြက အေရးၾကီးသလား..... ေလာကၾကီးကို စြန္ ့ခြာတဲ့ အခ်ိန္ အဲ့ဒီဂုဏ္သိကၡာတုိ ့ ပစၥည္းတုိ ့ပါလာမွာလား......<br /><br />သူ ့အေဖ အေမေတြ သူ ့ကိုတင္းၾကပ္ထားတယ္ဆုိတာ က်ေနာ္သိေနပါတယ္...... သူနဲ ့ က်ေနာ္မေတြ ့ရတာ ၁၄ ရက္ရွိသြားျပီ....... က်ေနာ့္ေခါင္းရင္းက ျပကၡဒိန္ေလးမွာ က်ေနာ္ေရးမွတ္ထားတယ္...... က်ေနာ္အရမ္းလြမ္းတယ္...... သူလည္း က်ေနာ့္ကို အတုိင္းမသိလြမ္းေနမွာ...... က်ေနာ္ေျခလွမ္းေတြ သူ ့ အိမ္ေရွ့ကို ဦးတည္သြားတယ္...... က်ေနာ္အရမ္းေတြ ့ခ်င္တဲ့ ေဇာနဲ ့ေပါ့...... သူ ့အခန္းေလး မီးေလးပြင့္ေနတယ္..... သူျပတင္းေပါက္ေလးအျပင္ဖက္ကိုေငးေနတယ္...... က်ေနာ္လက္ကေလးလွဳပ္ျပလုိက္မွ သူျမင္သြားတယ္...... သူ ့အျပံဳးေလး မျမင္ရတာၾကာလုိ ့လားမသိဘူး...... သိပ္လွတာဘဲ...... က်ေနာ္တုိ ့ႏွစ္ေယာက္ၾကား တံတုိင္ၾကီးကျခားေနတယ္...... သူေျပာတာမၾကားရ က်ေနာ္ေျပာတာကိုလည္းသူမၾကားရဘူး...... သူ ့အျပံဳးေလး ျမင္လုိက္ရေတာ့ က်ေနာ္ေက်နပ္တယ္...... သူ ့ မ်က္၀န္းေလးက က်ေနာ့္ကိုစုိးရိမ္ပူပန္ေနသလုိဘဲ...... ခ်စ္သူ ကိုယ္သြားေတာ့မယ္...... နက္ျဖစ္လာခဲ့မယ္ေနာ္...... သူ ့မ်က္၀န္းေလးနဲ့ က်ေနာ္မ်က္၀န္းစကားေလးေတြ ေျပာခဲ့ဖူးတယ္.......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-7347549358852427732?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-71692113652175032422008-11-10T18:11:00.012+08:002008-11-11T08:27:25.269+08:00“ ထပါေဟ့ ထပါေဟ့ ထပါေဟ့ ထ ထ ထ ထ ” ... က်ေနာ့္အိပ္ရာေခါင္းရင္းက ႏွဳိးစက္အသံ.... တစ္အိမ္လုံးႏွဳိးျပီးမွ က်ေနာ္ႏွဳိးတယ္.... ဟီဟီး... စေနသားတို ့ ၀ီရိယေကာင္းတယ္... အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ ့ နာရီကိုလွမ္းၾကည့္ေတာ့ ၅ နာရီတိတိ.... ဟာ ေနာက္က်ေနျပီပဲ... ကမန္းကတန္းေျပးျပီး ေရခ်ိဳးလုိက္တယ္....<br />ေရေႏြးနဲ ့ေျပာတာေနာ္..... အခုကေဆာင္းရာသီ တန္ေဆာင္မုန္းကာလ...<br />ေရေအးနဲ ့ခ်ိဳးရင္ စေနသားတုိ ့ေစာေစာစီးစီး ဂိသြားလိမ့္မယ္....<br />ေရခ်ိဳးျပီးလုိ ့ မေန ့ညကတဲက ဒီေန ့၀တ္ဖုိ ့ထုတ္ထားတဲ့ ရွမ္းေဘာင္ဘီနဲ ့ ေက်ာင္းျဖဴအကၤ် ီ ... ငါဘယ္နားထားမိပါလိမ့္..... မနက္ေ၀လီေ၀လင္း စမ္းတ၀ါး၀ါးလုိက္ရွာေတာ့.... ေအာ္... အေမ မီးပူတုိက္ျပီး ျဖန့္ထားေပးတယ္ေလ ငါ့အခန္းထဲမွာ.... အခန္းထဲေျပး၀င္းျပီး ခ်က္ခ်င္းေကာက္ဆြတ္... သိပ္မၾကားဘူး...<br />“တီ တီ” အိမ္ေရွ ့မွာဆုိင္ကယ္တစ္အုပ္အသံ.... ဟာ ေဘာ္ဒါေတြလာျပီ.... မနက္စာေတာင္မစားရေသးဘူး.... အေမက မုန္ ့ ဖုိး ၃၀၀၀ ေပးတယ္.... တစ္ခါထဲအိတ္ကပ္ထဲ ေကာက္ထည့္ျပီး အိမ္ေရွ ့ေျပးထြက္သြားတာဘဲ....<br /><br />“ျမန္ျမန္ ငါတုိ ့ေနာက္က်ေနျပီကြ” ..... သူငယ္ခ်င္းေတြ ေငါက္တာေစာေစာစီးစီးခံလုိက္ရတယ္.... ဆုိင္ကယ္နဲ ့ ေစာျမတ္ထြန္းတုိ ့ အိမ္ေျပးတာဘဲ..... ဟာ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလုံးေရာက္ေနျပီ.... တူညီ၀တ္စုံေတြနဲ ့ အားလံုးေပ်ာ္စရာေကာင္းလုိက္တာ..... က်ေနာ့္တုိ ့ မုိးကာနဲ ့အုပ္ထားတဲ့ ကထိန္အရုပ္ေလး..... မေန ့ညကမွေဆးသုတ္ျပီးတာ ေျခာက္ေကာေျခာက္ရဲ ့ လားမသိဘူး..... အေပါက္အျပဲ လုိက္စစ္ရေသးတယ္..... ေနာက္က်ေနာ္တုိ ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ စုစုစည္းစည္းလုပ္ထားတဲ ့ ေက်ာင္းကထိန္ပြဲေလးမွာလြတ္ဖုိ ့ ယမ္းေခြအသစ္စက္စက္ေလးရယ္ မီးပံုးပ်ံရယ္ အုိးစည္ ဗုံ ေမာင္းေတြရယ္ ဘယ္လုိသယ္သြားမလဲ စဥ္းစားေနၾကျပီ.... သိတယ္မလား ေယာက်ာ္းေလးအင္းအားကနည္းတယ္ေလ..... မထူးပါဘူး ငါတုိ ့ ေယာက်ာ္းေတြက ယမ္းေခြနဲ ့ မီးပုံပ်ံကိုသယ္မယ္..... နင္တုိ ့မိန္းကေလးေတြက ကထိန္အရုပ္ကိုသယ္ၾကေပါ့.... အထက (၄) ေက်ာင္းကို က်ေနာ္တုိ ့ အုပ္စုၾကီးခ်ီတက္လာျပီ.... ကိုေနမင္းၾကီးကလည္း ေအးလြန္းလုိ ့ေကြးလုိ ့ မ၀ေသးဘူးထင္ပါရဲ ့.... အခုခ်ိန္ထိကုိ မထြက္လာႏုိင္ေသးဘူး... ဒီမွာေရခ်ိဳးထားေတာ့ ခုိက္ခုိက္တုန္ေအာင္ေအးေနျပီကြ.....<br /><br />ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ၇ နာရီေလာက္ရွိသြားျပီ..... စည္းကားေနလုိက္တဲ့ က်ေနာ္တုိ ့ ေက်ာင္းၾကီး အရုပ္ေတြလည္းမ်ိဳးစုံ ေက်ာင္းသားေတြလည္းအ၀တ္မ်ိဳးစုံ အေရာင္မ်ိဳးစုံ..... ေတာ္ေတာ္ရင္ခုန္ဖုိ ့ေကာင္းတဲ့ ေဆာင္းရာသီမနက္ခင္းေလး..... ဗိုက္ကလည္းဆာေနျပီ...... မထူးဘူး ကိုအုန္းပြင့္ဆုိင္ေဘးက ထမင္းေၾကာ္ဆုိင္မွာ ၀င္ေလြးလုိက္ရင္ေကာင္းမယ္.... ငါ့မွာအေမေပးလုိက္တဲ့ မုန္ ့ဖုိး ၃၀၀၀ ပါတယ္ကြ....<br /><br />လူေတြလည္းဆုံေနျပီ..... မီးပုံပ်ံေတြလည္းတစ္လုံးျပီး တစ္လုံးလႊတ္ျပီးသြားၾကျပီ.... က်ေနာ္တုိ ့ေက်ာင္းကထိန္ပြဲၾကီး ေတာင္ၾကီးျမိဳ ့ကိုစတင္လွည့္လည္ေတာ့မယ္..... လမ္းမွာလည္းပြဲၾကည့္ဧည့္သည္ေတြနဲ ့ အျပည့္ပဲ..... သိတယ္ဟုတ္ .... ထ၄ ကထိန္ဆုိ ေတာင္ၾကီးမွာ အစဥ္အလာနဲ ့ေလ.... နာမည္ၾကီးဘဲဗ်... က်ေနာ့္တုိ ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း တေပ်ာ္တပါးၾကီးဘဲ.... ေက်ာင္းေအာက္တည့္တည့္ဆင္းျပီး အေရွ့ျမိဳ ့ပတ္လမ္းအတုိင္း သြားျပီး အထက ၅ ေက်ာင္းကို ေက်ာ္လာေတာ့ ေအာက္ဘက္မင္းလမ္းကို ဦးတည္ေနၾကျပီ..... သံခ်ပ္ေတြနဲ ့ ကကြက္ေတြနဲ ့ ဗုံသံလင္းကြင္းအသံေတြနဲ ့ ဆူညံေနတဲ့ က်ေနာ္တုိ ့ေက်ာင္းကထိန္.....<br /><br />မင္းလမ္းမွာလည္း လူအျပည့္ဘဲ..... မင္းလမ္းအတုိင္း ေတာက္ေလွ်ာက္တက္လာျပီး<br />ျမိဳ ့လယ္က ျမိဳ ့မေစ်းၾကီးကိုလည္းေရာက္ေကာ..... လမ္းဆုံမွာက်ေနာ္တုိ ့ ျမသီရိခန္းမေဆာင္မွာ တုိက္ထားတဲ ့အကေလးနဲ ့ အရုပ္ကို၀ိုင္းဖြဲ ့ ျပီးကၾကဆုိၾကေအာ္ၾကရယ္ၾက..... ကိုစုိင္းစုိင္းေမာင္းရဲ ့ ရွမ္းပဲပုတ္ သီခ်င္းနဲ ့ ကၾကတာေပါ့.... ေစ်းအေပၚထပ္မွာလည္းေနရာယူထားၾကလုိက္တာ..... ေစ်းၾကီးေတာင္ျပိဳေတာ့မယ္.... လမ္းမွာကလည္း သူ ့မိဘ ကိုယ့္မိဘေတြက<br />မုန္ ့ေတြလိေမၼာ္သီးေတြ လာေ၀ေပးၾကတယ္..... စေနသားတုိ ့ကေတာ့ ေမာေမာပန္းပန္းဘဲ ေကြ်းသမွ်အားလုံးကို မ်က္စိမွိတ္ေလြးေတာ့တာဘဲ.....<br /><br />ဒီႏွစ္က်ေနာ္တုိ ့ ေက်ာင္းက လွဴတာ ေအာင္ေမတၱာအရုိးဂူေက်ာင္းဗ်.... ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းလည္းေရာက္ေတာ့မယ္ လူကလည္းေတာ္ေတာ္ျပိဳင္းေနျပီ.... ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေရာက္မွ ေက်ာင္းကေကြ်းတဲ့ ၾကာဇံဟင္းခါးကို အျပတ္ေလြးမယ္..... ဒါက ကထိန္မလွည့္ခင္ကတဲက ဆုံးျဖတ္ျပီးသားဗ်.... ေဟာ္ဘာမွန္းေတာင္မသိလုိက္ဘူး ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကုိေရာက္ဖုိ ့ နီးတထက္နီးလာျပီ..... ၀မ္းသာသလုိ ၀မ္းလည္းနည္းမိတယ္..... ေအာ္ ဒီႏွစ္လည္း ငါတုိ ့တစ္ႏွစ္တစ္ခါလုပ္တဲ့ ကထိန္ေလး တစ္ခါျပီးဆုံးသြားျပန္ပါေပါ့လား.....<br /><br />“ေက်ာင္းသားေလးတုိ ့ ဒီဘက္ကုိၾကြပါ..... ၾကာဇံဟင္ခါးေလးကို သုံးေဆာင္သြားၾကဦးကြယ့္”<br />က်ေနာ့္တုိ ့တစ္စု ေစာျမတ္ထြန္း လင္းဦးထက္ လင္းသက္ေအာင္ စုိးျပည့္ေအာင္ ျငိမ္းခ်မ္းဦး သေျပေမာင္ ကိုကိုဟန္ က်န္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလုံးအတူတူတစ္၀ုိင္းထဲ ထုိင္စားၾကတာေပါ့.... ေမာေမာနဲ ့ဆြဲတာ ၃ ပန္းကန္ေလာက္ ေအးေဆး၀င္သြားတယ္....<br /><br />စားလုိ ့ျပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ ့အတန္း ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေရွ့မွာ ျပန္စုၾကတယ္.... ျပန္စုတာ အေၾကာင္းရွိတယ္.... တန္ေဆာင္တုိင္မီးပုံပ်ံပြဲခင္းထဲ သြားမလုိ ့ေလ.... ဟဟ..... တစ္ေပ်ာ္တစ္ပါးၾကီး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ..... သြားတာကလဲ ေတာလမ္းကသြားတယ္..... ရုိးရုိးလမ္းအတုိင္းသြားရင္ အေ၀းၾကီးလမ္းေလွ်ာက္ရမွာေလ..... လမ္းမွာစၾကေနာက္ၾကရင္း<br />က်ေနာ္ ့ေၾကာင့္ေစာျမတ္ထြန္း ရွမ္းေဘာင္ဘီျပဲသြားတယ္.... အား က်ေနာ့္မွာဘယ္လုိလုပ္ေပးရမလဲမသိ..... မထူးဘူး ၀တ္ထားတဲ့ အေႏြးထည္ကိုဘဲ ခါးစည္းျပီး အျပဲကိုကြယ္ရင္း ပြဲခင္းထဲေရာက္သြားတာဘဲ......<br /><br />ပဲြခင္းေရာက္ေတာ့ ဟင္းထုပ္ဆုိင္တစ္ဆုိင္မွာ က်ေနာ္တုိ ့၀င္ဆြဲၾကျပန္ေရာ....<br />ပြဲမလုိ ့လားေတာ့မသိဘူး.... ေစ်းနည္းနည္းၾကီးတယ္ဗ်..... တစ္ပြဲ ၇၀၀.... မတတ္ႏုိင္ဘူးေလ... စားျပီးျပီဘဲ..... မရွင္းဘူးေျပာရင္း ဆုိင္ရွင္ထပ်ဥ္းမွာေပါ့..... အားနာနာနဲ ့ေပးခဲ့ရတယ္.... စားျပီးေတာ့ ဘုရားေပၚတက္ၾကတယ္..... ျခင္းပြဲကိုသြားၾကည့္ၾကတယ္.... ျပီးေတာ့အုပ္စုလုိက္ ကုန္းကင္း၀ုိင္းသြားျပီး ကုန္းကင္းသြားဆြဲတာေပါ့.....<br />“က်ားကြ က်ားကြ” လင္းဦးထက္ အသံအက်ယ္ဆုံးဘဲ ေအာ္ေနတာ..... ျပီးေတာ့ႏုိင္တာလည္း ဟုတ္ဘူး.... ဟင္းထုပ္စားရင္ ေနာက္ထပ္ ၅ ထုပ္ေလာက္ကုိင္လုိ ့ရေသးတယ္..... ကုန္းကင္း၀ုိင္းကို ျပဳစုျပီးျပန္လွည့္ထြက္လားခဲ့ရတယ္....<br />ကဲ သူငယ္ခ်င္းတုိ ့ေရ.... ငါတုိ ့လည္းျပိဳင္းေနၾကျပီ..... တစ္ေနကုန္လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့ၾကတာ.... ေနာက္ႏွစ္မွာလည္း ဒီလုိဘဲလည္ခ်င္ေသးတယ္ကြာ..... အားလုံးႏွဳတ္ဆက္ၾကျပီး အိမ္ျပန္လမ္းခြဲၾကျပီ..... နာရီၾကည့္ေတာ့ ၄ နာရီသာသာေလာက္ရွိသြားျပီ....<br /><br />အဲ့ဒီကုန္ဆုံးသြားတဲ့အခ်ိန္ဘဲ....<br />အဲ့ဒီအခ်ိန္ေလးဘဲ ျပန္ေရာက္သြားခ်င္တယ္....<br />ဒီအခ်ိန္ဆုိ ျပန္ေရာက္သြားခ်င္တာ အဲ့ဒီအခ်ိန္ေလးဘဲ.....<br />ဘယ္သူျပန္လုပ္ေပးႏုိင္မလဲ....<br />ေနာက္ဘ၀မွျပန္ရမယ္လုိ ့ေျပာရင္လည္း ေနာက္ဘ၀ဆုိတာ ေသခ်ာလုိ ့လား.....<br />ကုန္ဆုံးသြားတဲ့ အဲ့ဒီအခ်ိန္ေလးေတြ ျပန္ရေအာင္ဘယ္သူျပန္လုပ္ေပးႏုိင္မလဲဗ်ာ....<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-7169211365217503242?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-789996019875226842008-11-08T08:11:00.009+08:002008-11-08T08:33:02.342+08:00ဒီႏွစ္တန္ေဆာင္တုိင္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အားရစရာေကာင္းတယ္ဗ်... ဆီပံုးမွာလည္း users ေတြကအမ်ားၾကီးဘဲ.... မ်ားလြန္းလုိ ့စာေတြကိုေတာင္ လုိက္မဖတ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး.... မေသာက္ဘဲ မူးလာတယ္ စာေတြမ်ားလြန္းလုိ ့ ဆီပုံးၾကီးေတာင္ ေပါက္ထြက္ေတာ့မယ္.... ေတာင္ၾကီးခ်ယ္ရီလမ္းက အစ္ကိုၾကီးေတြရဲ ့ ေက်းဇူးေတြေၾကာင့္ ေတာင္ၾကီးတန္ေဆာင္တုိင္ကို online မွာ ၾကည့္ရတာ ထစ္ေတာင္မထစ္ဘူးဗ်... အရမ္းေပ်ာ္တာဘဲ.... ျပန္ခ်င္တဲ့စိတ္ေတြကေတာ့ ဆီပုံးေပၚေရာက္ေနတယ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ထပ္တူဘဲေပါ့....<br /><br />မီးပံုးပ်ံေတြကလည္း ၃ရက္ဘဲရွိေသးတယ္.... လန္းတယ္ဗ်ာ... အရမ္းကိုလွပလြန္းလွတယ္.... နည္းစနစ္ေတြကလည္း တဟုန္ထုိး တုိးတက္ေနျပီကိုး.... တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ဆန္းသစ္လာတာကို ျမင္ေတာ့ ၀မ္းသာမိတယ္.... တန္ေဆာင္တုိင္ရယ္ ဒီႏွစ္လည္းမင္းနဲ ့ငါနဲ ့မဆုံျပန္ဘူး.... ငါမရွိရင္ေတာ့ ဘာမွမျဖစ္တဲ့ တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေလး..... မင္းမရွိရင္ ငါတုိ ့ ေတာင္ၾကီးတန္ေဆာင္တုိင္ ေတာ္ေတာ္ေျခာက္ကပ္သြားမွာ ေသခ်ာတယ္ကြ.... ေတာင္ၾကီးသူ ေတာင္ၾကီးသားေတြရဲ့ ရုိးရာတန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေလးကို ျမတ္ႏုိးတယ္ ႏွစ္သက္တယ္ ဂုဏ္ယူတယ္ လြမ္းမိတယ္....<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-78999601987522684?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-55407810001834372052008-11-06T08:21:00.004+08:002008-11-06T08:43:49.602+08:00ေတာင္ၾကီးခ်ယ္ရီလမ္းမွာ မေန ့ညက ေတာင္ၾကီးတန္ေဆာင္တုိင္ဖြင့္ပြဲ ၾကည့္လိုက္ရတယ္... screen ေသးေသးေလးထဲက ပုံရိပ္ေတြက ရင္ခုန္သံေတြကို ျပင္းထန္ေစခဲ့တယ္.... cbox ထဲမွာလည္း ေတာ္ေတာ္ေနာက္က်တဲ့ ေတာင္ၾကီးသားေတြနဲ ့ ျပည့္ေနေတာ့ ရယ္လိုက္ရတာ.... တစ္ကယ္ဘဲ ပြဲခင္းထဲေရာက္သြားတဲ့ အတုိင္းပဲ.... ေအးျမတဲ့ ေလႏွင္းေလးေတြကို မရွဳိက္ရတာေတာ့ နည္းနည္း၀မ္းနည္းမိတာေပါ့.....<br /><br />ေဟာ... ေျပာရင္းဆုိရင္း Screen ေသးေသးေလးထဲမွာ မီးပုံးပ်ံၾကီးမွဳိင္း၀ေနျပီ.... မၾကာခင္ ေကာင္းကင္ၾကီးတစ္ခုလံုးကို အလွဆင္ဖုိ ့သူ မာန္ေတြျပည့္ေနျပီ.... လူေတြကို အံ့ၾသေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းရသကို ေပးႏုိင္ေအာင္ သူလုိလားေနျပီ.... တက္ျပီ..... တက္သြားျပီ.... ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ဘဲေဟ့.... ရင္ခုန္သံေတြက သူ ့ အလုိလုိစကားေျပာလာတယ္.... ငါအရမ္းျပန္ခ်င္သြားတာဘဲတဲ့.... မီးရွဴးမီးပန္းအလွေတြနဲ ့ ျပည့္လွ်ံသြားတဲ့ ေဆာင္းညခ်မ္းေလးရယ္ ေပ်ာ္ျမဴးေနၾကတဲ့ အုိးစည္အဖြဲ ့ၾကီးရယ္ အားေပးေနၾကတဲ့ ပရိသတ္ေတြရယ္ ... တစ္ကမာၻလုံးမွာရွိတဲ့ ေတာင္ေပၚသားေတြရဲ ့ ရင္ခုန္သံကုိေတာ္ေတာ္လွဳပ္ခတ္သြားေစႏုိင္ေလာက္တယ္.... အားေပးပါတယ္ ကိုတန္ေဆာင္တုိင္ရယ္.... က်ေနာ္တုိ ့မရွိေပမယ့္ ရုိးရာတန္ေဆာင္တုိင္ေလးက စည္ကားဆဲဆုိေတာ့ အတုိင္းမသိ၀မ္းသာမိတာေပါ့ဗ်ာ...<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မွတ္ခ်က္။ ။ ေတာင္ၾကီးတန္ေဆာင္တိုင္ကို ဒုတိယအၾကိမ္ေျမာက္ web casting ျပသေပးေသာ ေတာင္ၾကီးခ်ယ္ရီလမ္း အဖြဲ ့သားမ်ားကို အတုိင္းမသိအထူးေက်းဇူးတင္လ်က္ </span><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-5540781000183437205?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-85289801329781392682008-11-05T08:45:00.004+08:002008-11-05T16:19:55.863+08:00တန္ေဆာင္တုိင္!! တန္ေဆာင္တုိင္!!! <span style="color: rgb(0, 0, 153);">NOVEMBER 5th to 12th</span> .... online မွာ LIVE ျပေနပါျပီဗ်.... တန္ေဆာင္တုိင္နဲ ့ေ၀းေနၾကေသာ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းမ်ား တန္ေဆာင္တုိင္ကို မၾကဳံဖူးေသးေသာ က်ေနာ့္ေဘာ္ဒါမ်ား ဒီ link မွာ တုိက္ရုိက္ၾကည့္ရွဳႏုိင္ပါျပီ.... <span style="color: rgb(153, 0, 0);">http://www.taunggyicherryland.com/live/ </span><br />အခ်ိန္က ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ ၆ ၀၀ မွ ျပီးဆုံးသည္ အထိ ျပသမွာျဖစ္ပါတယ္...<br />ဖြင့္ပြဲအတြက္ ထူးထူးျခားျခားေလးေတြ ျပင္ဆင္ထားတယ္လုိ ့ သိရပါတယ္ဗ်....<br />ကဲ... တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲကို Online မွာဘဲ စည္စည္ကားကား က်င္းပၾကတာေပါ့....<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား </span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-8528980132978139268?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-63596742444304400972008-11-02T22:13:00.005+08:002008-11-02T22:19:58.366+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ222UxfykI/AAAAAAAAATk/c2bHmtKB9pI/s1600-h/O.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 88px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ222UxfykI/AAAAAAAAATk/c2bHmtKB9pI/s200/O.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264064583871482434" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22vV5triI/AAAAAAAAATc/t5YoIvZ3jmE/s1600-h/P.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 92px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22vV5triI/AAAAAAAAATc/t5YoIvZ3jmE/s200/P.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264064463915298338" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22u6GuQRI/AAAAAAAAATU/bbfTY_QRepo/s1600-h/N.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 86px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22u6GuQRI/AAAAAAAAATU/bbfTY_QRepo/s200/N.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264064456453669138" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22ugQev7I/AAAAAAAAATM/y6W9v6PmMdk/s1600-h/L.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 84px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22ugQev7I/AAAAAAAAATM/y6W9v6PmMdk/s200/L.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264064449515274162" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22uqbGWeI/AAAAAAAAATE/M5U68R5gTRY/s1600-h/M.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 92px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22uqbGWeI/AAAAAAAAATE/M5U68R5gTRY/s200/M.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264064452244167138" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22ucMG5II/AAAAAAAAAS8/AegrE3bruX4/s1600-h/K.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 97px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22ucMG5II/AAAAAAAAAS8/AegrE3bruX4/s200/K.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264064448423191682" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22WyrasKI/AAAAAAAAAS0/wDvIwGfKvN4/s1600-h/J.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 87px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22WyrasKI/AAAAAAAAAS0/wDvIwGfKvN4/s200/J.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264064042143232162" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22WQGVlNI/AAAAAAAAASs/ZhrF9zcfdEE/s1600-h/I.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 83px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22WQGVlNI/AAAAAAAAASs/ZhrF9zcfdEE/s200/I.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264064032860902610" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22WKLq3_I/AAAAAAAAASk/-hmVUFTodqY/s1600-h/h.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 84px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22WKLq3_I/AAAAAAAAASk/-hmVUFTodqY/s200/h.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264064031272656882" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22VyJbyWI/AAAAAAAAASc/JXR3Ubx4XXA/s1600-h/g.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 84px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22VyJbyWI/AAAAAAAAASc/JXR3Ubx4XXA/s200/g.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264064024820828514" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22V_qTqvI/AAAAAAAAASU/n3lvB7u4cgQ/s1600-h/f.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 83px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22V_qTqvI/AAAAAAAAASU/n3lvB7u4cgQ/s200/f.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264064028448369394" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22Hq6bu2I/AAAAAAAAASM/pHtbnHriKPM/s1600-h/e.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 85px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22Hq6bu2I/AAAAAAAAASM/pHtbnHriKPM/s200/e.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264063782360693602" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22HsHoN7I/AAAAAAAAASE/J9G8cKihWeQ/s1600-h/d.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 86px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22HsHoN7I/AAAAAAAAASE/J9G8cKihWeQ/s200/d.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264063782684473266" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22HUjaQzI/AAAAAAAAAR8/DSP9JdxWyEw/s1600-h/c.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 84px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22HUjaQzI/AAAAAAAAAR8/DSP9JdxWyEw/s200/c.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264063776358548274" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22HGeneUI/AAAAAAAAAR0/qqEFJ7sDxD4/s1600-h/b.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 102px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22HGeneUI/AAAAAAAAAR0/qqEFJ7sDxD4/s200/b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264063772580346178" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22Gy9HbpI/AAAAAAAAARs/rVreJ7w7Lwc/s1600-h/a.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 108px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQ22Gy9HbpI/AAAAAAAAARs/rVreJ7w7Lwc/s200/a.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264063767339560594" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-6359674244430440097?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-86566052340183884112008-11-01T22:37:00.002+08:002008-11-01T22:43:55.904+08:00ဒီေန ့ဘဲ မီးပံုပ်ံစာရင္းေလး ရလုိက္လို ့တင္လုိက္ပါတယ္....<br />အရင္ႏွစ္ေတြထက္ ပုိစည္ကားျပီး ပိုေပ်ာ္ဖုိ ့ေကာင္းတဲ့ တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေလးျဖစ္ပါေစ....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQxqKWfgaRI/AAAAAAAAARk/lWpPaFC-7DQ/s1600-h/List.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 123px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQxqKWfgaRI/AAAAAAAAARk/lWpPaFC-7DQ/s200/List.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263698790558230802" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-8656605234018388411?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-63997356634361752002008-11-01T22:02:00.001+08:002008-11-01T22:24:08.183+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQxhqQgiipI/AAAAAAAAARU/ez8d1fWnnJo/s1600-h/DSC00640.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 150px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_P06r67-xw-o/SQxhqQgiipI/AAAAAAAAARU/ez8d1fWnnJo/s200/DSC00640.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263689443103115922" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-6399735663436175200?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>စေနသားhttp://www.blogger.com/profile/09425262842924286849noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8392577176585292738.post-9377304089551588412008-10-30T19:13:00.004+08:002008-10-30T19:33:35.669+08:00ဘာေတြမွားေနလုိ ့လဲ<br />တစ္ဘ၀လုံးေမွာင္မည္းကုန္ျပီ<br />ခုိကိုးရာမဲ့ ျဖစ္ကုန္ျပီ<br />ပ်က္စီးဆုံးရွဳံးကုန္ျပီ<br /><br />ဘာေတြမွားေနလုိ ့လဲ<br />ငုိယုိေနၾကျပီ<br />၀မ္းနည္းေနၾကျပီ<br />ေဆာက္တည္ရာမဲ့ျဖစ္ေနၾကျပီ<br /><br />ဘာေတြမွားသြားလုိ ့လဲ<br />စရုိက္ေတြးၾကမ္းလာျပီ<br />အက်င့္ေတြပ်က္လာျပီ<br />ရုိင္းစုိင္းလာၾကျပီ<br /><br />ဘာေတြမွားသြားလို ့လဲ<br />အရွက္ေတြမဲ့ကုန္ျပီ<br />အသက္ေတြ စြန္ ့ကုန္ျပီ<br />ဘ၀ေတြပ်က္ကုန္ျပီ<br /><br />ဘာေတြမ်ားမွားေနလုိ ့လဲ<br />အိုးအိမ္ေတြမဲ့ကုန္ျပီ<br />စည္းစိမ္ေတြ ရႊဲ ့ကုန္ျပီ<br />အခက္ေတြ ပဲ့ကုန္ျပီ<br /><br />ဘာေတြမ်ားမွားသြားလုိ ့လဲ<br />သိမ္ငယ္ေနၾကျပီ<br />စိတ္ဓာတ္ေတြ ယိမ္းယုိင္ေနၾကျပီ<br />သနားစရာေကာင္းလြန္းေနျပီ<br /><br />ဘာေတြလဲ ဘာေၾကာင့္လဲ<br />ခံစားခ်က္ေတြ ျပင္းထန္ေနၾကျပီ<br />နာၾကဥ္း ရန္လိုေနၾကျပီ<br />မေက်နပ္မႈေတြနဲ ့ ရက္ေတြဆက္ေနၾကျပီ<br /><br />ဘာေတြမွားေနျပန္လုိ ့<br />ေကာင္းကင္တစ္ခုလုံး<br />တစ္ေလာကလုံး<br />မည္းေမွာင္ စုတ္ပ်က္သတ္ သြားရတာလဲကြယ္....<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စေနသား</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8392577176585292738-937730408955158841?l=sanaytar.blogspot.com' alt='' /></div>